21-06-07

Wetenschappers bevestigen de tekenen van God

 

Wetenschappers bevestigen de Tekenen van God.

 

Wat we tot nu toe besproken hebben, bewijst ons het bestaan van God, met behulp van de door de moderne wetenschap ontdekte eigenschappen van het heelal etc. Wetenschap leidt ons naar de conclusie dat het heelal een Schepper heeft en deze Schepper is volmaakt in macht, wijsheid en kennis. Het is de religie die ons naar de weg leidt die ons God doet leren kennen. We kunnen daarom zeggen dat wetenschap een methode is om de feiten en werkelijkheden die door de religie behandeld worden, beter te zien, te begrijpen en beter te onderzoeken. Niettemin, vandaag de dag nemen sommige wetenschappers een geheel ander standpunt in. Hun mening is dat uit wetenschappelijke ontdekkingen niet blijkt dat God alles gecreëerd heeft. Integendeel, zij hebben aan de wetenschap een atheïstische interpretatie gegeven door te zeggen dat je God niet kunt bereiken door wetenschappelijke gegevens. Zij beweren dat wetenschap en religie twee tegenstrijdige begrippen zijn.

 

Het is een feit dat deze atheïstische interpretatie zeer recent is. Tot een paar eeuwen geleden waren wetenschap en religie onlosmakelijk met elkaar verbonden en men dacht niet dat deze twee begrippen met elkaar in conflict konden komen. Wetenschap werd geaccepteerd als een methode om het bestaan van God te bewijzen. De zogenaamde atheïstische interpretatie van wetenschap floreerde slechts nadat de materialisten en de positivistische filosofie door de wetenschappelijke wereld van de 18de en de 19de eeuw raasden.

 

In het bijzonder nadat Charles Darwin de evolutietheorie postuleerde in 1859 en zonder bewijs als waarheid aannam. Bepaalde groepen mensen met een materialistische manier van leven begonnen deze theorie ideologisch te verdedigen, welke zij zagen als een alternatief voor religie. De evolutietheorie pleitte dat het universum niet gecreëerd was door een Schepper, maar dat alles ontstaan is per toeval. Met als resultaat dat men beweerde dat religie in conflict was met wetenschap. De Engelse onderzoekers Michael Baigent, Richard Leigh en Henry Lincoln zeiden over deze kwestie dat anderhalve eeuw voor Darwin, wetenschap nog niet gescheiden was van religie en het was in feite een onderdeel van religie, met als ultieme doel de religie te dienen. Na Darwin kwam de wetenschap los te staan van religie en de wetenschap werd een ‘rivaal’ en ‘alternatief’ van religie. Deze drie onderzoekers concludeerden tenslotte dat de mensheid van toen af gedwongen was een keuze te maken tussen die twee. [1]

 

Zoals we hierboven verklaard hebben, was de zogenaamde splitsing van wetenschap en religie totaal ideologisch. Sommige wetenschappers die serieus geloofden in materialisme, weidden hun leven aan het bewijzen dat het universum geen schepper heeft en zij kwamen met verschillende theorieën in deze context. De evolutietheorie was de meest bekende en de meest belangrijke van deze theorieën. Ook op het gebied van astronomie werden enkele theorieën ontwikkeld zoals de “steady-state-theory” of de “chaos-theory”. Hoe dan ook, al deze theorieën die de schepping ontkenden, werden door de wetenschap zelf vernietigd zoals we in de voorgaande hoofdstukken duidelijk hebben kunnen zien.

 

Evolutionisten steunen niet op de wetenschap, maar op materialistische filosofie en zij verdraaien de wetenschap om het te laten kloppen met deze filosofie. Een geneticus en een onmiskenbare evolutionist van Harvard University, Richard Lewontin, geeft deze waarheid toe: “Het is niet dat de methoden en wetenschappelijke instituten ons op de een of andere manier dwingen een materiële uitleg van de fenomenale wereld te accepteren. Maar, in tegendeel, dat wij worden gedwongen door onze prioritaire aanhankelijkheid van materiële motieven om onderzoeksapparaten en een reeks van ideeën te creëren waardoor er materiële verklaringen ontstaan, om het even hoe tegenstrijdig, het maakt niet uit hoe verwarrend het is voor de leek. Bovendien is materialisme absoluut, dus we kunnen een ‘goddelijke voet’ in de deur niet toestaan.” [2]

 

Aan de andere kant zijn er vandaag de dag ook, net als in de geschiedenis, wetenschappers die tegenover de dogmatische materialistische groep staan en die het bestaan van God bevestigen. Zij beschouwen wetenschap als een manier om God te kennen. Sommige trends ontwikkelen zich in de USA, zoals “Creationisme” of “Intelligent Ontwerp”, die met behulp van wetenschappelijke feiten bewijzen dat alle levende dingen zijn gecreëerd door God.

 

Dit laat ons zien dat wetenschap en religie geen strijdige bronnen van informatie zijn, maar dat het tegengestelde waar is en dat wetenschap een methode is die de absolute waarheden verifieert die door religie voorzien zijn. De tegenstrijd tussen religie en wetenschap kan als waar worden beschouwd voor die enkele religies die bijgelovige elementen samenvoegen met goddelijke bronnen. Hoe dan ook, dit geldt zeker niet voor de Islaam die totaal vertrouwt op de pure openbaring van God. Bovendien is de Islaam dé religie die voorstander is van wetenschappelijk onderzoek en aankondigt dat onderzoek van het universum een methode is de creatie van Allah te ontdekken. Het volgende vers van de Qor-aan zegt over dit onderwerp: “Kijken zij dan niet naar de hemel boven hen, hoe Wij die gebouwd hebben en hoe Wij die versierd hebben en hoe die geen enkele scheur heeft? En hoe Wij de aarde uitgespreid hebben en Wij daarop stevige bergen geplaatst hebben en Wij daarop allerlei mooie gewassen deden groeien? Als lering en herinnering voor iedere berouwvolle dienaar. En Wij hebben uit de hemel gezegend water neer doen dalen, waarna Wij daarmee tuinen deden groeien en graan van oogstbare gewassen. En rijzige dadelpalmen met boven elkaar gevoegde kolven.” [3]

 

Zoals uit o.a. het bovenstaande vers blijkt, spoort de Qor-aan de mensen altijd aan om te denken, te redeneren en alles in de wereld waarin zij leven te onderzoeken. Dit is omdat wetenschap de religie ondersteunt, het individu beschermt tegen onwetendheid en tot gevolg heeft dat hij bewuster nadenkt; het opent zijn gedachtewereld zeer ver en helpt hem de tekenen van God te begrijpen. De vooraanstaande Duitse natuurkundige Max Planck zei: “Iedereen die, ongeacht zijn specialiteit, serieus de wetenschap bestudeert, is in staat de volgende uitdrukking boven de deur van de tempel van de wetenschap te lezen: ‘heb geloof’.” Volgens hem is geloof een essentiële eigenschap van een wetenschapper. [4]

 

Alle kwesties die we tot nu toe hebben behandeld, zeggen ons dat het bestaan van het universum en alle levende wezens niet als toevalligheden kunnen worden uitgelegd. Vele wetenschappers die hun stempel gedrukt hebben op de wereld van de wetenschap, hebben deze geweldige realiteit bevestigd en blijven het bevestigen. Hoe meer de mensen leren over het universum, des te meer bewondering krijgt men voor de vlekkeloze orde. Elk nieuw ontdekt detail steunt de Schepping op een onbetwistbare manier.  

 

Nu we de 21ste eeuw zijn binnengestapt, accepteert de grote meerderheid van de moderne natuurkundigen het feit van de Schepping. David Darling beweert ook dat noch tijd, noch ruimte, noch materie, noch energie, noch zelfs een kleine vlek of een holte bestond in het allereerste begin. Een geringe gevoelige beweging en een bescheiden trilling en fluctuatie deed zich voort. Darling eindigt door te zeggen, dat wanneer de deksel van deze kosmische doos open zou zijn, de ranken van het wonder van de Schepping van onder de deksel zichtbaar zouden zijn. [5]

 

Bovendien is het al bekend dat bijna alle grondleggers van de diverse wetenschappelijke sectoren geloven in God en Zijn goddelijke boeken. De grootste natuurkundigen in de geschiedenis, Newton, Faraday, Kelvin and Maxwell zijn een paar voorbeelden van zulke wetenschappers. In de tijd van Isaac Newton, de grote natuurkundige, geloofden wetenschappers dat de bewegingen van de hemellichamen en planeten uitgelegd konden worden door verschillende wetten. Niettemin, Newton geloofde dat de Schepper van de aarde en de ruimte dezelfde was en daarom moest dit uitgelegd worden door dezelfde wetten. Hij weidde over deze kijk uit in zijn boek door te verklaren dat het perfecte systeem van de zon en planeten alleen kon overleven door de controle en overheersing van een machtig en wijs ‘wezen’. [6]

 

Klaarblijkelijk zijn duizenden wetenschappers, die onderzoek hebben verricht op het terrein van natuurkunde, wiskunde en astronomie sinds de Middeleeuwen, het met elkaar eens over het idee dat het universum gecreëerd is door één enkele Schepper en zij concentreren zich op hetzelfde punt. De grondlegger van de natuurkundige astronomie, Johannes Kepler, verklaarde zijn sterk geloof in God in één van zijn boeken, waarin hij verklaart dat wij, als behoeftigen, onbeholpen dienaren van God, de grootheid van Gods wijsheid en macht moeten zien en dat wij ons moeten overgeven aan Hem. [7]

De grote natuurkundige, William Thompson (Lord Kelvin), die de thermodynamica uitvond, geloofde ook in God. Hij had zich sterk verzet tegen de evolutietheorie van Darwin en verwierp deze theorie totaal. Hij verklaarde kort voor zijn dood dat als je kijkt naar de oorsprong van leven, de wetenschap met zekerheid het bestaan van die Grote Kracht bevestigt. [8]

 

Eén van de professoren van natuurkunde van de Oxford Universiteit, Robert Mattheus, verklaarde hetzelfde feit in zijn in 1992 gepubliceerde boek, waarin hij uitlegt dat DNA moleculen zijn gecreëerd door God. Mattheus zegt dat al deze fases plaatsvinden in een perfecte harmonie van een enkele cel tot een levende baby, dan tot een klein kind en uiteindelijk tot een volwassene. Al deze gebeurtenissen kunnen slechts worden uitgelegd door een wonder, net als in alle andere fases in de biologie. Mattheus vraagt hoe zo'n perfect en complex organisme kan verschijnen uit zo'n relatief simpele en kleine cel en hoe prachtig de mens is gecreëerd van een cel die kleiner is dan de punt in de letter i. Hij concludeert tenslotte dat dit niets is dan een wonder. [9]

 

Hoe vaak lezen we niet in de Qor-aan: “Voorwaar, daarin is zeker een Teken voor een volk dat nadenkt” [10], maar wie denkt er werkelijk over na? En hoe vaak lezen we niet in de Qor-aan: “Voorwaar, daarin zijn zeker Tekenen voor een volk dat begrijpt” [11], maar wie begrijpt deze Tekenen werkelijk? Wie slaat zijn ogen werkelijk nederig neer bij het zien van de Tekenen van Allah de Almachtige, de Alwijze, zoals Hij zegt in de Qor-aan: “…jij zult jouw ogen nederig neerslaan, terwijl zij vermoeid zijn.” [12] Wie neemt deze Tekenen werkelijk serieus en zet zijn begeerten naar het vergankelijke opzij en geeft zich volledig over aan God? Wie? Jij?

 

“Hij (Allah) zal zeggen: “Zo is het. Onze Tekenen zijn tot jou gekomen, maar jij vergat ze, en wordt jij vandaag vergeten.” [13]

 

 

 

Conclusie.

 

Kan de wind per toeval een vliegtuig vormen? De beroemde natuurkundige Sir Fred Hoyle gaf een opvallend commentaar over het ontstaan van het leven. In zijn boek “The Intelligent Universe” schreef hij: “De kans dat hogere levensvormen door toeval zijn ontstaan, is te vergelijken met de kans dat een tornado, die over een schroothoop waait, een Boeiing 747 in elkaar zet van de materialen van die schroothoop.” [14]

 

Deze vergelijking van Hoyle is behoorlijk inspirerend. De voorbeelden die we tot nu hebben besproken, wijzen ook uit dat het bestaan van leven en de perfectie van de aanwezige systemen ons er toe dwingt te kijken naar de grote kracht die ze heeft doen ontstaan. Net zo als een orkaan geen vliegtuig kan produceren door toevalligheden, kan ook het universum niet zijn ontstaan als resultaat van vooruitlopende gebeurtenissen en bovendien het bevatten van de extreem complexe structuren daarin. Het is een feit dat het heelal is voorzien van een groot aantal systemen met een oneindig grotere complexiteit dan die van een vliegtuig.

 

Alles wat we tot nu toe besproken hebben, confronteert ons met het bewijs van de onberispelijke planning, niet alleen in onze directe omgeving, maar ook in de diepte van de ruimte. Diegene die deze tekenen kan bevatten, welke zo zichtbaar en duidelijk zijn dat ze onbetwistbaar zijn voor zowel redenatie als bewustzijn, kan maar tot één conclusie komen; het heelal is GECREËERD met alle details erin. En Allah de Verhevene, de Schepper van dit vlekkeloze systeem, is Degene Die onbegrensde Macht en Kennis heeft.

 

Weet dat Allah bestaat en dat Hij alles ziet wat je doet en alles hoort wat je zegt. Weet dat je gauw verantwoording af moet leggen tegenover Hem…



[1] Michael Baigent, Richard Leigh, Henry Lincoln, “The Messianic Legacy”, Gorgi Books, London: 1991, p. 177-178.

[2] Richard Lewontin, “Billions and Billions of Demons”, New York Review of Books,  January 9, 1997, p. 28

[3] Soerat Qaf (50), ayaat 6 t/m 10

[4] Max Planck, “Where Is Science Going?”, Allen & Unwin, 1933, p.214.

[5] David Darling, “Deep Time”, Bantam Press, 1989

[6] Newton, “Principia”, 2nd edition; J. De Vries, Essentials of Physical Science, B. Eerdmans Pub.Co., Grand Rapids, SD, 1958, p.15

[7] Henry M. Morris, “Men of Science Men of God”, Master Books, 1992, p.13

[8] Henry M. Morris, “Men of Science Men of God”, Master Books, 1992, p.66.

[9] Robert Matthews, “Unraveling The Mind of God”, p.8.

[10] Soerat, An Nahl (16), aayah 68-69.

[11] Soerat An-Nahl (16), aayah 12.

[12] Soerat Al-Moelk (67), aayah 3-4.

[13] Soerat Tha Ha (20), aayah 126.

[14] “Nature”, 12 November, 1981

22:48 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.