04-05-07

ziehier de leugens van darwin naar de mensheid

doe de moeite om het even te lezen

 

De Darwinistische leugen: ‘Het leven is strijd’

Darwin bepaalde zijn basisvoorwaarden toen hij zijn theorie ontwikkelde: “De ontwikkeling van levende wezens hangt af van de strijd om het bestaan. De sterken winnen de strijd. De zwakken zijn veroordeeld overwonnen te worden en in vergetelheid te raken.”

 

Volgens Darwin is er een harde strijd om te overleven en een altijddurend gevecht in de natuur. De sterken winnen het altijd van de zwakken. De ondertitel die hij gaf aan zijn boek: ‘Het ontstaan der soorten, “Het ontstaan der soorten door middel van natuurlijke selectie of het behoud van bevoorrechte rassen in het gevecht om het bestaan”, benadrukt die opvatting.

Verder ging Darwin ervan uit dat ‘de strijd om het bestaan’ ook gold voor mensenrassen. Volgens die denkbeeldige claim waren ‘bevoorrechte rassen’ de winnaars van de strijd. Bevoorrechte rassen, volgens Darwin waren dat de blanke Europeanen. Afrikaanse of Aziatische rassen waren in de strijd om het bestaan achtergebleven.

 Darwin ging nog verder en suggereerde dat deze rassen spoedig  ‘het gevecht om het bestaan’ geheel zouden verliezen en dus zouden verdwijnen:

“In de nabije toekomst, niet erg ver wanneer het in eeuwen gemeten wordt, zullen de beschaafde rassen van de mens vrijwel zeker de primitieve rassen over de hele wereld uitroeien en vervangen. Tegelijkertijd zullen antropomorfische apen ongetwijfeld uitgeroeid zijn. De kloof tussen de mens en zijn naaste verwanten zal dan groter zijn, want het zal dan gaan tussen aan de ene kant de mens in een beschaafdere staat, mogen we hopen, zelfs dan de Kaukasische mens, en wat apen zo laag als de baviaan aan de andere kant. In plaats van zoals nu  tussen de neger of de Aboriginal en de gorilla.”1

De Indiaanse antropoloog Lalita Vidyarthi legt uit hoe de Darwinistische evolutietheorie het racisme in de sociale wetenschappen heeft gebracht:

“Zijn (Darwins) theorie van de overleving van de fitste is toen warm door de sociale wetenschappers ontvangen, en zij geloofden dat de mensheid verschillende niveaus van ontwikkeling had bereikt, en de beschaving van de blanke als uiteindelijk niveau had. In de tweede helft van de 19de eeuw werd het racisme als feit door de grote meerderheid van de westerse wetenschappers geaccepteerd.”2

 

Darwins bron van inspiratie:

de meedogenloze theorie van Malthus

De bron van inspiratie voor Darwin was het boek van de Britse econoom Thomas Malthus: “Een essay over het principe van de bevolking”. Malthus berekende dat de menselijke bevolking snel zou toenemen als het alleen aan de mens lag. Volgens hem waren de belangrijkste invloeden die bevolkingsaantallen konden beheersen rampen zoals oorlog, honger en ziekte. Kortom, volgens zijn wrede bewering moesten sommige mensen sterven om andere te laten leven. Het bestaan kreeg de betekenis van een ‘permanente oorlog.’

 

In de 19de eeuw werden de opvattingen van Malthus alom geaccepteerd. Vooral Europese intellectuelen uit de bovenste laag van de maatschappij ondersteunden zijn wrede ideeën. In het artikel: “De geheime wetenschappelijke agenda van de Nazis”, wordt het belang van de toepassing van Malthus’  opvattingen op bevolkingsgroei op deze manier beschreven:

In de eerste helft van de 19de eeuw verzamelden zich door heel Europa leden van de heersende klassen om het nieuw ontdekte ‘bevolkingsprobleem’ te bespreken en om manieren te bedenken om het Malthusiaanse mandaat toe te passen om het sterftecijfer onder de armen te laten toenemen: “In plaats van hygiëne onder de armen te promoten moeten we de tegenovergestelde gewoonte aanmoedigen. In onze steden moeten we de straten smaller maken, meer mensen in de huizen plaatsen en de pest proberen te laten terugkomen. Op het platteland moeten we onze dorpen in de buurt van stilstaand water bouwen, en vooral de bouw van dorpen in moerasachtige en ongezonde  situaties aanmoedigen,”etc. etc3

Als gevolg van deze wrede politiek zullen de zwakken en degenen die de strijd om het bestaan verloren, uitgewist worden, en als gevolg daarvan zal de snelle toename de bevolkingsgroei in evenwicht komen. Deze zogenaamde ‘onderdrukking van de armen’ werd in werkelijkheid in de 19de eeuw in Groot-Brittannië uitgevoerd. Er werd een industriële wet aangenomen waarin kinderen van acht of negen jaar verplicht werden om zes uur per dag in de kolenmijnen te werken en duizenden stierven onder verschrikkelijke omstandigheden. De ‘strijd om het bestaan’ die door de theorie van Malthus vereist werd, leidde tot miljoenen Britten die een ellendig bestaan hadden.

 

Beïnvloed door deze ideeën, paste Darwin dit concept van strijd toe op de hele natuur en stelde zich voor dat de sterken en de fitsten de overwinnaars van de oorlog om het bestaan werden. Sterker nog: hij beweerde, dat de zogenaamde strijd om het bestaan een rechtvaardige en onveranderlijke natuurwet was. Aan de andere kant nodigde hij de mensen uit om hun reliegieuze overtuigingen te verlaten door de schepping te ontkennen, en mikte dus op alle ethische waarden die een obstakel konden zijn voor de wreedheid van de ‘strijd om het bestaan’.

Het verspreiden van deze valse ideeën die de individuen naar meedogenloosheid en wreedheid leidden, moest de mensheid in de 20ste eeuw duur betalen.

 

Waar ‘de wet van de jungle’ toeleidde: het fascisme

Terwijl het Darwinisme het racisme in de 19de eeuw voedde, vormde het de basis van een ideologie die zich zou ontwikkelen in de 20ste eeuw en de wereld in bloed zou drenken: het nazisme.

 

Er kan in de nazistische ideologieën een sterke Darwinistische invloed gezien worden. Als men deze theorie bestudeert, die door Adolf Hitler en Alfred Rosenberg vorm is gegeven, dan komt men concepten tegen als ‘natuurlijke selectie, selectief paren’ en ‘de strijd om het bestaan tussen rassen’, dit zijn termen die tientallen keren in “Het ontstaan der soorten” zijn herhaald. Toen hij zijn boek “Mijn Kampf” noemde, werd Hitler door de Darwinistische strijd om het bestaan geïnspireerd en door het principe van de overwinning van de fitste. Hij spreekt in het bijzonder over de strijd tussen de rassen:

“De geschiedenis bereikt zijn hoogtepunt in een nieuw duizendjarig rijk van ongekende pracht, gebaseerd op een nieuwe raciale hiërarchie die door de natuur zelf is gedicteerd”.4

Op de partijbijeenkomst in Neurenberg in 1933, verkondigde Hitler dat “een hoger ras een lager ras onderwerpt… een recht dat we in de natuur zien en wat gezien kan worden als het enige onontvreemdbare recht”.

 

Dat de Nazi’s door het Darwinisme beïnvloed  waren, is een feit dat bijna alle geschiedkundigen die in dit onderwerp gespecialiseerd zijn, accepteren. De historicus Hickmann beschrijft de Darwinistische invloed op Hitler als volgt:

“(Hitler) geloofde vast in de evolutie en predikte deze. Wat ook de diepere complexen van zijn psychose mogen zijn, het is zeker dat [het concept van het gevecht belangrijk was, omdat] zijn boek, Mein Kampf, duidelijk een aantal van de evolutionistische ideeën uiteenzet, en wel in het bijzonder die, die strijd benadrukken,  overleving van de fitste en uitroeiïng van de zwakken om een betere maatschappij te vormen.5

Hitler, die met deze opvattingen naar buiten kwam, sleepte de wereld mee in geweld dat zij nog nooit eerder had meegemaakt. Vele etnische en politieke groeperingen en in het bijzonder de joden werden aan gruwelijke wreedheid en afslachting in de Nazi concentratiekampen blootgesteld. De Tweede Wereldoorlog, die met de invasie van de Nazi’s begon, kostte 55 miljoen levens. Wat achter de grootste tragedie in de wereldgeschiedenis lag, was het Darwinistische concept van ‘de strijd om te overleven.’

 

De bloedband: Darwinisme en communisme

Terwijl de fascisten aan de rechterkant van het Sociaal Darwinisme gevonden kunnen worden, wordt de linkerkant door de communisten in beslag genomen. Communisten hebben altijd tot de felste verdedigers van de Darwinistische theorie behoord.

De relatie tussen het Darwinisme en het communisme gaat direkt op naar de stichters van beide ‘ismen’. Marx en Engels, de grondleggers van het communisme, hebben “Het ontstaan der soorten” van Darwin gelezen zodra het gepubliceerd was en stonden verbaasd over de ‘dialectische materialistische’ houding. De briefwisseling tussen Marx en Engels laat zien, dat zij de theorie van Darwin zagen als ‘de basis bevattend in de natuurlijke historie voor het communisme.” In zijn boek ‘De dialectiek van de natuur’, wat hij onder invloed van Darwin schreef, was Engels vol lof voor Darwin, en probeerde zijn eigen bijdrage te leveren aan de theorie in het hoofdstuk De rol die arbeid heeft gespeeld in de overgang van aap tot mens.’

 

Russische communisten, die de voetstappen van Marx en Engels volgden, zoals Plekhanov, Lenin, Trotsky en Stalin, waren het allemaal met Darwins evolutietheorie eens, Plekhanov, die als de oprichter van het Russisch communisme gezien wordt, ziet het marxisme als ‘Darwinisme in zijn toepassing tot de sociale wetenschap’.6

Trotsky zei: “Darwins ontdekking is de hoogste triomf van de dialectiek in het gehele veld van de organische materie.”7

Darwinistische opvoeding speelde een belangrijke rol in de vorming van de communistische kaders. Bijvoorbeeld, historici hebben opgemerkt dat Stalin, in zijn jeugd religieus  was, maar een atheïst werd door de boeken van Darwin.8

Mao die het communistische bewind in China vestigde, doodde miljoenen mensen, en beweerde openlijk dat “Het Chinese socialisme op Darwin en de evolutietheorie gefundeerd is.”9

De geschiedkundige James Reeve Pusey van de Harvard University geeft vele details over het effect van het Darwinisme op Mao en het Chinese communisme in zijn onderzoeksboek China and Charles Darwin.10

Kortom, er is een onverbrekelijke band tussen de evolutietheorie en het communisme. De theorie beweert dat levende objecten het resultaat zijn van het toeval en geeft een zogenaamd wetenschappelijke ondersteuning voor atheïsme. Communisme, een atheïstische ideologie, is daarom vast verbonden met het Darwinisme. Verder zegt de evolutietheorie, dat ontwikkeling in de natuur mogelijk is dankzij conflict (met andere woorden: de strijd om te overleven) en ondersteunt zo het dialectisch concept dat de grondslag van het communisme is.

Als we aan het communistische concept van ‘dialectische strijd’, welke in de 20ste eeuw ongeveer 120 miljoen mensen gedood heeft, denken als ‘een moordmachine’, dan kunnen we de dimensie van de ramp die het Darwinisme de planeet heeft gebracht, beter begrijpen.

 

Darwinisme en terrorisme

Zoals we tot dusver gezien hebben, vormt het Darwinisme de basis van verschillende gewelddadige ideologieën die in de 20ste eeuw voor rampen voor de mensheid gezorgd hebben. Maar net als deze ideologieën, schrijft het Darwinisme ook een ‘ethisch begrip’ en een ‘methode’ voor die de verschillende wereldopvattingen kunnen beïnvloeden. Het fundamentele concept achter dit begrip en deze methode is, dat ‘we degenen die niet tot ons behoren, moeten bevechten’.

We kunnen dat op de volgende manier uitleggen: er zijn verschillende religies, wereldopvattingen en filosofieën in de wereld. Deze kunnen op één van deze twee manieren naar elkaar kijken:

1) Zij kunnen elkaars bestaan respecteren en proberen in dialoog met elkaar gaan en volgens een menselijke methode te werk gaan.

2) Zij kunnen ervoor kiezen elkaar te bevechten, en een voordeel veilig stellen door hen schade toe te brengen, met andere woorden, zich als dieren te gedragen.

 

De verschrikking die we terrorisme noemen, is niets anders dan de uiting van de tweede opvatting.

Als we de verschillen tussen deze twee opvattingen bekijken, kunnen we zien dat de idee van ‘de mens als een vechtend dier’, die het Darwinisme onderbewust aan de mensen heeft opgelegd, bijzonder invloedrijk is. Individuen en groepen die voor het conflict kiezen, kunnen wel nooit van het Darwinisme gehoord hebben en van de principes van de ideologie. Maar uiteindelijk gaan zij met een opvatting accoord waarvan de filosofische basis op het Darwinisme teruggaat. Dit zorgt ervoor dat zij in de juistheid van zulke, op het Darwinisme gebaseerde, slogans geloven, slogans zoals ‘in deze wereld overleven de sterken’, ‘grote vissen eten kleintjes’, ‘oorlog is een deugd’  en ‘de mens ontwikkelt zich door het voeren van oorlog’. Als we het Darwinisme weghalen, dan blijft er niets over behalve lege kreten.

 

Eigenlijk is het zo, dat, als het Darwinisme verwijderd wordt, er geen filosofie van het ‘conflict’ overblijft. De drie goddelijke religies waar de meeste mensen in de wereld in geloven, islam, christendom en jodendom, zijn tegen geweld. Alle drie de godsdiensten willen vrede en harmonie op aarde brengen en zijn ertegen, dat onschuldige mensen gedood worden en lijden aan wreedheden en martelingen. Strijd en geweld doen de moraal die God voor de mensheid heeft bepaald, geweld aan, en dit zijn abnormale en ongewenste concepten. Maar het Darwinisme ziet en beeldt conflict en geweld uit als iets natuurlijks, iets wat juist en correct is dat er hoort te zijn.

 

Daarom is het zo, dat, als mensen terroristische handelingen plegen en de concepten en symbolen van de islam, het christendom en het jodendom gebruiken in de naam van die godsdiensten, je er zeker van kunt zijn dat dit geen moslims, christenen of joden zijn. Het zijn echte Sociaal Darwinisten. Zij verbergen zich onder de mantel van de godsdienst, maar het zijn geen oprechte gelovigen. Zelfs als ze beweren de religie te dienen, zijn ze in werkelijkheid  vijanden van de religie en de gelovigen. Dit, omdat zij meedogenloos een misdaad begaan die de religie verbiedt, en op deze manier de godsdienst in de ogen van de mensen zwart maken.

Daarom is de wortel van het terrorisme, dat onze planeet teistert niet een van de goddelijke religies, maar het is het atheïsme, en een uiting van het atheïsme van onze tijd: ‘Darwinisme’ en ‘materialisme’.

 

ISLAM IS NIET DE BRON VAN HET TERRORISME,

 

22:37 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

darwin Ik moet helaas vasstellen dat u Darwins theorie als strijd ziet.Een strijd is een bewuste daad.Waar Darwin het over heeft is het overblijven van de meest aangepaste soort,dit heeft niets vandoen met strijd
vriendelijke groet

Gepost door: hugo deckers | 03-12-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.