25-07-11

Het Belang Van Het Gebed

Lezing:Door een broeder,

                            Het Belang van het Gebed

 

                           

 

Alhamdoelillaah,Alhamdoelillaah,Alhamdoelillaahi RAbbil Âlamien,Wassalatu Wassalamu Alâ

Nabiyyina Muhammadin(sas) Wa alâ Âlihi wa Sahbihi Ajmain,Amma bagd,...

 

Als Eerste wil ik eenieder groeten met de beste der groeten,namelijk die van de Islaam,:

Assalamu Alaikum Warahmatullahi Wabarakatuhu en zeg ik dat ik van jullie allen houd omwille van Allah(swt) en vraag ik Hem(swt),dit voor ons een Gezegende dag te laten zijn inshaAllah,.

Hierbij wil ik ook melden dat ik niet het betere ben onder jullie en dat deze vermanende woorden eerst naar mijn eigen gericht zijn.Toen ik voor deze mooie dag een lezing wou opstellen,kwam ik voor een oceaan van keuzes en ideeen te staan,allemaal prachtig,maar welk kiezen?ben ik even gaan stilstaan bij wat ons grootste probleem is bij deze Oemmah van vandaag en vooral bij de jongeren,kwam ik al snel bij het Gebed terecht,één van de grootste verplichtingen binnen het Islamitische Geloof,een onderdeel waar wij ook als eerste verantwoording over moeten afleggen op Yawma al Qiyamah,ons Geliefde Profeet(sas) noemt het Gebed ook het steunpilaar van deze grootse Geloof.

Allah(swt) vertelt ons in de Edele Qoraan:Wa ma ghalaktoel Djinna wal ins illa Liyaghboedoen:En ik heb de djinn en de mens,slechts geschapen om Mij te aanbidden, in de voorgenoemde Ayah(vers),horen we wat het hoofddoel is van onze schepping,

verder vertelt de Qoraan ons ook over diegenen die in de Sakar(deel van de Jahannam) terecht zullen komen en hierin bestraft worden,waarna de mensen van de Jannah hun vragen:Ma salakakoem fie Sakar?(moeddassier42):Wat heeft u in de Hel gebracht?waarop ze zullen antwoorden,Qaloe lam nakoe minal Moesallien(43),:Die van de Djahannam zullen antwoorden:Wij behoorden niet tot hen die plachtten te bidden.

Wat weten we over deze Sakar(vernietiger)?Allah(swt) vertelt het ons in de Edele Qoraan:Weldra zal ik hem in de vernietiger werpen,en wat doet je weten wat de vernietiger is?het ontziet niets,noch laat het iets onverteerd achter,het verschroeit de huid van de mens en erover waken 19Engelen(Moeddassier).

Dit wetende wil ik mijn geliefde broeders,die het gebed niet verrichten,vragen,:

Waarom verrichten jullie het gebed niet?waarom afstand houden van het gebed?

Allah(swt)zegt:Onderhoudt het Gebed en ook,zoek hulp met geduld en gebed,dat dezen geen Vrees,noch zullen treuren bij hun Heer,

Onze broeders zien het als tijdsverspil en zelfs niet als een verplichting misschien,de Moeaaddhin roept op tot het gebed en tot de redding 5maal per dag,sommigen zullen waarschijnlijk zeggen dat ze niet overal de Adhaan horen,je weet wel,uitvluchten zoeken,het zien van een Moskee alleen al,moet eenieder aan het denken zetten,of als je je ouders of een familielid ziet bidden,moet jouw tot denken zetten dat jij in het doenya,verplichtingen hebt die je moet nakomen,zoals je voeding,zuurstof enz niet natelaten zijn,zo moet je ook over het gebed denken.

Kijk hoe onze voorgangers ermee omgingen,ene ijzersmid,die bij het horen van de Adhaan,zijn hamer liet vallen,stopt direkt met wereldse zaken,een ander voorganger van ons die zei,Als jullie bij het horen van Hayya alassalaah,Hayya alalfalaah,mij niet in de rijen van het gebed zien,weet dan dat ik reeds in het graf lig,zelfs metgezellen van de Profeet(sas) die niet in staat waren om naar het moskee te wandelen,werden ernaar gedragen,Allahuakbar, zie hoe hun het waarde van het Gebed doorhadden,.

Hebben jullie niet gehoord van de uitspraken van de Profeet(sas):diegene die een rivier voor zijn deur heeft vloeien en hij wast zich hierin 5maal per dag,zou deze persoon niet proper zijn?zouden er nog viezigheden aan deze persoon te zien zijn?niet toch?dat is exact hetzelfde met het gebed,een reiniging voor ons en daarmee nemen we ook afstand van al het slecht en verdorvenheden,.

O Broeders,die er vandaag zijn en misschien sommigen het morgen niet halen,kijk rondom je heen,zijn diegenen die jong waren,jong gebleven?zijn diegenen die deze Doenya hebben betreden,zijn zij allemaal in leven gebleven?zie wie er niet allemaal zijn voorbijgegaan,zie dat ze reeds met velen de doenya hebben verlaten,waar zijn de Profeten,de Vrome voorgangers,allen zijn reeds heengegaan,zie dat er voor ieder ziel een tijdsduur is vastgelegd,als de tijd aangebroken is,dan kan niemand zijn tijd met 1seconde verlengen.

Geliefde broeders,we zullen allen deze doenya verlaten,onze geliefden en vrienden verlaten,enkel onze daden zullen we meenemen in het graf,dat ons zal vergezellen totdat we op de dag des Oordeels terug uit onze graven zullen opstaan,dus alleen zullen we het graf ingaan,alleen ondervraagd worden door de 2engelen in het graf en zo voor Allah(swt) komen te staan,waarna we over het gebed zullen ondervraagd worden.

O broeders,op wie het gebed verplicht is,waarom zijn wij zo verzwakt met het gebed en de andere verplichtingen?waarom?Zijn wij dan vergeten dat de dood amper enkele seconden verwijderd is van elk ziel?Wat nut heeft een leven zonder Gebed en Dhikr?Wat nut heeft een leven dat ver van Allah´s geboden leeft en enkel naar Zijn verboden begeeft?Wat nut heeft mooi praten en niet naar de Soennah van de Profeet(sas) handelen?wat nut heeft de Qoraan reciteren en er geen lering uit nemen?Zijn wij zo zeker van onszelf?hebben we allen reeds een zekerheid van de Jannah dat we het Gebed zomaar verlaten,uitstellen of er niet de nodige attentie voorover hebben?

Zie Aboe bakr(ra),de beste na de Profeten,als je zijn Imaan wilt horen,zet zijn Imaan op een weegschaal en aan de andere kant de Imaan van de mensheid,zijn Imaan weegt zwaarder,de beste na de profeten,hij zegt:als een voet in Jannah en de andere er nog buitenstaat,heb ik nog geen zekerheid van de Jannah,de Profeet(sas) had hem verteld dat alle deuren van de Jannah,aboe bakr zullen roepen om binnen te treden,maar zijn vrees voor Allah(swt) en schaamtegevoel en nederigheid,laat hem nog dit zeggen:als een voet in Jannah en de ander er buitenstaat,ben ik nog niet zeker van de Jannah,en wij O broeders,zijn wij zo zeker van onszelf?Als we ons afvragen,noemen we ons allen Alhamdoelillah  Moeslim,maar wat over het Gebed?nee,niet veel tijd…wel om te voetballen,cafe te gaan,uitgaan,zwemmen en chatten en waarom niet voor het Gebed?

Ons Geliefde Profeet(sas) vertelt ons,diegene die voor Allah(swt) staat en kan zijn gebeden gemakkelijk voorleggen,zal het voor de rest minder zwaar hebben,degenen die hier falen,degenen die het gebed vrijwillig uitstellen?...

Moge Allah(swt) hun genadig zijn.

Jabeer ibn Abdullah(moge Allah tevreden met hem zijn)heeft overgeleverd:Ik hoorde de Profeet(sas) zeggen:met het verrichten van het gebed neemt men afstand van afgoderij en ongelovigheid:uiteindlijke overlevering door Boekhaarie: uitleg van deze hadith is;Het verklaart dat het niet verrichten van het Gebed,tot ongelovigheid,dwaling en het verlaten van de Islam leidt.Dus,mijn broeders,als we deze overlevering van de profeet(sas) gehoord hebben,wat laat ons nog het gebed uitstellen?Sommigen zullen waarschijnlijk nog zeggen, later!!

Later,als ik ouder ben,als ik dit of dat gedaan heb,.wie geeft ons de garantie dat we morgen halen?wie zegt,dat hij weet wat er over een uur met hem zal gebeuren?dan zeg ik dat hij liegt en dat enkel Allah(swt) hiertoe in staat is,

In SAhieh Boekharie is een hadith te vinden die overgeleverd wordt door Abu Hurayrah(ra), :de profeet (vrede zij met hem) zei, "Allah zal schaduw geven, aan zeven groepen(mensen), op de dag wanneer er geen andere schaduw is dan die van Hem: een van deze groepen is een jongeling die opgegroeid is met het aanbidden van Allah (degene aanbid Allah oprecht vanaf zijn jeugd/kinderjaren), ziet wat een hoge positie deze jongeren verdienen bij Allah(swt),Allah(swt) houdt hun gebeden niet gelijk aan degenen die willen wachten tot ze oud/ouder willen worden,eer ze gaan beginnen,ongeacht de oudere leeftijd,hun moeten natuurlijk ook beginnen met het gebed en tawbah(vergiffenis vragen),geef jezelf geen fatwa en zeg niet,laat me eerst ouder worden,als je haren afvallen,je wenkbrauwen vergrijzen en dan pas beginnen,je hebt dan zelfs niet eens de kracht om de meeste zonden te plegen,daarom houdt Allah(swt) de gebeden van diegenen die in oudere leeftijd beginnen,niet gelijk aan die van die jongeren,ziet de positie van deze jongere,een schaduw,waar geenenkel ander schaduw te vinden zal zijn,op de dag des oordeels waar de zon maar misschien enkele meters boven de hoofden zal hangen en de mensen stikken onder hun eigen zweet,

Laten we het niet uitstellen,laten we ons gereedmaken met een rituele wassing(woedoe),indien nodig de Ghoesl op voorhand en laten we ons begeven naar de moskeeen of thuis richting Kiblah,en Allah(swt) vragen voor vergiffenis,Tawbah en Istighfaar,zoals Allah(swt)ons zegt,:O U gelovigen,keert tot Allah in oprecht berouw,:Ya Rabb,veel fouten heb ik,als de sterren in de hemel,als de zanddeeltjes op de aardbodem,allemaal grote fouten,maar ik weet dat Uw Genade,mijn fouten overtreft,Jij bent de meest Genadevolle,

Ik hou afstand van de zonden,ik ga bidden en vasten inshaAllah,Ya Allah,verlicht mijn paden meer als ooit en help ons onze nafs te behoeden.

Wat zijn we toch verwijderd van RasoelAllah met onze gewoontes,luister hoe Hij(sas) met Zijn Gebed omging: Hij, (sas)zei altijd: "Bilaal, ontspan ons ermee." Bedoeld wordt dus het gebed. Dus de profeet(sas) zag het gebed als een ontspanning voor hem en alle moslims om hem heen, in tegenstelling tot ons, wij zien het als een last, waar we zo snel mogelijk vanaf willen zijn, want anders mis je die film, of anders kom je daar te laat, of anders krijg je gezeur met die of anders ?Hij(sas) bad snachts tot zijn voeten ervan opzwollen,Hij(sas) de beste die ooit een voet op deze aardbol heeft mogen zetten en bezitter van het hoogste positie in Jannah,

Hij(sas)zei ook: "Het allerliefste in mijn leven is het gebed." Stel jezelf eens deze vraag: Wat is het allerliefste in mijn leven? Jouw geld? Jouw vrouw, Jouw man? Helaas zullen slechts weinig van ons hetzelfde als onze boodschapper(sas) antwoorden. Moge Allah (s.w.t.) ons vergeven en ons op zijn pad leiden.

 wat zijn we toch verwijderd van de metgezellen van de Profeet(sas),de Metgezellen die als de sterren in de hemel zijn,ze geven een uitstraling,je ziet ze schitteren in de hemel,maar ze blijven in de verste verte en onbereikbaar voor ons,ze lazen hetzelfde Qoraan als ons,hun harten werden erdoor gewassen en gezuiverd,bij ons dringt het niet eens in het hart,laat staan het zuiveren ervan,hun waren als de meest standvastige bergen diep in de grond gepind,hun trotseerden de zwaarste stormen,wij vallen bij het minste al neer.Zoals een geliefde broeder eens vertelde,:de Metgezellen van de Profeet(sas)hadden de Aghirah op hun hoofd als het meest edele kroon en de doenya hielden ze in hun handpalm,als het edele kroon begon te schuiven en te zakken,gooiden ze direct de doenya uitt hun handen en zetten hun kroon weer recht,wij hebben de doenya op onze hoofd als een edele kroon en Aghirah in onze hand,als de doenya op onze hoofd begint te schuiven en te zakken,gooien we onze Aghirah uit onze handen,oordeel maar eenieder zelf over deze uitspraak hoe waar het is.

Er is geen sprake van gelijkenissen van ons met de Sahabah,wat hebben we met hun gemeen,Taqwa?een heelal zijn we ervan verwijderd,Gebeden?zelfs tijdens het gebed denken we aan doenya,terwijl de Vrome Voorgangers dat met een ongeziene intentie en overgave deden,bv:Ali ibn aboe taalib(ra),de Krijger,die een pijl in zijn been had steken,die er onmiddellijk uit moest,zonder enig verdovingsmiddel of pijnstiller als wat wij vandaag de dag kennen,hij(ra) zegt:Doe het tijdens het gebed,wat ze ook deden,.pijl zat door het bot en vlees,ze waren in het vlees van de huid te knijpen,het bot te splijten en deze pijl te verwijderen,na het gebed zegt Ali(ra),het lijkt net alsof mijn pijn iets minder is geworden,ze vertelden hem over de operatie en hoor wat Ali(ra) zegt:als ik bid en een regen van pijlen wordt op mij gericht of de wereld draait ondersteboven,dat heeft geen invloed op mij,tijdens het gebed ben ik volledig afgesneden van de wereld om me heen,…Soebhanallaah:als er een vlieg of mier over ons arm loopt,zijn we onze concentratie kwijt,kijk naar Soufiane at-Tawri (716-778) was een tabi'ien: "Als je at-Tawri zag bidden, dacht je dat hij op dat moment zal overlijden!" Zo geconcentreerd was hij bezig met zijn gebeden, hij heeft de echte betekenis van de volgende overlevering begrepen: "Bidt het gebed van iemand die afscheid neemt." Dus afscheid van dit leven. Als jij wist dat het gebed wat je nu zal verrichten, jouw laatste gebed zal zijn: Hoe zal dat gebed dan zijn? Zal er ooit iemand zijn die zoiets over ons kan zeggen?

Sadam al-Asam, een grote islamitisch geleerde moge Allah (s.w.t.) tevreden met hem zijn werd ooit gevraagd: "Hoe bidt jij?" Hij antwoordde: "Ik bid alsof de Ka'bah voor mij staat, en de siraat (lijn waar we op de Dag des Oordeels overheen zullen gaan, hangend boven het vuur van de hel) onder mijn voeten, en het paradijs aan mij linkerkant, en het vuur aan mijn rechterkant, en alsof de engels des doods voor mij staat, en de boodschapper(sas) achter mij staat. Als ik Allahu Akbar zeg, dan weet ik dat er niemand groter is dan Allah (s.w.t.), en de Qor'aan lees ik uit het diepste van mijn hart. Ik buig verkleind, en doe mijn soejoed vernederd tegenover Hem, en richt me volledig tot Allah (s.w.t.), en groet daarna. En ik weet niet of mijn gebed is aanvaard of niet?"

Subhan Allah, al deze concentratie, en hij twijfelt nog aan zijn gebed of het wel of niet is geaccepteerd, en hij zit er ook erg mee. Stel jezelf de vraag na elk gebed, zal dit gebed van mij zijn geaccepteerd? Of: Welk deel van dit gebed is van mij geaccepteerd? De Profeet(sas)zei: "Een man bidt een gebed, en er wordt slechts de helft van geaccepteerd, of een kwart, of een achtste, of?." Hoeveel is van jou geaccepteerd? 100%? De helft? Een kwart?

Iemand anders die ook een bijzonder hoge concentratie tijdens het gebed had was: Omar ibn az-Zoubair. Deze man was de kleinzoon van Abu-Bakr (ra), zijn moeder was Asmaa' bint Abou bakr (ra), zijn tante Aicha (ra), de vrouw van de profeet(sas). Omar had een gevaarlijke ziekte aan zijn been, waardoor zijn been geamputeerd moest worden. Hij zei: Ik ga bidden, en wacht totdat ik in mijn soejoed ben, doe dan wat je wil. Omar (ra) begon aan zijn gebed, met een wonderbaarlijke concentratie, hij boog, stond weer op, en ging toen naar zijn soejoed, even later begonnen ze met een zaag(!!!) zijn been eraf te zagen en het enige wat ze van hem hoorden is: "Laa ilaaha illa Allah, Astaghfiro Allah, Alhamdolillaah, Allahu Akbar?."

En geen enkele schreeuw of iets dergelijks, zij gingen door, totdat het been ernstig begon te bloeden, waardoor ze met een pan heet water aankwamen, om het te verhelpen. Omar (ra) was toen buiten bewust zijn.

Toen hij wakker werd zei hij: "Bij Allah, ik heb niks gemerkt, totdat het hete water aan mijn been werd gezet." Maasha Allah!!! Geen woorden voor, hoe kan iemand zo ver weg zijn, zo dichtbij Allah, dat als zelfs je been wordt weggehaald, je er niks van merkt?!!??!!

Nog een vb,:kleinzoon van Ali(ra),Zaynal Abidiyn(ra),dat tijdens de rituele wassing,zijn gezicht zo bleek werd waarop zijn metgezellen vroegen,Ya Zaynal,wat scheelt er met je?wat is er? Hij antwoordde:Weten jullie voor wie ik dadelijk zal staan?Weten jullie voor wie ik ga knielen?Zie, O broeders,Voor het  Gebed vertoonde hij al deze angst,en wij??De Metgezellen van de Profeet(sas)die in moeilijke tijden,dagenlang niets te eten vonden,niets!!!niet een dadel,gingen toch het gebed verrichten en gezamenlijk,sommigen vielen tijdens het gebed neer door duizeligheid,De Profeet(sas) zei hun na het gebed :als jullie wisten wat uw Heer(swt) voor jullie in het hiernamaals voorbereid heeft,zouden jullie vele malen meer wensen om honger te lijden en neervallen tijdens het gebed,Allahoe Akbar.

Wat zijn we toch ver van hun,als de hemelen,als we hun zouden zien,zouden we hun gek noemen,en wat als hun ons zouden zien?zouden ze ons Moslims noemen?Vraag jullie zelf dat eens o broeders,die denken de Jannah gewonnen te hebben door enkel met spraak Moslim te zijn,maar waar zijn de daden?Kijk naar deze Grote Metgezel,Umar Ibn Khattaab(ra),toen hij bewusteloos raakte nadat hij neergestoken werd,zei een ander metgezel,niets zal hem wakker maken behalve de oproep tot het gebed,als hij nog leeft,ze zeiden tegen Umar ibn Khattaab(ra),het gebed is voltooid Ya Amiral Moeminien,Hij werd wakker en zei:het gebed,bij Allah!!Waarlijk,degene die het gebed verlaten heeft,heeft geen aandeel in de Islaam!!Hij verrichtte daarna nog het gebed,Soebhanallaah.

Beste broeders,de grootste Jihaad is de Jihaad met uw eigen nafs(eigen ik),wordt het niet tijd dat we onze nafs eens onder voeten gaan nemen?en gaan beginnen met het gebed,en bidden met een zuivere intentie,alsof je Allah(swt) ziet,je ziet Hem natuurlijk niet,maar Hij ziet jouw elk moment!!!Het gebed is een gesprek,een afspraak met de meest Verhevene 5x per dag,als een fabriek je bepaald bedrag uitbetaalt wekelijks of maandelijks,je voelt je verplicht om die taken daar uit te voeren,en zo correct mogelijk,je kunt daar niet zomaar wegblijven,je volgt exact wat de baas jouw opdraagt,of diegenen die van school wegblijven,school verlaten onder de uren zonder geldige redenen,die worden bestraft met strafstudie,wat te denken van de bestraffing van Allah(swt) voor een gebed?hoeveel jaren branden in Jahannam voor een gebed?Allah(swt) geeft je ogen,die je voor de doenya niet zou willen ruilen,probeer maar eens een dagje met ogen toe rond te lopen,Hij geeft jouw handen,voeten,tong,haren en vraagt jouw 5x per dag een gesprek met Hem bij te wonen,is dat teveel gevraagd?is dat oprecht zijn t.o.v onze Schepper?Denk eens na o broeders,ondervraag je hart,je hart dat met Zijn liefde tot een paradijs kan veranderen,zo kan zelfs de doenya jouw niet met het minste schaden,anders is deze Vleesklomp verdorven,rot,niets kan hem nog baten.

Als je sommigen vraagt over het gebed,probeert het te verbergen door nutteloze praat voort te brengen,Hoe ga Jij je verbergen voor de meest Verhevene?Hoe?

Oordeel jullie zelf voor dat jullie beoordeeld zullen worden.

 

Als laatste wil ik nog iets aanhalen,Als we voor die Grote dag,de dag des Oordeels,waar heel de mensheid bijeengebracht zal worden en de zon op enkele meters boven de hoofden zal hangen,die grote dag dat volgens onze jaartelling 50duizend jaar zal duren,de dag waar iedereen,eenander zal verlaten en van elkaar zal weglopen,probeer eenieder het zo wat in te beelden,de hersenen zullen constant koken van die hitte,buiten diegenen die door de Almachtige beschaduwd zullen worden,.de ongelovigen en tot grote spijt ook sommigen onder deze oemmah,daar door de engelen herkend zullen worden door hun zwarte gezichten,waar stof hun gezichten zal bedekken,zullen diegenen die de Geboden van Allah(swt) volgden in doenya en ernaar streefden om het Welbehagen te verdienen van de Almachtige,door de Gebeden te onderhouden en andere verplichte en geliefde daden te verrichten,hun ledematen zullen enorm oplichten als Noer,misschien feller als de zon,de ledematen waarmee ze Woedoe deden in doenya,zo zal ons Geliefde Profeet(sas) hun herkennen in het hiernamaals,wat als deze niet oplichten?Hoe ga je jezelf dan herkenbaar maken voor Hem(sas),wat als de profeet(sas) zich afzonderd van jullie,bij wie wil je dan nog je hoop op vestigen?bij wie?Kom met het Gebed,Maak jullie herkenbaar voor Hem(sas),Hij zegt dat Hij jullie zal opwachten om te bemiddelen,met de wil van Allah(swt),bij de weegschalen,waar de daden zullen gewogen worden,anders bij de Siraat,waar je overheen zal moeten,anders zal je Hem(sas) treffen bij zijn Hawdz(bassin),Ziet wat de Profeet(sas) in zijn eentje allemaal doet om deze Oemmah te redden,Wat Doen Wij dan voor Hem(sas),WAT???Jij bidt niet,Jij vast niet Geen Qoraan te zien in je dagelijkse leven,geen enkele Ibaadah,Jij helpt Hem(sas) niet,Hoe moet Hij jouw dan helpen?

Kijk wat Allah(swt) in de Qoraan vermeldt,Isra 72,:

72. Maar wie blind is geweest in deze wereld zal blind zijn in het Hiernamaals; hij is ver afgedwaald van de rechte weg.

Deze blindheid is niet de ogen die blind waren maar het hart,jij zal roepen,Ya Rabbi,zelfs deze woord die jij zo weinig gebruikte in doenya,maar daar zul je roepen,Ya Rabbi,in doenya had ik ogen en ik zag,maar ben hier blind terechtgekomen,

Inderdaad,jij zag in doenya,zal Allah(swt) zeggen,maar het waren je ogen die zagen,blind was je hart,onze woorden zijn naar jouw gekomen,zijn niet tot je hart binnengedrongen,is onze boodschapper tot u gekomen,je hebt Hem niet willen volgen,die en die hebben jou aangesproken,je hebt hun niet willen horen,hoe jij Mij vergat in doenya,zo zal jij ook vergeten worden hier in Aghierah,Mijn engelen,gooi hem in het vuur,er zal geen enkel Genade aan hem geschonken worden,

Wat een zware blindheid is dat!!!als je blind bent in doenya(ogen),kun je geleid worden,als je failliet bent kun je erbovenop geraken,als je niet kunt lopen,kunnen ze je vervoeren,wat als je voor Allah(swt) blind staat,?

Je moeder verlaat jou,je vader rent weg van jou,je kinderen lopen weg,de vrome mensen komen niet bij je,de Profeten verlaten je,Zelfs ons meestgeliefde Profeet(sas) verlaat jou,bij wie wil je dan nog gaan?wat een zware blindheid is dat?geen herkansing,geen redding,zo de Laaiende Vuur ingeworpen worden,is dat de Moeite waard om dit kort leventje door te brengen met nutteloze,onzedelijke,verdorven zaken?Als ik jouw 20jarige leventje vraag,zul je me alles in minder dan 20uren compleet vertellen,is dat korte periode de moeite waard om in de hel  geworpen te worden?,een hitte die 70maal heter is als het heetste vuur die we in doenya kennen?

Kom met het gebed,Heb Allah(swt) lief,Heb Rasoelallah lief,heb Hem meer lief als je bezit en andere geliefden in doenya,Diegene die liefheeft,volgt de weg van zijn Geliefde,Hem(sas) liefhebben doe je door zijn weg te volgen,zodat Hij,met de wil van Allah(swt),enkel en alleen met de wil van Allah(swt) ons allen van voorspraak(Shafaa) kan voorzien en vergeet niet:

المرع مع من احب يوم القيامة

 

Diegene die liefheeft,zal met zijn Geliefde zijn op de dag des Oordeels.

Als de nacht over je valt,of jij vroeg in de ochtend op Fadjr wacht,Spreek de Salaat Wa Salaam over Hem(sas) uit,hoe wil je het anders mogelijk maken op die grote dag,Rasoelallah te vinden?met vallen en opstaan?Bij Allah,laat Hem jouw bij de hand grijpen en redding bieden inshaAllah…

 

Wa soebhanaka Allahoemma wa Biehamdieka,Ashhadoe anla Ilaha illa ant,Astaghfiroeka wa Atoeboe Ilayk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13:38 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Islam | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-12-10

Ikrimah ibn Abi Jahl

Hij liep al tegen de dertig toen de Profeet saws zijn oproep tot de Islam openbaar maakte. Hij stond hoog in aanzien bij de Qoraish in Mekka, want hij kwam namelijk uit een goed en welvarend familie. Zijn naam was Ikrimah ibn Aboe Jahl. Anderen zoals hij bijvoorbeeld Sa'd ibn abi Waqqas, Moes'ab ibn Oemayr en andere zonen van goede families, waren moslims geworden. Hij had hun voorbeeld ook kunnen volgen als zijn vader hem niet dwars had gelegen. Zijn vader, Aboe Jahl, was de grootste afgodsaanbidder en een van de grootste tirannen van Mekka. Met martelingen beproefde hij het geloof van de eerste gelovigen, maar ze bleven standvastig volhouden aan de Islam. Hij probeerde hun op alle mogelijk manieren te laten twijfelen, maar zij bleven de waarheid aanhangen.

Ikrimah verdedigde het gezag en de leiderschap van zijn vader. Hij stelde zich dus ook hard tegen de Profeet saws en zijn aanhangers. Zijn vijandschap tegen de Profeet saws , zijn vervolgingen van zijn volgelingen en zijn pogingen om de Islam onderuit te halen oogstte grote bewondering bij zijn vader.

In de slag bij Badr was Aboe Jahl degene die polytheïsten leidde tegen de moslims. Hij zwoer bij zijn goden, al-Laat en al-Uzza, dat hij niet naar mekka zou terugkeren voor hij Mohammed saws en zijn volk vernietigd zou hebben. In Badr offerde hij hierom dus drie kamelen aan zijn goden. De Polytheïsten hielden de dag voor het gevecht een grote feestmaal met veel drank en gezang van vrouwen om zo de Qoraish aan te sporen tot het gevecht tegen de moslims. 

Aboe Jahl was een van de eersten, die in Badr omkwam. Zijn zoon Ikrimah zag hoe de speren zijn vader doorboorden en hoorde ook zijn laatste wanhoopskreet. Zijn belofte is dus ook uitgekomen, want hij is daarna nooit terug gebracht naar Mekka. Door de verpletterende nederlaag, die de Qoraish hadden geleden kon Ikrimah het lichaam van zijn vader niet meenemen om hem te begraven in Mekka.

Vanaf die dag, brandde de haat nog vuriger in hart van Ikrimah. Anderen, die ook hun vaders hadden verloren werden ook vijandiger tegen de Profeet en zijn volgelingen: Dit leidde uiteindelijk tot de Slag van Uhud.

Bij Uhud werd Ikrimah door zijn vrouw, Oem Hakim, begeleid. Zij en de andere vrouwen  stonden achter de frontlijn en sloegen op trommels om zo de Qoraish aan te moedigen en te verhinderen, dat een ruiter de neiging zou krijgen om te vluchten. Khalid ibn Walid leidde de rechtervleugel van de Qoraish en Ikrimah de linkervleugel. De Qoraish brachtten de moslims grote verliezen toe, omdat een groep moslims tegen het bevel van de Profeet saws hun plaatsen verlieten. De Qoraish vonden dat ze wraak hadden genomen voor het verlies bij Badr. Maar dit vonden ze niet genoeg. De moeshrikoen belegerden daarom later Medina in de Slag om de Gracht. Het werd een langdurige belegering. De hulpbronnen en het geduld van de moeshrikoen raakten langzamerhand op. Ikrimah voelde de druk van de belegering op zich rusten. Hij zag een plaats, waar de gracht wat kleiner was en slaagde erin om over te steken. Een kleine groep Qoraishieten volgden hem. Het werd een bittere strijd. Een van zijn mannen werd onmiddellijk gedood. Hij overleefde dit, dankzij het feit dat hij zich net op tijd terug kon trekken.

Negen jaar da de Hidjrah (migratie) keerde de Profeet saws met tien duizend gelovigen terug naar Mekka. De Qoraish zagen hen naderen en besloten hen niets in de weg te leggen, want ze wisten dat de Profeet saws instructies aan zijn metgezellen had gegeven om geen vijandigheden te plegen.

Ikrimah en een paar anderen gingen tegen het algemene besluit van de Qoraish in en maakten een blokkade om de voortgang van de moslims te verhinderen. Khalid ibn Walid, inmiddels bekeerd tot de islam, versloeg ze in een kleine schermutseling, waarbij een aantal van Ikrimah' s mannen omkwamen en de rest, waaronder Ikrimah zelf, vluchtten.

De invloed, die Ikrimah gehad had, was nu volledig gebroken. De Profeet saws maakte zijn entree in Mekka en gaf een algemeen pardon en amnestie aan alle leden van de Qoraish, die in de Heilige Moskee, hun huizen of in het huis van Aboe Soefian (de gezaghebber) waren. Aan een paar individuen echter, die hij bij naam noemde, weigerde hij pardon te geven. Hij gaf het bevel, dat zij gedood moesten worden. Bovenaan deze lijst met namen stond Ikrimah ibn Abi Jahl. Toen Ikrimah dit hoorde, ontvluchtte hij, vermomd en wel, Mekka en ging op weg naar Jemen.

Oem Hakim, de vrouw van Ikrimah, ging daarop naar de verblijfplaats van de Profeet saws. Met haar waren ook Hind bint Utbah, de vrouw van Aboe Soefian en ongeveer tien andere vrouwen, die de Profeet saws trouw wilden zweren. Onder leiding van Hind gingen ze op weg naar Mohammed saws . Zij was gesluierd en schaamde zich voor hetgeen ze Hamza, de oom van de Profeet saws , had aagedaan bij de Slag bij Uhud.

"O Boodschapper van Allah", zei zij, "lof zij Allah, Die de religie die Hij voor zichzelf heeft gekozen, duidelijk heeft gemaakt. Ik smeek u om wille van de verwanschapsbanden, me goed te behandelen. Ik ben nu een gelovige vrouw en bevestig de Waarheid van uw missie.

Ze nam de sluier af en zei:"Ik ben Hind, de dochter van Oetbah, O Boodschapper van Allah"

"Je bent welkom," gaf de Profeet saws als antwoord.

"Bij Allah, O Profeet," ging Hind door, "er was geen huis ter wereld, dat ik liever wou vernietigen, dan uw huis. Nu is er geen huis ter wereld dat ik liever zou willen eren en  verheerlijken dan uw huis."

Oem Hakim kwam toen naar voren en bekleed haar geloof in de islam en zei:"O Boodschapper van Allah, Ikrimah is van jou weggevlucht naar Jemen toe, omdat hij bang is dat je hem zal doden. Sta voor zijn veiligheid in en Allah zou voor jouw veiligheid instaan."

"Hij is veilig", beloofde de Profeet saws.

Oem Hakim begon onmiddellijk Ikrimah te zoeken. Met haar ging een Griekse slaaf mee. Toen ze al een eind waren, probeerde hij haar te verleiden en lastig te vallen, maar ze slaagde er in om hem af te wimpelen, tot ze bij een Arabische kamp kwamen. Daar vroeg ze om hulp.  Ze bonden de slaaf vast en hielden hem daar. Oem Hakim  ging verder tot ze Ikrimah uiteindelijk aan de kust van de Rode Zee in het Tihamah gebied vond. Hij was met een gelovige zeeman aan het onderhandelen over het transport. Deze zei tegen hem: "Wees zuiver en oprecht en ik zal je vervoeren." "Hoe kan ik zuiver zijn?" vroeg Ikrimah. 

"Zeg: ik getuig, dat er geen god is dan Allah en dat Mohammed de Boodschapper van Allah is."

"Hier ben ik juist voor weggevlucht", zei Ikrimah.

Op dit moment kwam Oem Hakim naar Ikrimah en zei: "O neef, ik ben juist van de edelmoedigste man vandaan gekomen, de rechtvaardigste van alle mannen, de beste van alle mannen... ik kom van Mohammed ibn Abdoellah. Ik heb hem om amnestie voor jouw verzocht. En dat is toegezegd. vernietig jezelf daarom niet."

"Heb je met hem gesproken?

"Ja, ik heb met hem gesproken en hij heeft jouw amnestie verleend", bevestigde zij. Hij keerde met haar terug. Ze vertelde hem van de poging van de Griekse slaaf om haar te onteren. Ikrimah ging direct naar het Arabische kamp, waar de slaaf vastgebonden lag en doodde hem.

Op een van de rustplaatsen op hun terugreis wou Ikrimah met zijn vrouw slapen, maar zij verzette zich hevig en zei: "Ik ben een moslima en jij bent een moeshriek."

Ikrimah was volledig van stuk toen hij dit hoorde. Hij antwoordde haar:"Met jou samenleven en niet met jou naar bed kunnen gaan, is voor mij een onmogelijke situatie."

Toen Ikrimah in de buurt van Mekka kwam, zei de Profeet saws tegen zijn metgezellen:

"Ikrimah ibn Abi Jahl zal als gelovige en als moehadjier (vluchteling) naar jullie toekomen. Beledig zijn vader niet. De doden beledigen veroorzaakt verdriet aan de levenden, maar bereikt de doden niet."

Ikimah en zijn vrouw kwamen naar de plaats waar de Profeet saws zat. De Profeet saws stond op en begroette hen enthousiast. 

"Mohammed", zei Ikrimah, "Oem Hakim heeft me verteld, dat je me amnestie hebt verleend.

"Dat klopt, " zei de Profeet ----. "Je bent veilig.

"Waar nodig je me toe uit?" vroeg Ikrimah.

"Ik nodig je uit om te getuigen, dat er geen god is dan Allah en dat ik de dienaar van Allah ben en Zijn boodschapper, om het gebed te verrichten en de zakat te betalen en om alle andere verplichtingen van de islam uit te voeren."

"Bij Allah," gaf Ikrimah ten antwoord, "U hebt slechts tot de waarheid opgeroepen en u hebt slechts datgene geboden wat goed is. U leefde onder ons voordat uw missie begon en toe was u van ons het meest betrouwbaar in woorden en het rechtvaardigste in handelen." Waarna hij zijn handen uitstak en vervolgde: "Ik getuig, dat er geen god is dan Allah en dat Mohammed Zijn boodschapper is." De Profeet saws instrueerde hem toen om te zeggen: "Ik roep Allah en degenen die hier aanwezig zijn als getuigen op, dat ik een moslim ben, die zowel Moejahid als Moehadjir is.

Dit herhaalde Ikrimah en zei toen: "Ik verzoek u om bij Allah om vergeving voor mij te vragen voor alle vijandigheden, die ik u direct heb aangedaan en voor alle beledigingen, die ik in uw afwezigheid geuit heb."

"O Heer, vergeef hem alle vijandigheden, die hij mij direct heeft aangedaan en alle veldtochten, die hij tegen mij heeft ondernomen, omdat hij Uw licht wou doen dimmen. Vergeef hem om wat hij in mijn afwezigheid gezegd of gedaan heeft om mij te onteren."

Ikrimah's gezicht straalde van blijdschap. "Bij Allah, O Boodschapper van Allah, ik beloof dat ik twee keer zoveel geld op de weg van Allah zal besteden, als ik tegen de weg van Allah besteed heb en ik zal twee keer zo veel gevechten leveren voor Allah als dat ik tegen Allah heb geleverd."

Vanaf die dag was Ikrimah aan de missie van de islam toegewijd, als een dappr ruiter op het slagveld en een standvastige gelovige, die veel tijd in de moskee doorbracht om Allah's boek te lezen. Hij legde de moeshaf vaak op zijn gezicht en zei dan:

"Het boek van mijn Heer..., de woorden van mijn Heer..."

Waarna hij in tranen barste uit angst voor Allah.

Ikrimah bleef zijn belofte aan de Profeet --- trouw. Welke veldslagen de moslims ook moesten leveren, hij was altijd te vinden in de voorhoede van het leger. Bij de Slag van Yarmuk, waar een leger van 30.000 gelovige het opnam tegen een Byzantijnse leger van 240.000 strijdkrachten, stortte Ikrimah zich volledig in de strijd tegen de Romeinen. Het Byzantijnse leger bracht de moslim grote verliezen, totdat Ikrimah diep in de linies van de Romeinen doordrong. Waarna Khalid Ibn Walid naar hem toe rende en zei: "Niet doen, Ikrimah. Jouw dood zou een zwaar verlies voor de moslims zijn."

"Laat me doorgaan, Khalid," zei Ikrimah die niet meer te stuiten was. "Jij had het voorrecht om vroeger bij de Boodschapper van Allah te zijn. Maar ikzelf en mijn vader waren de 'Farao' tegen de moslims. Laat me dit nu doen om iets uit het verleden goed te maken. Ik heb de Profeet vaak bevochten. Moet ik dan nu voor de Byzantijnen wegrennen? Dat zal ik nooit doen."

Toen riep hij tot de moslims:

"Wie belooft er tot zijn dood te vechten?"

Vierhonderd moslims, waaronder al-Harith ibn Hisham en Ayyash ibn Abi Rabiah, gaven gehoor aan zijn oproep. Zij wierpen zich in de strijd en vochten heldhaftig zonder de leiding van Khalid ibn al-Walid. Ze bezorgden drieduizend Romeinen de dood. Hun gewaagde aanval maakte ook de weg vrij voor de beslissende overwinning van de moslims

Toen de slag voorbij was, lagen de lichamen van drie gewonde moejahidien verspreid over het slagveld, dit waren al-Harith ibn Hisham, Ayyash ibn Abi Rabi'ah en Ikrimah ibn Abi Jahl. 

Al-Harith vroeg om water. Toen hem dit gebracht werd, keek Ayyash hem aan en zei: "Geef het aan Ayyash." Toen hij bij Ayyash aangekomen was, verwijsde hij om eerst Ikrimah te laten drinken. Waarna Ikrimah hem weer terug verwees naar al-Hartih, maar daar aangekomen bleek al-Harith overleden te zijn. Dus ging hij terug naar de twee anderen, maar deze bleken ook al te zijn overleden. 

De metgezellen baden, dat Allah tevreden over hen zou zijn en hen een verfrissing van de Kautharbron in het paradijs zou geven, een verfrissing waarna er geen dorst meer is.

17:30 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-12-10

Surah Al-Fadjr - Yasser al-Dosary (Dutch/Nederlands subs)

18:45 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Drinken van Alcohol

Het drinken van alcohol, zelfs maar een kleine hoeveelheid

Allah zegt:
"Zij vragen je over alcoholische dranken en gokken. Zeg: "Daarin is een grote zonde. (Qor’aan 2:219).

Allah zegt ook:
"0 jullie die geloven. Bedwelmende zaken, gokken, lotspijlen zijn iets walgelijks van Sheitan’s handen. Mijd ze dus, zodat jullie zullen slagen." (Qor’aan 5:90)

Het is bevestigd dat Ibn Abbas (RA) zei: "Toen het verbod op het drinken van alcohol geopenbaard was, liepen de Metgezellen van de Profeet naar elkaar toe en zeiden: "Alcohol is verboden en het drinken ervan is een grote zonde."

‘Abdoellah Ibn ‘Oemar zei dat het drinken van alcohol de grootste van de grote zonden was. Het drinken van alcohol is zonder twijfel de moeder van alle zonden en degene die alcohol drinkt is in meer dan één hadith vervloekt.

De Profeet zei:
"Sla iedereen die alcohol drinkt, als hij het een tweede maal drinkt sla hem dan, als hij het een derde maal drinkt, sla hem dan en als hij het een vierde maal drinkt, doodt hem." (Een betrouwbare hadith)

‘Abdoellah Ibn ‘Anir overleverde dat de Profeet zei: "ledereen die het gebed nalaat omdat hij een keer gedronken heeft (heeft de hele wereld en wat daarin is verloren) en iedereen die vier maal het verrichten van het gebed nalaat, omdat hij dronken is voorwaar Allah zal hem van de tinatoel Khabal laten drinken (op de Dag des Oordeels)."
De Metgezellen van de Profeet zeiden: "0 Boodschapper van Allah! Wat is ‘Tinatoel Khabal?" Hij antwoordde: "Het zweet van de bewoners van de hel." Of: "De pus van de bewoners van de hel. "(Een betrouwbare hadith)

Jabir zei: "De Profeet zei: "Allah heeft aan Zichzelf beloofd dat iedereen die alcohol drinkt (of een ander bedwelmend middel) van de Tinatoel Khabal zal drinken."(Zij vroegen: "Wat is Tinatoel Khabal?") Hij zei: "Het zweet van de bewoners van de hel." Of "De pus van de bewoners van de hel." (Muslim)

De Profeet zei:
"ledereen die alcohol drinkt (en daar geen berouw van betuigt) zal in het hiernamaals niet mogen drinken." (Boechari en Muslim)

De Profeet zei:
"ledereen die alcohol drinkt en sterft in die staat (zonder berouw te tonen) zal Allah als een ongelovige ontmoeten." (Een betrouwbare hadith).

walidin.com

18:21 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-11-10

Onderzoek naar Aisha's huwelijksleeftijd

INLEIDING

Het recente huwelijk van een Indonesische muslim-geestelijke met een 12-jarig meisje veroorzaakte veel ophef. [1] Op Westerse internetfora werd dit aan de islam toegeschreven en werd gesteld dat deze handelswijze niet verbaast 'vermits profeet Mohamed een pedofiel was'. Deze beschuldiging duikt inderdaad geregeld op en wordt gekoppeld aan de uitspraak dat Aisha nog maar 9 jaar oud zou geweest zijn toen profeet Mohamed met haar trouwde. In de VS valt de beschuldiging vooral op te tekenen in kringen van christelijke fundamentalisten. Zo noemde Jerry Vines, een prominent christelijk predikant en voormalig voorzitter van de Southern Baptists Convention (protestants fundamentalisme, 16 miljoen leden in de VS), in 2002 Mohamed een "door demonen bezeten pedofiel". Hij kreeg voor deze uitspraak steun van evangelische christenen zoals Jerry Falwell. Joodse leiders echter, waaronder deze van de invloedrijke Anti-Defamation League, alsook mainstream protestantse groepen, sloten zich aan bij muslims in hun afwijzen en veroordelen van dergelijke uitlatingen. [2]

 

Stellen dat profeet Mohamed een 'pedofiel' was is een zware beschuldiging aan het adres van een man die door ruim 1 miljard mensen beschouwd wordt als de belichaming van de hoogste kwaliteiten die een mens kàn bereiken in zijn leven. Bovendien wordt daarmee het miljard muslims die verondersteld worden zijn voorbeeld te volgen afgeschilderd als moreel gedegenereerden. Het versterkt het beeld dat de islam fundamenteel onverenigbaar zou zijn met het 'beschaafde' Westen.

 

In deze Koran Notitie wordt nagegaan wat islamitische bronnen ons leren over de leeftijd waarop Aisha zich verloofde en in het huwelijk trad met Profeet Mohamed. Daarnaast wordt nagegaan wat voor die tijd een normale huwbare leeftijd was. Verder wordt onderzocht wat Koran en Sunnah beschouwen als een huwbare leeftijd. Tenslotte wordt nagegaan hoe muslims reageerden op het huwelijk van de Indonesische geestelijke met het 12-jarig meisje. Op grond daarvan kan dan de aantijging dat profeet Mohamed een pedofiel zou geweest zijn geëvalueerd worden op haar waarheids- dan wel lasterlijkheidsgehalte.

 

1. TIJDLIJN LEVEN PROFEET MOHAMED

Voor de goede orde worden eerst het tijdstip van de verloving en het het huwelijk van profeet Mohamed en Aisha gesitueerd op een tijdlijn waarin enkele voor deze bespreking relevante data opgenomen zijn. [3]

 

 

570 Geboorte van profeet Mohamed

605 Geboorte van Fatima, dochter van profeet Mohamed en zijn vrouw Khadija

pre-610 Jahiliyyah (periode van de 'onwetendheid', periode vóór de openbaringen aan profeet Mohamed)

610 Begin van de openbaringen aan profeet Mohamed, welke doorgaan tot aan einde van zijn leven

610 Abu Bakr bekeert zich tot de islam

613 Profeet Mohamed begint in het openbaar te prediken

615 Emigratie naar Abessinië (Ethiopië)

616 Umar bin al Khattab bekeert zich tot de Islam

620 Algemeen aanvaard als verloving van Aisha met de Profeet

622 Hijrah (emigratie naar Yathrib, later Medina genoemd), begin van de islamitische jaartelling

623/624 Algemeen aanvaard als tijdstip waarop Aisha bij de Profeet gaat wonen

632 Overlijden van Profeet Mohamed

 

 

2. WIE WAS AISHA ? [4-6]

Aisha was een van de vrouwen van Profeet Mohamed. Ze draagt om die reden de titel van "Moeder van de Gelovigen" en wordt door veel muslimvrouwen beschouwd als een rolmodel.

«De profeet heeft een nauwere band met de gelovigen dan zij onderling hebben en zijn echtgenotes zijn hun moeders...» (Koran 33:6)

Aisha was de dochter van Um Ruman en Abu Bakr. Ze vervoegde Abu Bakr toen hij in 615 naar Abessinië (Ethiopië) migreerde, om zich in veiligheid te brengen voor de anti-muslimvervolging door de Mekkanen. Abu Bakr wou haar eerst die lange tocht besparen door te proberen haar huwelijk met haar verloofde, Jubayir ibn Mut'am, zoon van Mut'am ibn 'Adi, te formaliseren. Maar Mut'am zag een huwelijk van zijn zoon met wat in de Mekkaanse maatschappij van die tijd 'verstotelingen" waren omwille van hun (islamitisch) geloof niet zitten. Een paar jaar later keerden ze terug naar Mekka, en verloofde ze zich met profeet Mohamed. Hoewel haar huwelijk mogelijk mede om politieke redenen afgesloten werd, blijkt uit tal van hadiths dat Aisha en Mohamed elkaar zeer genegen waren.

 

Haar vader, Abu Bakr, werd na de dood van de profeet de eerste kalief. De opvolging van profeet Mohamed zorgde voor verdeeldheid in de vroege muslimgemeenschap. Volgens Shi'ieten was Ali immers de rechtmatige opvolger. Abu Bark werd in 634 opgevolgd door Umar, die 10 jaar later opgevolgd werd door Ibn Affan Uthman. Al die tijd leefde Aisha in Medina. Uthman werd in 656 gedood . Aisha bracht daarop een leger op de been, geleid door Aisha zelf, die duidelijk een invloedrijk leider was. Haar leger werd verslagen, en Aisha werd gevangen genomen door Ali die haar onder militaire escorte terugstuurde naar Medina waar ze leefde tot aan haar dood in +/- 678. Algemeen geëerd door muslims, wordt ze door Shi'ieten evenwel bekritiseerd voor haar steun aan wat volgens hen drie onrechtmatige kaliefen waren en voor haar gewapend verzet tegen Ali.

 

Haar leven illustreert hoe niets in de islam vrouwen belet een prominente maatschappelijke, militaire en politieke rol te bekleden. Zij geniet ook veel waardering voor haar intellectuele capaciteiten. Aisha is immers één van de vier personen (de andere drie zijn Abu Hurayrah, Abdullah ibn Umar, en Anas ibn Malik) die meer dan 2.000 uitspraken van profeet Mohamed overleverde en daarmee ook in religieuze aangelegenheden een vooraanstaande figuur was. Aisha wordt door de geleerden beschouwd als een van de vroegste fuqaha van de islam, samen met mensen als Ibn al Khattab, Ali en Abdullah ibn Abbas. Hadiths die teruggaan op Aisha zouden later de grondslag vormen voor bijna een kwart van de shari'ah. Islamgeleerden zeggen dat zonder haar de helft van de ilm-i-hadith, de kennis en het begrip van de hadiths, verloren gegaan zou zijn. Veel van deze hadiths vertelde ze aan haar neef 'Urwah, die een van de grootste geleerden werd van de generatie na Mohamed.

 

Aisha stond in hoog aanzien. Wanneer de gezellen van de profeet met een of andere ingewikkelde zaak een probleem hadden, legden ze de zaak aan haar voor. Daarnaast ontfermde Aisha zich over tal van kinderen die onder haar zorg opgeleid werden. Naast jongens, waaronder haar eerder genoemde neef 'Urwah, leidde ze ook meisjes op. Umrah bint Abdur Rahman, die door geleerden beschouwd wordt als een van de betrouwbare vertellers van hadiths, was een van haar bekende vrouwelijke leerlingen.

 

Aisha was naar verluid een welbespraakte vrouw en bezat de gave mensen te begeesteren. Al-Ahnaf zei ooit over haar: "Ik heb toespraken gehoord van Abu Bark en Umar, Uthman en Ali en de Khulafa, maar ik heb niemand mooier en overtuigender horen spreken dan Aisha".

 

3. LEVENSVERWACHTING,  MEEDERJARIGHEID

3.1. Levensverwachting in historisch perspectief

Vandaag ligt de gemiddelde levensverwachting op wereldvlak op 67 jaar. Dit cijfer verbergt extreme verschillen. In rijke, geïndustrialiseerde landen ligt de gemiddelde levensverwachting tussen de 70 en 80 jaar. Elders in de wereld is dat niet zo. In Swaziland, bijvoorbeeld, is de gemiddelde levensverwachting nog altijd maar 39,6 jaar. In Mozambique, Zambia, Sierra Leone, Lesotho, Angola, Zimbabwe, Afghanistan en de Centraal Afrikaanse Republiek ligt de gemiddelde levensverwachting tussen de 40 en de 45 jaar; in Liberia, Rwanda, Guinea-Bissau, Congo (DR), Nigeria, Somalië, Malavi, de Ivoorkust, Zuid-Afrika en Burundi ligt de gemiddelde levensverwachting tussen de 45 en de 50. [7].

 

De dramatische stijging van de gemiddelde levensverwachting in de rijke streken van de wereld is een vrij recent fenomeen dat pas na de aanzet van de industriële revolutie in de 19de eeuw begon. Als gevolg van betere hygiënische omstandigheden, betere beschikbaarheid van voedsel, betere geneeskundige verzorging en zo meer, deed zich een drastische daling voor van de kindersterfte en werd de gemiddelde levensduur aanzienlijk langer. Tot aan de 18de eeuw was de wereldwijde levensverwachting echter veel lager - met cijfers in de Romeinse tijd en in de Middeleeuwen van rond de 20 à 30 of 30 à 40 jaar. [8]

 

Deze gegevens laten reeds vermoeden dat de huwbare leeftijd vroeger ook anders lag dan vandaag het geval is.

 

 

3.2. Meerderjarigheid doorheen de tijden

Meerderjarigheid wordt in het Engels 'age of consent' genoemd. Het gaat om de leeftijd waarop seksuele betrekkingen met meerderjarigen niet meer strafbaar zijn, met andere woorden, de leeftijd waarop men geacht wordt bekwaam te zijn om in te stemmen ('consent') met seksuele relaties. In het voorbije millennium werd meerderjarigheid anders geconcipieerd dan in de voorbije 150 jaar. Doorheen de geschiedenis was meerderjarigheid in essentie een aangelegenheid die bepaald werd op grond van biologische ontwikkeling - en met name door de leeftijd waarop een meisje haar eerste menstruatie kreeg. [9,10] De hoge sterftegraad moest immers gecompenseerd worden door een hoog geboortecijfer, waardoor jonge huwelijken nodig waren. [11] Bovendien was de gemiddelde levensverwachting aanzienlijk lager dan nu.

 

In tribale samenlevingen was meerderjarigheid geen wettelijk geregelde kwestie, maar een zaak die door de stammen bepaald werd. Volgens antropologen verliep de overgang van kindertijd naar volwassenheid in tribale samenlevingen zonder een lange tussenfase van adolescentie "omdat voorbereiding voor volwassenheid in zulke omstandigheden niet het soort sociale, intellectuele of morele uitdagingen met zich meebracht die eigen zijn aan geavanceerde samenlevingen.". [12] De kennis en vaardigheden die men moest verwerven om deel te nemen aan het volwassen leven - jagen, de grond bewerken enz - kon men reeds op vroege leeftijd verwerven en waren veel minder complex dan de kennis en vaardigheden waarover men nu in hoogtechnologische, complexe samenlevingen moet beschikken om volwaardig te kunnen deelnemen aan het volwassen leven.

 

Bij de Romeinen was het wel een zaak van de wet. De Romeinen zetten de leeftijdsgrens voor meerderjarigheid op 12-14 jaar, maar behielden tegelijk een minimum van 7 jaar. In het Romeinse Rijk werd tijdens bepaalde perioden wat wij nu 'zeer jong' huwen voor meisjes zouden noemen, zelfs aangemoedigd om de grote soldatensterfte zo veel mogelijk aan te vullen en de mannelijke bevolking (lees: het aantal potentiële soldaten) op peil te houden. [13,14]

 

Volgens sommige christelijke en andere bronnen was Maria mogelijk maar goed 12 of pas 13 jaar toen zij aan Jezus het leven schonk, vermits volgens Hebreeuwse tradities toen rond de leeftijd van 12 jaar getrouwd mocht worden. Andere christelijke bronnen stellen dat vermits de Bijbel haar leeftijd niet duidelijk aangeeft het onmogelijk te zeggen is hoe oud ze was. [15-18].

 

Meerderjarigheid hangt samen met bepalingen uit het strafrecht inzake verkrachting. Statutory rape of verkrachting van een minderjarige is volgens het US Department of Justice:

« een algemene term die gebruikt wordt om het misdrijf te beschrijven dat plaatsvindt wanneer een individu (ongeacht de leeftijd) seksuele relaties heeft met wederzijdse instemming met een individu dat niet oud genoeg is om wettelijk toe te stemmen met het gedrag. Anders gezegd, is verkrachting van een minderjarige de seksuele relatie tussen individuen die wettelijk zou zijn ware het niet voor hun leeftijd. » [19]

Kwestie van dit in historisch perspectief te plaatsen: in het Engeland van 1576 werden seksuele betrekkingen met een meisje jonger dan 10 jaar als verkrachting van een minderjarige beschouwd. Met andere woorden, vanaf 10 jaar kon een meisje in Engeland in 1576 wettelijk seksuele betrekkingen hebben. Ook in onze streek, dus, was zeer jong huwen en zeer jong seksuele contacten hebben met meerderjarigen een normale zaak. Zo schrijft Patricia Donovan in Family Planning Perspectives:

« Wetten inzake verkrachting van een minderjarige zijn gebaseerd op de vooronderstelling dat totdat een persoon een zekere leeftijd bereikt, dit individu wettelijk onbekwaam is om in te stemmen met seksuele betrekkingen. Verkrachting van een minderjarige werd meer dan 700 jaar geleden gecodificeerd in de Engelse wet, wanneer het onwettig werd om met of zonder haar toestemming een meisje jonger dan 12 te "onteren". In 1576, werd de 'age of consent' verlaagd tot 10 jaar. » [20]

Het is pas gedurende de 19de eeuw dat, in het kader van toenemende levensverwachting en daarmee gepaard gaande maatschappelijke veranderingen, de leeftijdgrens voor meerderjarigheid geleidelijk opgetrokken werd en er een lange periode van adolescentie kwam. [21]

 

Dat de leeftijdsgrens voor meerderjarigheid tot vrij recent in huidige termen laag lag, en er dus vroeg wettelijke seksuele betrekkingen onderhouden werden, blijkt bijvoorbeeld uit een voetnoot in een werk van Howard Kelly, de eerste professor gynaecologie van de Amerikaanse John Hopkins universiteit. In 1928 schrijft hij over de inuits (vroeger eskimo's genoemd - een term die zij als beledigend ervaren) :

« De vraag van vroege maturiteit is er niet zozeer een van (geografische) breedtegraden dan wel van de onmiddellijke omgeving, van kledij en van verwarming in de woning. V. Stefansson, een eminent explorator, merkte op dat volwassenheid bij eskimo's ongeveer even vroeg optreedt als in het zuiden van Europa, te wijten aan de intense hitte in hun iglo's waarin de vrouwen de hele winter lang gehuisvest zijn (temperaturen van 80 of 90° [Fahrenheit]) en de dubbele pelslaag van hun kledij. Het is alsof ze een groot deel van het jaar in een Turks bad doorbrengen. "Onder eskimovrouwen is het niet uitzonderlijk dat zij hun eerste kind hebben op de leeftijd van twaalf, en kinderen die geboren worden vóór de moeders 11 jaar oud waren werden opgetekend." Deze gegevens zijn "strikt in overeenstemming met de veronderstelling dat hoe warmer de omgeving, hoe vroeger de maturiteit. » (Howard Kelly, 1928) [22]

3.3. Periode waarin de profeet leefde

Er bestaan geen statistieken over de de leeftijdgrens van meerderjarigheid in de Arabische regio rond de jaren 600-700, maar aangenomen wordt dat, net zoals in tribale en vele pre-moderne samenlevingen, meerderjarigheid niet bepaald werd aan de hand van een leeftijdsgrens, maar biologisch bepaald werd, met name op grond van de menarche (de eerste menstruatie). Dit wil zeggen dat ook deze samenleving het als perfect normaal beschouwde dat een meisje, van zodra ze menstrueerde, seks had - en in het geval van de islam, die seks buiten het huwelijk verbiedt, dus in het huwelijk trad op voorwaarde dat zij daartoe niet alleen biologisch maar ook intellectueel, moreel enz. voldoende maturiteit had (waarover straks meer), geëvalueerd binnen dat tijdskader.

 

Colin Turner, professor in Perzische taal en islamitische geschiedenis, stelt dat, mocht Aisha 9 jaar geweest zijn toen ze trouwde, dit huwelijk met profeet Mohamed in historisch perspectief dan ook in geen enkel opzicht onfatsoenlijk zou geweest zijn. Ook het leeftijdsverschil tussen de partners werd in bedoeïenen- en andere samenlevingen als normaal beschouwd. [23]

 

Kortom, een huwelijk op jonge leeftijd was zowel bij ons in West-Europa als in de Arabische wereld in het verleden niet ongewoon. Zelfs als Aisha huwde op 9-jarige leeftijd, was daar voor de tijd waarin zij leefde niets onfatsoenlijk aan.

4. HUWELIJKSLEEFTIJD VAN AISHA ?

4.1. Informatie via hadiths

Informatie over de leeftijd van Aisha is grotendeels gebaseerd op hadiths, dit zijn overleveringen van uitspraken, handelingen enz. van de profeet die een honderd jaar na zijn dood gecanoniseerd werden. Wanneer men in een hadith verzameling leest: "Profeet Mohamed zei dat enz." betekent dat dus niet dat er iemand naast de profeet stond die deze woorden optekende(buiten enkele uitzonderingen,in de verdere jaren), wel dat deze woorden via een keten van vertellers overgeleverd werd, waarbij de ene het stukje informatie doorzegde aan de andere - soms zelfs over meerdere generaties, en dit tot wanneer men al deze uitspraken-van-horen-zeggen, begon te verzamelen en op schrift te stellen. Het is niet geweten hoeveel hadiths er juist zijn, wellicht een paar honderdduizend. Al vroeg ontstond een hele wetenschap om deze hadiths op hun betrouwbaarheid te beoordelen. Daartoe werd een ganse classificatie van hadiths opgebouwd. Bij de beoordeling werd zowel de inhoud als de keten van vertellers (de zgn. isnad) aan een grondig onderzoek onderworpen. Hadithwetenschappen is een complexe zaak die meerdere jaren hogere studies vereist. Een hadith is trouwens op zich geen leefregel van de islam, het kan net zo goed om een uitzondering van een algemene regel gaan. Een hadith moet dus altijd gekaderd worden in het geheel van de islam. Bovendien kan een hadith nooit gebruikt worden om het koranisch kader tegen te spreken.

 

4.2. Hadiths volgens dewelke Aisha op 9-jarige leeftijd huwde

Er zijn maar een handvol hadiths die de huwelijksleeftijd van Aisha bevatten - wat op zich al aangeeft dat haar leeftijd niet ongewoon was voor die tijd. Deze hadiths stellen dat zij 9 was bij haar verloving en/of huwelijk. Daar waar veel geleerden deze hadiths beschouwen als accuraat, kunnen er volgens anderen vragen gesteld worden bij de betrouwbaarheid ervan. Een aantal van deze hadiths zouden gemeld zijn op gezag van 'Urwah door zijn zoon Hisham, nadat hij op 71 jarige leeftijd van Medina naar Irak verhuisd is, of zouden via een Irakees uit die periode verteld zijn. Malik ibn Anas, Hisham's pupil, alsook een aantal vroege historici, stelden dat de hadiths van Hisham uit zijn Iraakse periode niet betrouwbaar zijn omdat hij toen aan ernstig geheugenverlies leed. [18] Sommige geleerden vinden deze hadiths daarom niet betrouwbaar. Anderen echter zijn het met deze analyse niet eens; zij citeren uit werken van andere vroegere historici die stellen dat hoewel Hisham inderdaad geheugenproblemen had, deze problemen niet van die aard waren dat hij er helemaal verward van was.

 

Ook over hadiths die niet via Hisham of een Irakees gemeld zijn, maar die dus langs een ander kanaal gemeld werden, bestaat er onenigheid. De discussie spitst zich vooral toe op de isnads of meldingsketens van de hadiths. Zo is er bijvoorbeeld volgende hadith: [19]

« Abd Allah b. Safwan kwam samen met een andere persoon bij Aisha en Aisha zei (tegen de laatste): "O zus en zo, heb jij gehoord wat de Hafsah zeggen? Hij zei, "Ja, Moeder van de Gelovigen." Abd Allah b. Safwan vroeg haar, "Wat zeggen ze? Zij antwoordde, "Er zijn negen bijzondere kenmerken in mij die in geen enkele vrouw aanwezig zijn, behalve voor wat God verleende aan Maryam bt. Imran. Bij God, ik zeg dit niet op mezelf te prijzen boven wie dan ook van mijn gezellen." "Wat zijn deze?" vroeg hij. Zij antwoordde: "De engel die ten val gebracht werd door mijn gelijkenis; de Boodschapper van God die met me trouwde wanneer ik zeven jaar oud was; mijn huwelijk dat geconsumeerd was toen ik negen was; hij huwde me toen ik een maagd was, .... » (Tabari, pagina, volume 7, page 7)

De meldingsketen van deze hadith is als volgt:

Abd al-Hamid b. Bayan al-Sukkari - Muhammad b. Yazid - Ismai'il (dit is Ibn Abi Khalid) - Abd al-Rahman b. Abi al- Dahhak - een man van Quraysh - Abd al-Rahman b. Muhammad

Dit wil dus zeggen:

Abd al-Hamid b. Bayan al-Sukkari

  hoorde van Muhammad b. Yazid

    die hoorde van Ismai'il (dit is Ibn Abi Khalid)

      die hoorde van Abd al-Rahman b. Abi al- Dahhak

        die hoorde van "een man van de Quraysh"

          die hoorde van Abd al-Rahman b. Muhammad

            dat Ab Allah b. Safwan samen men een andere persoon bij Aisha kwam en dat Aisha gezegd had dat enz

 

De vijfde persoon in deze keten is een niet nader geïdentificeerd persoon, die enkel omschreven wordt als "een man van de Quraysh". Concreet gesteld: men hoorde van "een man van de Quraysh" zeggen dat enz. Maar men weet niet wie die iemand is. Was het een betrouwbaar iemand? Was het iemand die bekend stond als onbetrouwbaar? Was het wel mogelijk dat hij iets had horen zeggen van Abd al-Rahman b. Muhammad ?

 

In de hadithwetenschap wordt een onbekende in een meldingsketen - uiteraard - beschouwd als een significante zwakheid in de keten van melders. Dit wil echter niet automatisch zeggen dat de informatie van de hadith onbetrouwbaar, vermits in dergelijke gevallen moet onderzocht worden of andere hadiths die dezelfde informatie aanbrengen via een andere en geheel betrouwbare isnad, deze informatie al dan niet bevestigen.

4.3. Indicaties voor huwelijksleeftijd van Aisha tussen 13 en 19 jaar

Daarnaast voeren sommigen aan dat indirect uit andere hadiths of werken van vroege historici of hadithwetenschappers blijkt dat Aisha best een paar jaar ouder kan geweest zijn bij haar huwelijk. Een paar voorbeelden: [25]

•Ibn Hajar al-Asqalani, de shafi'itische soennietisch islamgeleerde en hadithdeskundige (1372-1448), schreef:

« Fatimah (ra) werd geboren rond de tijd dat de Kaa'bah herbouwd werd, wanneer de profeet (vzmh) 35 jaar oud was (...) Zij [Fatimah] was vijf jaar ouder dan Aisha (ra)» (Al-Isabah fi Tamyeez al-Sahaabah, Ibn Hajar al-Asqalaniy, Vol. 4, Pg. 377, Arabisch, Maktabah al-Riyadh al-Haditha, al-Riyadh, 1978)

Dus: Fatima werd geboren toen de profeet 35 jaar oud was, dwz in 605. Zij was dus in 623 of 624, moment waarop Aisha en profeet Mohamed in het huwelijk traden, (624-605=) 18 à 19 jaar oud. Als men zich op deze bron zou baseren was Aisha, vermits zij 5 jaar jonger was dan Fatima, op het moment van haar huwelijk bijgevolg 13 à 14 jaar oud.

 

 

•Volgens andere historische bronnen was Aisha 10 jaar jonger dan haar zus Asma, die in het jaar 73 AH op 100 jarige leeftijd stierf. Dit wil zeggen dat Asma in 622, het jaar van de Hijra, 100-73= +/- 27 jaar oud was. Zij was 10 jaar ouder dan Aisha, dus was Aisha op dat moment +/- 17 jaar. Vermits haar huwelijk met de Profeet 1 à 2 jaar na de Hijra afgesloten werd, was zij, luidens deze bron, toen 18 à 19 jaar. Referenties voor deze informatie zijn onder meer de volgende:

Ibn Kathir (1301-1373) en Al Zahabi schreven dat Aisha 10 jaar jonger was dan haar zus Asma (Ibn Kathir zou zich daarvoor gebaseerd hebben op Al Zahabi) :

Volgens Abd al-Rahman ibn abi zannaad: « Asma (ra) was tien jaar ouder dan Aisha» (Siyar A`la'ma'l-nubala', Al-Zahabi, Vol. 2, pg. 289, Arabisch, Mu'assasatu'l-risala'h, Beirut, 1992)

 

Volgens Ibn kathir: « Zij (Asma) was tien jaar ouder dan haar zuster (Aisha). » (Al-Bidaayah wa al-Nihaayah, Ibn Kathir, Vol. 8, pg. 371, Arabisch, Dar al-fikr al-`arabiy, Al-jizah, 1933)

Diezelfde Ibn Kathir, alsook Ibn Hajar al-Asqalani, een shafi'itische Soennietisch islamgeleerde en hadith deskundige, (1372-1448), vermelden dat Asma stierf in het jaar 73 AH:

Volgens Ibn Kathir: « Zij [Asma] was getuige van het doden van haar zoon gedurende dat jaar [dwz 73 AH], zoals we reeds vermeld hebben, en vijf dagen later overleed ze zelf. Volgens de andere narratieven vond haar dood geen 5 maar 20, of een paar dagen meer dan 20, of 100 dagen later plaats. Het best bekende narratief is dat van 100 dagen later. Op het ogenblik van haar dood was ze 100 jaar oud. » (Al-Bidaayah wa al-Nihaayah, Ibn Kathir, Vol. 8, pg. 372, Arabic, Dar al-fikr al-`arabiy, Al-jizah, 1933).

 

Volgens Ibn Hajar Al-Asqalani: « Zij (dwz. Asma) leefde honderd jaar en stierf in het jaar 73 of 74 AH. »(Taqreeb al-Tehzeeb, Ibn Hajar Al-Asqalaaniy, Pg. 654, Arabic, Bab fi al-nisaa, al-Harf al-alif, Lucknow)

Al-Dhahabi stelt dan weer dan er een groter leeftijdsverschil was tussen beide zussen dan 10 jaar.

4.4. Bespreking

Er moet rekening mee gehouden worden dat men de voorbije eeuwen niet kon beschikken over computers om de honderdduizenden hadiths aan elkaar te toetsen, zodat zich al vrij vroeg bepaalde meningen vormden die al eeuwenlang standhouden. Bovendien kan er in de canonisering van de hadiths 'gekleurde' informatie ingeslopen zijn zodat niet met 100% zekerheid kan gesteld worden hoe oud Aisha was bij haar huwelijk.

 

Als leek in deze zaken is het hoe dan ook onmogelijk in te schatten welke argumenten zwaarder wegen dan andere. Dit is een discussie voor gevorderde hadithwetenschappers,

 

Hoewel een groot aantal soennietische geleerden de hadiths aanvaarden waarin gesteld wordt dat Aisha op 9-jarige leeftijd in het huwelijk trad met de profeet, zijn er dus ook andere opinies die op grond van allerhande ingewikkelde technische punten argumenteren dat er zwakten zitten in de argumenten van diegenen die zeggen dat ze op 9-jarige leeftijd gehuwd is en die stellen dat ze best ouder kan geweest zijn, mogelijks tussen 13 en 19 jaar oud. Deze argumenten worden op hun beurt weerlegd door geleerden die van mening waren dat ze 9 jaar was. [26]

 

Een groot of acuut twistpunt is het in de muslimwereld in elk geval niet. Net zoals men ook in het christendom (of de islam - want ook in de islam zijn Jezus en Maria geëerd) geen acute discussies voert over hoe oud Maria nu juist was toen zij het leven schonk aan Jezus, is de leeftijd van Aisha bij haar huwelijk in de islam geen issue. De discussie over de hadiths lijkt er eerder gekomen te zijn omdat een aantal geleerden in reactie op de Westerse beschuldigingen van pedofilie, de zaak zijn gaan uitspitten - hoewel de exacte leeftijd - 9 of ouder - vanuit historisch of religieus perspectief voor muslims eigenlijk niet ter zake doet. Ook als ze 9 jaar was, was dit in de tijd waarin de profeet leefde niet ongewoon of onbetamelijk. Vanuit religieus perspectief heeft de huwelijksleeftijd van Aisha bovendien geen implicaties, het betreft zuiver biografische informatie die in de shari'ah geen enkele wettelijke kracht heeft en dus niet geldt als minimum huwbare leeftijd, zoals hierna zal blijken.

 

5. HUWBARE LEEFTIJD VOLGENS KORAN EN SUNNAH

De Koran bevat geen directe informatie over een of andere leeftijdsgrens waarop een huwelijk mag aangegaan worden. De huwbare leeftijd wordt niet in termen van aantal jaren gedefinieerd, maar in termen van maturiteit:

« En toetst de wezen totdat zij de leeftijd om te trouwen bereikt hebben en als jullie bij hen dan redelijk inzicht bemerken, overhandigt hun dan hun bezittingen. En verteert ze niet verkwistend en overijld voordat zij groot geworden zijn. Wie rijk is moet er afblijven en wie arm is moet er in redelijkheid van gebruiken. En als jullie hun dan hun bezittingen overhandigen laat er dan getuigen bij aanwezig zijn. God is goed genoeg om af te rekenen. » (Koran 4:6)

Muslims mogen een weeskind anders gezegd pas toestemming geven om te trouwen en controle en beheer te verwerven over zijn of haar bezittingen als ze "een redelijk inzicht", soms ook vertaald als "wijsheid" vertonen, met andere woorden: ze moeten over voldoende intellectuele, emotionele, morele en andere capaciteiten beschikken om deel te nemen aan het volwassen leven, en om de verantwoordelijkheden die een gezin met zich mee brengt aan te kunnen. Deze maturiteit dient luidens dit vers bovendien zorgzaam getoetst te worden. Dat zij de leeftijd om te trouwen bereikt hebben, voor-onderstelt dat ze biologisch volwassen zijn, maar het is duidelijk dat volgens dit vers biologische maturiteit niet volstaat. De persoon moet in alle opzichten maturiteit verworven hebben om de verantwoordelijkheden van het gezin en het opnemen van zijn of haar rol in de samenleving aan te kunnen. [27,28]

 

Ook volgende uitspraak van profeet Mohamed maakt de maturiteit van de persoon een voorwaarde voor het aangaan van een huwelijk:

« O jonge mensen, wie van jullie in staat is om de verantwoordelijkheden van het huwelijk te dragen, dat hij/zij in het huwelijk treedt. Dit zal zijn blik verlagen en hem/haar kuis houden. Wie er niet toe in staat is, laat hem/haar vasten. Want vasten vermindert het (lichamelijk) verlangen. » [29,30]

Opdat een huwelijk geldig zou zijn in de islam, moeten zowel de man als de vrouw daarvoor hun geloofwaardig akkoord geven - wat ook de maturiteit vereist om een dergelijk akkoord te kunnen geven. Geen van beiden - man noch vrouw - kan tegen eigen wil of wens tot een huwelijk gedwongen worden. Volgens de islam zijn gedwongen huwelijken onwettig. [31] Mocht een vrouw toch tegen haar wil uitgehuwelijkt worden, dan heeft ze het recht van die man te scheiden:

« Abdullah ibn Annas meldde: "Een maagd kwam bij de profeet en vermeldde dat haar vader haar tegen haar wil uitgehuwelijkt had, waarop de profeet haar toestond haar keuze uit te oefenen. » (Abu Dawood)

Illustratief is het voorval met Qaylah (bint Makhramah) en haar dochters. Toen haar man stierf, wou zijn broer alle dochters uithuwelijken aan mannen waar ze helemaal niet wilden mee trouwen. Qaylah slaagde erin met één van haar dochters per kameel te ontsnappen. Achternagezeten door haar schoonbroer, zette ze koers naar profeet Mohamed. Ze slaagde erin profeet Mohamed te bereiken die haar zaak aanhoorde, en die oordeelde dat zij en haar dochters niet konden gedwongen worden om te huwen. Hij maande elke gelovige muslim aan de vrouwen ter hulp te schieten. Als gevolg van deze uitspraak was de schoonbroer verplicht de dochters te laten gaan. [32]

 

De islamitische huwelijksvoorwaarde van biologische, intellectuele, emotionele, morele maturiteit, worden weerspiegeld in de voorwaarde dat men in staat en bekwaam moet zijn om een zelfstandige, vrije en geloofwaardige beslissing tot huwen te nemen.

 

Het is in elk geval een misverstand te denken dat de leeftijd waarop Mohamed met Aisha trouwde - ongeacht of ze 9 jaar of ouder was - een soort wettelijke kracht zou hebben als minimum leeftijd waarop gehuwd kan worden. De islamitische leer en wet legt geen minimum leeftijdsgrens vast voor huwelijken, maar houdt rekening met veranderende culturele omstandigheden doorheen de tijd en omschrijft de huwelijksleeftijd in termen van maturiteit,individueel maar ook in samenhang met de samenlevingscontext.[33] Biologische maturiteit is daarbij niet voldoende: daarnaast moet de persoon ook emotioneel, psychisch, intellectueel en moreel voldoende matuur zijn, een zaak die van individu tot individu verschilt en die zorgzaam onderzocht dient te worden.

 

Tegelijk stelt Dr. Saud Al-Fenesyan, voormalig rector van de Shari'ah Factulteit van de Imam Muhammed bin Saud Universiteit (Saudi Arabië) dat er vanuit de shari'ah geen enkel bezwaar is tegen het instellen van een minimum huwelijksleeftijd van bijvoorbeeld 17 of 18 jaar, een maatregel die zou kunnen helpen ter bescherming van de rechten van kinderen en ter bestrijding van kinderhuwelijken, die ook volgens de islam een misdrijf zijn. [34]

 

Noteer dat in veruit de meeste muslimlanden de shari'a niet geldt, en dat er vanuit de Koran ook geen enkele verplichting is om deze in te voeren. Of men de shari'ah invoert of niet, is een vrije keuze. De shari'ah kan alleen aangenomen met als een aan unanimiteit grenzende meerderheid daar voor kiest. Bij invoering ervan wordt de conceptuele shari'ah gecodificeerd tot wet, zodat hij van land tot land kan verschillen. Bij afwezigheid van de shari'ah zijn muslims verplicht zich te houden aan de vigerende (burgerlijke) wetgeving van het land waarin zij verblijven. [35]

6. REACTIES OP HUWELIJK VAN GEESTELIJKE MET MINDERJARIG MEISJE

Onlangs ontstond ophef toen een Indonesische muslim-geestelijke, met instemming van haar en van haar ouders, een 12-jarig meisje huwde, en zich daarvoor beriep op de hadiths en het (vermeende) voorbeeld van de profeet. [36]

 

Zijn handelswijze botste op felle verontwaardiging en tegenstand van tal van muslims alsook op een klacht door de Indonesian Ulema Council, de raad van islamitische geestelijken. [37]

 

De religieuze leiders van de Indonesian Ulema Council gaven een verklaring uit waarin gesteld werd dat niemand een minderjarige mag huwen. [38]

 

Chollil Ridwan, lid van deze ulema raad, zei dat de man "aangeklaagd moest worden voor het huwen met een minderjarige". [39]

 

Een andere ulema uitte ook felle kritiek en zei dat wat deze geestelijke gedaan had ingaat tegen de islamitische wet. Hij zei dat als deze geestelijke seksuele betrekkingen had met het minderjarige meisje, dit een inbreuk zou vormen tegen zowel de de religieuze als de vigerende wetten. [40]

 

Ook andere muslims keurden zijn handelswijze af als strijdig met de islam. Een senior lid van de islamitische partij PKS zei dat deze geestelijke verkeerd is in wat hij doet, en verkeerd is in zijn interpretatie van de islam. [41] De politie startte een onderzoek. In Indonesië moet een meisje minstens 16 jaar oud zijn voor ze kan trouwen. Op trouwen met een minderjarige staat een gevangenisstraf van maximum vijf jaar. [42,43]

BESLUIT

Op grond van de islamitische bronnen is niet met 100% zekerheid te zeggen hoe oud Aisha was bij haar huwelijk, maar als zij op 9-jarige leeftijd trouwde, was dit niet onwelvoeglijk voor haar tijd. Ook in onze streken lag de huwbare leeftijd in de pre-moderne samenlevingen rond deze leeftijd en werd de stap van kindertijd naar volwassenheid zonder tussenliggende lange adolescentie gezet. Pas de voorbije 150 jaar werd parallel met de ingrijpende veranderingen in de samenleving en demografie ten gevolge van de industrialisatie de leeftijd van meerderjarigheid geleidelijk opgetrokken.

 

Dergelijke leeftijdsgrenzen hangen samen met de structuur en demografie van een pre-moderne samenleving en met de veel lagere algemene levensverwachting die toen gold. Historische informatie dient bekeken te worden in de context van de periode waarin ze zich voordeed, niet vanuit een waarde-oordeel dat men enkele honderden jaren later zou uitspreken mochten dezelfde feiten zich vandaag voordoen.

Profeet Mohamed op grond van zijn huwelijk met Aisha een pedofiel noemen, getuigt op zijn minst van onwetendheid, op zijn slechtst van kwaadwilligheid en is hoe dan ook een ernstige vorm van laster. Laster houdt in dat men iemand - in dit geval profeet Mohamed - in het openbaar ten onrechte beschuldigt van feiten die niet waar zijn met als doel zijn reputatie te ruïneren [44]. En zoals altijd het geval is met laster, zegt dit iets over denkwereld van diegene die de laster uitspreekt, maar niets over diegene die belasterd wordt.

 

Wat ook de leeftijd van Aisha was bij haar huwelijk, 9 jaar of ouder, haar leeftijd heeft in de islamitische leer en wet geen wettelijke waarde. De islam bevat geen leeftijdsgrens voor huwbare leeftijd, maar definieert de huwbare leeftijd in termen van algehele maturiteit, hoewel er vanuit de shari'ah ook geen enkel bezwaar is om vandaag de dag  een wettelijke minimale leeftijdsgrens van bijvoorbeeld 17 of 18 jaar in te stellen om kinderhuwelijken, die ook volgens de islam een misdrijf zijn, tegen te gaan.

 

De Indonesische islamitische geestelijke die zich op de hadiths van het huwelijk van profeet Mohamed beriep, werd dan ook fel teruggefloten door muslimgeleerden die zeiden dat hij in de fout ging én tegen de islam én tegen de vigerende wetgeving, en voegden er aan dat hij een misdrijf begaan had waarvoor hij moet aangeklaagd worden. In Indonesië staat op dit misdrijf een maximumstraf van 5 jaar gevangenis.

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

NOTEN

1."Outrage as cleric weds girl, 12", Lucy Williamson, BBC News Online, 27/10/2008 - http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/7692502.stm.

2."Anti-Musilm Remarks Stir Tempest", Alan Cooperman, Washington Post, 20 June 2002 - http://www.washingtonpost.com/ac2/wp-dyn/A14499-2002Jun19?language=printer.

3."Was Ayesha A Six-Year-Old Bride? The Ancient Myth Exposed", T.O. Shanavas, The Minaret in March 1999, gedeeltelijk overgenomen op de website van IIIE - http://www.iiie.net/node/58.

4."A Woman For All Seasons: Aisha bint Abu Bakr", Denise Halel, Crescent Life - http://www.crescentlife.com/thisthat/feminist%20muslims/aisha_bint_abu_bakr.htm.

5."Aisha", Wikipedia - http://en.wikipedia.org/wiki/Aisha.

6."Aishah bint Abi Bakr", USC-MSA Compendium of Muslim Texts - http://www.usc.edu/dept/MSA/history/biographies/sahaabah/bio.AISHAH_BINT_ABI_BAKR.html.

7."List of countries by life expectancy", Wikipedia - http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_life_expectancy.

8."Life expectancy", Wikipedia - http://en.wikipedia.org/wiki/Life_expectancy#Life_expectancy_over_human_history.

9."Age of Consent A Historical Overview", Jounal of Psychology & Human Sexuality, Vol. 16 Issue 2/3, pp 25-42, 5/3/2005 - http://www.haworthpress.com/store/ArticleAbstract.asp?sid=5T43HTEXT7DM8JLWPV9C4KL04298A1BB&ID=87429.

10."The Age of Marriage in Ancient Rome", Lelis, Arnold , Percy, William A. , & Verstraete, Beert C, Mellen Press, 2003 (168pp) - ISBN10: 0-7734-6665-7 - http://www.mellenpress.com/mellenpress.cfm?bookid=5718&pc=9.

11."The Age of Marriage in Ancient Rome", Arnold A. Lelis, William A. Percy, Beert C. Verstraete, Lewiston, Queenston, Lampeter: The Edwin Mellen Press, 2003. Pp. 148. ISBN 0-7734-6665-7 - Reviewed by Walter McCall, Saint Mary's University, Bryn Mawr Classical Review, 29/5/2006 - http://ccat.sas.upenn.edu/bmcr/2006/2006-05-29.html.

12."The reality of Adolescence", Garry Ezzi, Anne Marie Ezzo - http://www.gfi.org/java/jsp/article10.htm.

13.Zie noot 9.

14.Zie noot 10.

15."Marriage", Judaism 101 - http://www.jewfaq.org/marriage.htm.

16."Mary: Betrothal and Marriage, BBC - BBC Maria.

17."The Blessed Virgin Mary", Catholic Encyclopedia - http://www.newadvent.org/cathen/15464b.htm.

18."Mary's age when Jesus was born", Wisconsin Evangelical Lutheran Synod - http://www.wels.net/cgi-bin/site.pl?1518&cuTopic_topicID=7&cuItem_itemID=10476.

19."Statutory Rape Known to Law Enforcement", Karyl Troup-Leasure and Howard N. Snyder, Office of Justice Programs, August 2005 - http://www.ncjrs.gov/pdffiles1/ojjdp/208803.pdf.

20."Can Statutory Rape Laws Be Effective in Preventing Adolescent Pregnancy?", Patricia Donovan, Family Planning Perspectives, Vol.29 N°1, jan-feb 1996, Guttmacher Institute - http://www.guttmacher.org/pubs/journals/2903097.html.

21.Zie noot 12.

22."Gynecology", Howard Kelly, (laatste) editie 1928; geciteerd in: "Average age at menarche in various cultures", Harry Finley - http://www.mum.org/menarage.htm.

23."Islam: The Basics"C. (Colin) Turner, Routledge Press, p.34-35 - geciteerd in: Criticism of Muhammad, Wikipedia - http://en.wikipedia.org/wiki/Criticism_of_Muhammad#_note-13.

24."Tehqiq e umar e Siddiqah e Ka'inat", Habib ur Rahman Kandhalwi, (Urdu), Anjuman Uswa e hasanah, Karachi, Pakistan. Uittreksels daarvan worden in artikel- en discussievorm weergegeven en besproken in een aantal bijdragen op de website van Understanding Islam, waaronder: "What was Ayesha's (ra) Age at the Time of Her Marriage to the Prophet (pbuh)?", Understanding-islam - http://understanding-islam.org/related/text.asp?type=question&qid=375.

25.Zie noot 24.

26."‘A’isha’s Age at the Time of Her Marriage"; GF Haddad, Living Islam – Shawwal 1426 / November 2005 - http://mac.abc.se/~onesr/d/aam1_e.pdf.

27.Zie noot 3.

28."What s the permissible age for a girl to marry?, Amani Aboul Fadl Farag, Rading Islam, 31/7/2002 - http://www.readingislam.com/servlet/Satellite?cid=1123996015614&pagename=IslamOnline-English-AAbout_Islam/AskAboutIslamE/AskAboutIslamE.

29."Marriage: what you ought to know", Sheikh Syed Darsh - http://www.jannah.org/sisters/marparen.html.

30.Zie noot 3.

31."Forced Marriage - a wrong not a right", MCB - http://www.mcb.org.uk/uploads/wrongnotright.pdf.

32."Forced Marriages Condemned", Ruqaiyyah Waris Maqsood - http://www.islamfortoday.com/ruqaiyyah04.htm.

33."Islamic Marital Jurisprudence", Wikipedia - http://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_marital_jurisprudence#Age_limits_and_arranged_marriages.

34."Saudis Campaign Against Child Marriage", Sandhaanu, 20/9/2008 - http://www.sandhaanu.net/news/117/ARTICLE/1992/2008-09-20.html.

35.Zie Koran Notitie "Moskee en staat, een moeilijke verhouding?" - op deze website.

36."Cleric defiant amid controversy over marriage 12 year old girl", The Jakarta Post, 25/10/2008 - http://www.thejakartapost.com/news/2008/10/25/cleric-defiant-amid-controversy-over-marriage-12yearold-girl.html.

37."Indonesian cleric marries 12 year old girl", GMANews.TV, 10/28/2008 - http://www.gmanews.tv/story/129738/Report-Indonesian-cleric-marries-12-year-old-girl.

38."Commission probes cleric marrying 12 year old", The Jakarta Post, 26/10/2008 - http://www.thejakartapost.com/news/2008/10/26/commission-probes-cleric-marrying-12yearold.html.

39.Zie noot 36.

40."Cleric defiant amid controversy over marriage 12 year old girl", The Jakarta Post, 25/10/2008, p.2 - http://www.thejakartapost.com/news/2008/10/25/cleric-defiant-amid-controversy-over-marriage-12yearold-girl.html?page=2.

41.Zie noot 1.

42.Zie noot 37.

43."Indonesian muslim cleric married 12-year-old", News.com.au, 26/10/2008 - http://www.news.com.au/story/0,27574,24554258-23109,00.html.

44."Laster", Wikipedia - http://nl.wikipedia.org/wiki/Laster.

14:00 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-05-10

Allah leidt wie Hij wilt

11:50 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-04-10

De prominentste Imam Hazrat Abu Hanifah

De prominentste Imam

Hazrat Abu Hanifah

 

1. Inleiding

Al-Nu’man ibn Thabit al-Taymi, al-Imam Abu Hanifah is door Abu Dawoed “De

Imam” en door Ibn Hajar “De Imam, die de hemel heeft aangeraakt” genoemd. Hij is in

de islamitische wereld bekend als de prominentste Imam (al-imâm al-a`zam). Van de

vier Ahl al-Sunnah denkscholen heeft zijn school het grootste aantal volgelingen. Hij is

de eerste van de vier mujtahid Imams en heeft als troonopvolger (tâbi`i) als enige, van

de vier Imams, de metgezellen Anas ibn Malik, `Abd Allah ibn Abi Awfa, Sahl ibn Sa`d

al-Sa`idi, Abu al-Tufayl en `Amir ibn Wathila van de Heilige Profeet Mohammed

gezien.

Hazrat Abu Hanifah is de eerste moesliem in de Islam die het optekenen van fiqh heeft

georganiseerd met de indeling titels en subtitels die het gehele rechtsgebied bestrijken.

Hij is begonnen met reinheid (tahara) gevolgd door gebed (salaah), een gebod dat

gehandhaafd werd door achtereenvolgens alle schriftgeleerden zoals Malik, Shafi`i, Abu

Dawoed, Bukhari, Muslim en Tirmizi. Al deze schriftgeleerden en hun volgelingen zijn

schuldig aan hem en geven hem een deel van hun beloning, omdat hij degene is die de

weg naartoe voor hen heeft geopend conform de hadith van de Profeet: “Hij die iets

rechtschapen begint in de Islam wordt ervoor beloond en krijgt tevens de beloning van

degene die het praktiseren tot de Dag des Oordeels, zonder dat de praktiserende er

minder van wordt. Degene die iets ondeugdelijk in de Islam begint wordt gestraft en

krijgt ook de straf van degene die zijn slechte stap praktiseren tot de Dag des Oordeels,

zonder dat de straf van de praktiserende er minder op wordt.” Al-Shafi`i refereerde

hiernaar toen hij zei: “Mensen zijn alle kinderen van Abu Hanifah in fiqh of Ibn Ishaq in

geschiedenis of Malik in hadith en van Muqatil in tafsîr.”

Hazrat Al-Khatib verhaalt, gehoord hebbende van Hazrat Abu Hanifah’s student

Hazrat Abu Nu`aym dat hij zei: “Moesliems moeten du`a (smeekbede) doen aan Allah

ter wille van Hazrat Abu Hanifah in hun gebed, omdat de Sunan en de fiqh door hem

zijn beschermd. Al-Dhahabi schreef een deel over het leven van elk van de drie

prominente Imams en zei: “De beschrijving van Abu Hanifah’s leven beslaat twee

boekdelen.” Zijn zoon Hammad zei tijdens de ghusl (bewassing) van zijn vader’s dode

lichaam: “Moge Allah Barmhartig zijn jegens u! U bent verheven ten opzichte van wie

dan ook.”

Hazrat Abu Hanifah was waarlijk een vrome man, hij weigerde Ibn Hubayra’s offer om

een rechter te worden, zelfs toen hij werd geslagen. Net als Hazrat Al-Bukhari en Hazrat

Al-Shafi`I reciteerde hij in iedere Ramadaan 60 keer de volledige (khatma) Heilige

Qur’aan; één keer overdag en één keer in de nacht ondanks zijn leermeesterschap en

overige verplichtingen. Hazrat Ibrahim ibn Rustum al-Marwazi zei: “Vier Imams hebben

de volledige Heilige Qur’aan in één rak`a namaaz uitgelezen, deze zijn Hazrat`Uthman

ibn `Affan, Hazrat Tamim Al-Dari, Hazrat Sa`id ibn Jubayr en Hazrat Abu Hanifah.”

Hazrat Ibn Al-Mubarak zei: “Hazrat Abu Hanifah heeft lange tijd de vijf dagelijkse

namaaz verricht met één en dezelfde woezoe (rituele reiniging).”

Hazrat Al-Suyuti schrijft in Tabyid al-Sahifa, date en zekere bezoeker Hazrat Abu

Hanifah kwam observeren en hem de hele dag in de moskee zag moskeebezoekers

onderwijzen, onophoudelijk vragen beantwoorden van zowel de schriftgeleerde als het

gewone volk behalve tijdens de namaaz (gebed) tijd, vervolgens thuis als iedereen in

slaap was gevallen in namaaz zijn nacht doorbrengen zonder op enig moment te eten of

slapen. En net als de meeste goeduitziende en geniale mensen was hij altijd alert en nooit

moe, dag na dag gedurende zeer lange tijd. Op het laatst zei de zekere bezoeker: “Ik

werd er zeker van dat hij geen gewone man was, maar een wilâya (Vriendschap met

Allah).”

Hazrat Al-Shafi`i zei: “Kennis circuleert om drie mannen heen, namelijk Hazrat Malik,

Hazrat Al-Layth, en Hazrat Ibn `Uyayna.” Al-Dhahabi voegde aan toe: “Eerder, het

circuleert eveneens rondom Al-Awza`i, Al-Thawri, Ma`mar, Abu Hanifah, Shu`ba en de

twee Hammads [ibn Zayd and ibn Salama].”

Hazrat Sufyan al-Thawri prees Hazrat Abu Hanifah met de volgende woorden: “Wij

waren voor Hazrat Abu Hanifah net als kleine vogels voor een valk”, en Hazrat Sufyan

stond voor Hazrat Abu Hanifah op toen hij hem bezochte na de dood van zijn broer en

zei: ‘Deze man bezit een hoge gradatie aan kennis, als ik niet voor zijn geleerdheid

opsta, dan sta ik op voor zijn leeftijd, als ik niet voor zijn leeftijd opsta dan sta ik op voor

zijn Godvrezendheid (wara`) en als ik niet voor zijn Godvrezendheid opsta dat sta ik op

voor zijn jurisprudentie (fiqh)’. Hazrat Ibn al-Mubarak prees Hazrat Abu Hanifah en

noemde hem een teken van Allah. Beide, Ibn al-Mubarak en Sufyan al-Thawri zeiden:

‘Abu Hanifah was in zijn tijd de meest intellectuele van alle mensen op aarde. ‘Ibn Hajar

vertelde ook dat Ibn al-Mubarak zei: ”Als Allah mij niet had gered via Abu Hanifah en

Sufyan [al-Thawri] zou ik net als het gewone volk zijn’. Dhahabi zei het als volgt: ‘Ik

wilde een mujaddid (hervormer) worden’.”

Een voorbeeld van Hazrat Abu Hanifah’s helderheid in het uitleggen van wetgeving uit

tekstbronnen kan uit de volgende hadith worden afgeleid. De Heilige Profeet(sas)

zei: “Uw leven, in vergelijking met de leeftijd van naties in het verleden,

is net als de tijd tussen het middaggebed (‘asr) en zonsondergang. Uw voorbeeld en dat

van de joden en christenen is net als van een man die leiding geeft aan zijn medewerkers

en zegt: ‘Wie wil voor mij tot de middag werken tegen beloning van één qirât (een deel

van een maatstaf, deel van een dinar)?’ De joden werkten tot de middag voor één qirât

per persoon. Toen zei de man: ‘Wie wil voor mij werken van de middag tot het ‘asr

gebed voor één qirât per persoon?’ De christenen werkten vanaf de middag tot het ‘asr

gebed voor één qirât per persoon. Vervolgens zei de man: ‘Wie wil voor mij werken

vanaf het `asr gebed tot maghrib gebed voor twee qirât per persoon?’ En dat zijn, in

werkelijkheid, jullie allemaal. In werkelijkheid hebben jullie de beloningen verdubbeld.

De joden en christenen werden boos en zeiden: ‘Wij hebben meer werk verricht en

kregen minder beloning’. Maar Allah zei: ‘Heb Ik iemand van jullie in zijn rechten

onrecht gedaan?’ Zij antwoordden, nee. Toen zei Hij: ‘Dit is mijn zegen die ik aan

degene geef die Ik wil’.”

Het was afgeleid van de uitspraak “wij hebben meer werk verricht” dat de tijd tussen

middag en `asr altijd langer moet zijn dan de tijd tussen `asr en maghrib. Het volgende

is vastgelegd in authentieke rapporten: “De Profeet haastte zich om het

zuhr gebed zo vroeg mogelijk te verrichten en verrichtte het `asr gebed zo laat mogelijk.”

The Profeet zei: “Moge Allah genade hebben met iemand die vier rak`as

voor `asr verricht.”

Hazrat `Ali verrichtte het `asr gebed kort voor zonsondergang en hij berispte de

mu’adhdhin die hem opjoeg met de woorden: “Hij probeert ons de Sunnah te leren!”

Hazrat Ibrahim al-Nakha`i zei: “Degene die voor u kwamen hebben zich meer dan u

gehaast om de zuhr te verrichten en het verrichten van het `asr zoveel mogelijk naar later

verschoven.” Al-Tahanawi zei: “Degenen die voor u kwamen zijn de metgezellen van

de Heilige Profeet .”

Samenvattend

Zijn leerstelling wordt door de meeste Moesliems gevolgd. Zijn grootvader en

overgrootvader waren Moesliems geworden. Het is niet bekend van welke streek zij

afkomstig zijn en van welk verwantschap. Er zijn enkelen die hun als Iraniër erkennen.

Anderen zeggen dat zij van Kaboel zijn. De hindoe koning, had een overeenkomst

gesloten met de Iraniër en militaire hulptroepen naar Iran gestuurd. Deze hadden

jarenlang de leiding in de Arabische staat. De militairen werden later Moesliems. Een

van deze militairen was de overgrootvader van Hazrat Imam Azam Saheb.

In de islam krijgt die persoon het recht op waardering, die op het Pad van Allah en de

Heilige Profeet Mohammed loopt, en de doelen nastreeft. Het doet er

niet toe van welke afkomst de Moesliem is. Hazrat Imam Azam Saheb verwierf het

vertrouwen als het Licht, de helper van miljoenen Moesliems van zowel Arabische als

niet Arabische afkomst.

2. De geboorte van Imam Azam Saheb en zijn wijsheid

Er wordt gezegd dat Saboet Thabit, vader van Imam Azam Saheb, in zijn jeugdige jaren

Hazrat Ali had ontmoet. Hazrat Ali had voor hem gebeden. Op oudere leeftijd kreeg

Saboet een zoon die de mensen tot de Dag des Oordeels zullen herdenken. Imam Abu

Hanifah werd in het jaar 80 Hijri (689 n. Chr.) geboren in Koefa, Irak. Hij behoorde tot

de familie in de zakenwereld. Zijn familie was van afkomst Perzisch en een

afstammeling van de nobele Profeet ‘s metgezel Hazrat Salman al-Farsi

radi Allahu anho.

Koefa was omstreeks de geboorte van Imam Azam een vooraanstaand centrum van

wetenschap en kennis waar veel van de metgezellen radi Allahu anhoma van de nobele

Profeet residentie hadden gekozen. Door de aanwezigheid van deze

respectvolle mensen die zoveel interesse in hadith en riwayat hadden veroorzaakt,

werden alle huizen in Koefa een centrum van discipline.

3. Zijn opleiding

Saboet Thabit wilde zijn zoon Imam Azam Saheb later ook in de handel  betrekken.

Daarom stuurde hij Imam Azam Saheb niet naar school. Op een dag passeerde Imam

Azam Saheb het huis van een eerwaarde dienaar van Allah, Hazrat Sha’bi radi Allahu

anho (een geaccepteerde Grootschriftgeleerde onder de opvolgers). Abu Hanifah werd

door de Sheikh bij zich geroepen die hem als een student aanzag. “Waar ga je heen

jonge man?” vroeg Hazrat Sha’bi. Abu Hanifah noemde de naam van de handelaar die

hij geen ging bezoeken. “Ik bedoelde, in wiens klas zit je? “ zei de Sheikh. “In niemand

zijn klas”, zei de Imam spijtig. “Ik zie tekenen van intelligentie in u”, zei Hazrat Sha’bi

verder,”u zult in het gezelschap van geleerde moeten vertoeven.”

Na deze ontmoeting begon de jonge Imam een zoektocht naar kennis. Imam Abu Hanifah

leerde van meer dan vierduizend mensen. Onder zijn leraren bevonden zich

vooraanstaande mannen van wie de sanad (ketting van hadith vertellers) terugging naar

een groot aantal metgezellen radi Allahu anhoma. Hijzelf was gezegend met de

ontmoeting met de metgezellen Anas ibn Malik, Abdullah ibn Afwa en Sahl ibn Sa’ad

radi Allahu anhoma, dus behorende tot de groep Tabi'i (opvolgers van de metgezellen).

Onder de leraren van Imam Abu Hanifah bevond zich Hammad ibn Sulayman. Hij sloot

zich ook op 22 jarige leeftijd aan in de studiekring van Sheikh Sha’bi en werd een na

enige tijd een zeer bekende redenaar. Bij deze Sheikh studeerde hij tot de Sheikh

overleed. Hierna nam hij de majlis (studiekring) over. Op dat moment was hij veertig

jaar oud.

Shu’ba, een leidende muhaddith die van buiten tweeduizend hadith kende was eveneens

een leraar van Imam Abu Hanifah. Shu’ba was buitengewoon gehecht aan Imam Abu

Hanifah en zei: “Zoals ik weet dat de zon helder is, zo weet ik dat het leren en Abu

Hanifah het evenbeeld zijn van elkaar.”

De Imam's zoektocht naar kennis nam hem ongetwijfeld mee naar de Heiligdommen,

een tijdperk toen Mekka een druk bezochte kenniscentrum was. Op 22 jarige leeftijd

ging hij naar Medina om hadith te studeren. Een groot aantal erkende meesters in hadith,

die toegang hadden tot de metgezellen radi Allahu anhoma van de Heilige Profeet

hadden hun eigen scholen opgericht. Eén van deze scholen was de `Ata

bin Rabah’s school. `Ata was een beroemde Tabi'i die geassocieerd was met de meeste

metgezellen en als gevolg van deze samenwerking de status in autoriteit verkreeg. Hij

beweerde tweehonderd mannen ontmoet te hebben die een bijzondere band met de

nobele Profeet hadden. De leidende metgezellen radi Allahu anhoma

erkenden zijn geleerdheid. Abdullah ibn Umar radi Allahu anho, zoon van de kalief

Umar radi Allahu anho zei vaak: “Waarom komen mensen naar mij als Hazrat Ata ibn

Abi Rabah bij hen is? “

Van de andere Muhaddithin van Mekka in wiens klas de Imam college volgde bevond

zich Ikrimah. Hij was de slaaf en leerling van Abdullah ibn `Abbas, die hem met veel

zorg en aandacht opleidde en hem zo bekwaam maakte dat hij gedurende zijn leven

Imam Abu Hanifah autoriteit gaf op het terrein van rechtspraak en vonnis uitvaardigen.

Imam Abu Hanifah was de eerste die de islamitische jurisprudentie analyseerde, het in

onderwerpen rangschikte, indeelde in afleveringen en het bereik en criteria vaststelde

voor analytische redenering (qiyas).”

Aangezien Hazrat Imam Azam Saheb een pienter verstand had behaalde hij goede

studieresultaten. Hij passeerde de eerste gradatie in zeer korte tijd.

Hazrat Al-Hafiz al-Kabir Abu Bakr Ahmad al-Harizmi schreef in zijn boek ‘Musnad’:

“Saif al-Aimma’ rapporteerde, als Imam Abu Hanifah een zaak van de Qur’aan en Hadith

afleidde, hij nooit antwoord gaf aan de vraagsteller totdat al zijn studenten het

bekrachtigden. Eénduizend volgelingen van Imam Abu Hanifah bezocht alle colleges

toen hij in de Moskee van Koefa City doceerde. Veertig van hen waren mujtahids. Als hij

een antwoord wilde vinden op een bepaalde zaak vroeg hij zijn studenten het uit te

zoeken, en zodra zijn studenten overeenstemming hadden bereikt op het antwoord

(gebaseerd op de Heilige Qur’aan, Hadith en de woorden van de Sahabah radi Allahu anho

(metgezellen) reageerde hij met ‘Al-hamdu li'llah wallahu Akbar’. Een ieder die daar op dat

moment aanwezig waren herhaalde zijn woorden. Vervolgens vroeg hij zijn studenten

het antwoord op te schrijven.”

Hazrat Ibn `Abd al-Barr schrijft in zijn ‘Al-Intiqa’, dat Abd Allah ibn Ahmad al-Dawraqi

zei: “Ibn Ma’inn werd gevraagd over Abu Hanifah en zoals ik het hoorde zei hij ‘Hij is

waarheidsgetrouw (thiqatun), ik heb nooit gehoord dat iemand hem afzwakte.”

Niemand minder dan Shu’ba schreef hem (voor beschrijvingen) en moedigde hem aan

om hadith te verhalen.”

Imam as-Shafi’i radi Allahu anho zou gezegd hebben: “Alle mannen van fiqh zijn

kinderen van Abu Hanifah” en “Ik zou niets geleerd hebben als het niet voor mij leraar

was. Alle mannen van wijsheid zijn kinderen van de Ulema van Irak die op hun beurt de

volgelingen zijn van de Ulema van Koefa en zij zijn vervolgens volgelingen van Abu

Hanifah.”

4. Weigering om een top functie te aanvaarden

Toen Hazrat Imam Azam Saheb was afgestudeerd begon hij in Koefa onderwijs te

geven. Tegelijkertijd hield hij zich bezig met handeldrijven. In die tijd werd de

heerschappij van de Oemmia familie steeds zwakker, terwijl de bevolking toenam. De

koning van Koefa wenste dat hij zijn heerschappij conform de islam vorm kon geven.

Hij riep hooggeleerde moesliems bij elkaar en vroeg ze om advies. Ook Imam Azam

Saheb wilde hij als zijn naaste medewerker hebben. Imam Azam Saheb weigerde. Hij

werd ook door meedogende mensen gevraagd het aanbod van de koning te accepteren.

Echter, hij antwoordde: “Al zou de koning mij vragen om de deuren van de moskeeën te

tellen, dan nog zal ik zijn aanbod niet aannemen. Hoe kan ik zijn aanbod aannemen,

terwijl hij Moesliems vermoordt. Ik kan als zijn dienaar toch niet blijven toe kijken?” De

koning commandeerde zijn dienaren om Imam Azam Saheb iedere dag tien keer met de

zweep te slaan. Imam Azam Saheb verdroeg deze kwelling, maar accepteerde het

aanbod niet. Uiteindelijk heeft de koning zijn hardnekkigheid moeten loslaten.

5. Abassied kalifaat

Nadat Imam Azam Saheb vrij werd van de mishandeling van de koning vertrok hij naar

Mekka en bracht daar een aantal jaren door. In het jaar 132 Hijri (748 n. Chr.) werd de

macht van de Oemmia familie omver geworpen. Abbaas kwam daardoor aan de macht.

 

In plaats van in Damascus werd in Bagdad het bestuur gevormd. De mensen werden de

marteling door de Oemmia beu. Iedereen verwierp de heerschappij van Abbaas, maar

hij begon door onvoorwaardelijke kwelling zijn macht uit te breiden. In die tijd werd de

familie Sadaat het leven zuur gemaakt. In Medina begon Hazrat Mohammed, een nazaat

van Hazrat Imam Hassan en bekend van de nakomeling van Zakia, de strijd. Imam

Malik vocht zij aan zij met hem. In Koefa bracht zijn broer Ibrahiem 100.000 mannen bij

elkaar. Imam Azam Saheb presenteerde ook 4.000 gelovigen. Desondanks bereikten zij

niets en Abassied kreeg voet aan de grond.

6. Wederom werd een topbaan aangeboden

Vanwege Imam Azam Saheb haatte Abassie Galiefa Mansoor, omdat hij Ibrahiem had

geholpen. Hij wilde hem straffen, maar zocht naar een aanleiding. In 146 Hijri nodigde

hij Imam Azam Saheb uit in Bagdad. Aangekomen bood hij Imam Azam Saheb het ambt

van rechter aan. Imam Azam Saheb antwoordde: “Ik ben het niet waard om rechter te

worden.” Hierop antwoordde Mansoor: “Jij liegt.” Imam Azam Saheb antwoordde

vervolgens: “Indien ik een leugenaar ben, dan heeft u met uw eigen woorden bewezen,

dat ik niet geschikt ben als rechter. Een leugenaar kan je niet tot rechter benoemen.”

Vervolgens zei Imam Azam Saheb dat hij geen kennis had van het recht en dat alleen

iemand die daarmee bekend is het ambt op zich kan nemen. Mansoor zweerde en zei:

“Imam Azam Saheb U moet het ambt accepteren.” Imam Azam Saheb zweerde

eveneens, dat hij ongetwijfeld het aangeboden ambt niet zal aannemen. Iemand in de

nabijheid zei: “zweer jij in competitie van een rijkaard?” Imam Azam Saheb

antwoordde: “Ja, omdat een rijkaard gemakkelijk Kaffaara (vergelding) kan betalen voor

een meineed.”

7. De juiste reden van weigering

Imam Azam Saheb had twee keer geweigerd om een hoge ambtelijke baan aan te

nemen, omdat hij er niet naar gevraagd had. Hakim en Amir hadden hem zelf een topbaan

aangeboden. Het was het bestuur van een Moesliem machthebber en een Moesliem

Amir in wiens rijk Imam Azam Saheb leefde. Eén van de redenen was dat Imam Azam

Saheb niet bekend was met de bureaucratische normen en waarden. Hij was niet

begaafd met die zaken om de dictatoren met praatjes zoet te houden. Een tweede reden

was dat hij wist, dat ondanks het feit dat de gezaghebbers Moesliems waren hun rol als

heerser niet conform de islam was. Het waren heersers die meer gaven om de wereld

dan de islam. Zij deden alles wat noodzakelijk was om hun aanzien hoog te houden.

Hierbij werd de islam niet in acht genomen. Allah’s goede en eerlijke aanbidders hebben

nooit zo’n baan aangenomen. Waarom zou Imam Azam Saheb dat dan doen?

8. Het overlijden van Imam Azam

Imam Azam Saheb werd door Mansoor gevangen genomen, omdat hij geweigerd had

het aangeboden ambt te aanvaarden. De laatste vier jaren van zijn leven bracht hij door

in een cel. Gedurende die tijd bezochten leergierigen hem in de gevangenis voor

onderwijs in de islam. Op gegeven ogenblik ontstond angst in het hart van Mansoor

voor Imam Azam Saheb, daarom mengde hij vergif in de drank van Imam Azam Saheb.

Toen het vergif zich in het lichaam van Imam Azam Saheb had verspreid viel hij op zijn

knielen voor Allah en overleed in de maand Rajab. Zeer eminente Ulema en andere

Moesliems kwamen met duizenden naar de gevangenis. De Qazi waste zijn lichaam en

herhaalde voortdurend: “Bij Allah, U bent de grootste faqih en de meest vrome man van

onze tijd…”. Toen Imam Azam Saheb naar buiten werd gebracht namen voor de eerste

keer ruim 50.000 Moesliems deel aan het begrafenisgebed. In totaal werd zes keer het

gebed verricht. Uiteindelijk werd hij begraven. Na zijn begrafenis werd nog gedurende

20 dagen zijn begrafenisgebed verricht.

De prominentste Imam overleed in Bagdad in het jaar 150 Hijri op zeventig jarige

leeftijd. Moge Allah Ta’ala tevreden zijn met hem. Amien.

9. Zijn houding

Imam Azam Saheb had duizenden leerlingen. Van deze leerlingen kregen Imam

Mohammed en Imam Abu Juzoef enorm veel eerbied. Op een dag vroeg Galiefa Haroen

Al-Rashied aan Imam Abu Juzoef: “Hoe was Imam Azam Saheb?” Imam Abu Juzoef

antwoordde: “Hij was een zeer vrome mens. Hij ontweek altijd slechte dingen. Over het

algemeen was hij stil. Wanneer iemand hem een vraag stelde gaf hij antwoord als hij het

wist, anders bleef hij stil. Hij was erg ruimhartig.Hij ging nooit met een verzoek naar

iemand en hield afstand van alles wat met de wereld te maken had. Voor hem had het

wereldse respect en status geen waarde. Ook vertelde hij nooit iets slecht achter iemands

rug om. Wanneer hij over iemand sprak deed hij het altijd in de positieve sfeer. Hij was

net als bij het uitgeven van geld ook ruimhartig met het verspreiden van de kennis over

de islam.” Nadat Imam Haroen dit had aangehoord zei hij: “Dat is inderdaad de

gewoonte van goede mensen.”

10. Handel en wandel

Ieder mens moet bij zijn/haar werkzaamheid denken, is dit wel een legitieme handel

dat ik drijf en is de winst die ik daarmee maak acceptabel conform de islam. Imam

Azam Saheb was een groothandelaar. In het begin werkten agenten (tussenpersonen) bij

hem. Op een dag kreeg hij waardevolle graansoort, die hij voor de verkoop doorstuurde

naar één van zijn agenten. Het graan was om de één of andere reden van slechte

kwaliteit. Imam Azam Saheb maakte een notitie en stuurde de informatie over de

slechte staat van het graan naar zijn agent. De agent verkocht het graan op de markt

tegen een dure prijs. Ondanks dat de koper gezien had, dat het graan niet van goede

kwaliteit was betaalde hij toch drie duizend dirham. Toen Imam Azam Saheb te horen

kreeg dat zijn agent de koper niet op de hoogte had gebracht van de slechte kwaliteit

verdeelde hij die drie duizend Dirham onder arme mensen. Zelf hield hij niets van die

verkoop voor zichzelf.

11. Gulheid en getrouwheid

Op een dag ging Imam Azam Saheb op weg naar een zieke persoon. Onderweg zag hij

iemand die hij kende. Die persoon keerde meteen om en liep terug. Imam Azam Saheb

riep hem van verre en vroeg hem te wachten. Toen Imam Azam Saheb bij hem

aankwam vroeg Imam Saheb hem waarom hij omkeerde en terugliep. De man zei: “Ik

had tien duizend Dirham van u geleend en heb het u nog steeds niet terugbetaald. Dat

was de schande waardoor ik terugging en niet de moed had u te ontmoeten.” Hazrat

Imam Azam Saheb antwoordde: “Broeder! Wat is dat nou? Ik verleen je kwijtschelding

voor die lening.”

Een ander persoon had een lening lopen. Hierdoor hield hij geen contact meer met

anderen. Een vriend dacht, ik zal wat geld inzamelen en de lening voor hem inlossen.

Toen hij bij Imam Azam Saheb aankwam vroeg Hazrat aan hem: “Hoe groot is de

lening?” De vriend antwoordde: “Vier duizend Dirham.” Hazrat zei: “Waarom al die

moeite voor zulk bedrag.” Hazrat gaf hem vier duizend Dirham om de schuld van zijn

vriend te voldoen.

Als Imam Azam Saheb een arme persoon zag vroeg hij altijd naar diens toestand en

zorgde voor onderdak. Hij was heel vriendelijk en openhartig voor zijn leerlingen en

overige leergierige. Ieder moment vroeg hij aan hen of zij iets nodig hadden.

12. Bij de buren

In zijn wijk woonde een schoenmaker die een heel vrije leven leidde. Iedere avond liep

hij onaangekondigd dichten voor te lezen. Op een dag werd hij door de dorpswachter

aangehouden en opgesloten. Die avond hoorde Imam Azam Saheb zijn stem niet meer

en vroeg wat er aan gebeurd was. Nadat hij alles had aangehoord ging Imam Saheb zelf

naar de rechter en bevrijdde de schoenmaker uit de cel. De schoenmaker zei: “Broeder ik

had u niet geroepen om mij te bevrijden?” Hazrat antwoordde: “Dat is waar, maar ik

heb mijn rol als buurman vervuld.” Op dat moment vroeg de schoenmaker aan Allah

om vergiffenis en beloofde nooit meer iets kwaads te doen. Sindsdien begon hij

islamitisch onderricht te vergaren en werd later opgenomen in de kring van de Ulema.

13. De zorg voor zijn moeder

De vader van Imam Azam Saheb overleed toen Hazrat nog jong was. Zijn moeder bleef

lang in leven. Ondanks dat zijn moeder wist dat de gemeenschap naar zijn zoon kwam

om een vraag te stellen over de islam, stuurde zij hem naar een islamitische geleerde

wanneer zij zelf een vraag had. Hazrat hoorde het antwoord en bracht het aan zijn

moeder over. Wanneer zijn moeder zelf een vraag ging stellen reed zij op een muilezel.

Imam Saheb liep dan naast het dier mee met zijn moeder.

Toen de koning van Koefa Imam Azam Saheb mishandelde, omdat hij geweigerd had

een topambt te aanvaarden, was zijn moeder nog in leven. Zij werd dan erg ongerust en

verdrietig. Imam Saheb zei dat hij zich niet bekommerde om de pijn die hij leed, maar

dat hij wist dat zijn moeder verdrietig was en ook pijn leed.

14. De dagen en nachten van Imam Azam Saheb

Imam Saheb gaf in de ochtend na het verrichten van het ochtendgebed (Fadjr) les aan de

mensen. Van overal vandaan kwamen brieven met vragen, die hij beantwoordde.

Daarna riep hij zijn vergevorderde leerlingen bij elkaar en zocht samen met hen naar

oplossingen voor de vraagstukken. De oplossingen waarop zij met z’n allen het over

eens waren gekomen werd opgetekend.

Na het verrichten van het middaggebed (Zuhr) ging hij naar huis om even uit te rusten.

Na het verrichten van het late middaggebed (Asr) begon hij weer met lesgeven. De rest

van de tijd ontmoette hij zijn vrienden en bezocht hij de zieken. In de nacht bracht hij

zijn leven diep verzonken in het gebed door. Soms zat hij ook in de zaak.

Amien.

18:58 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende