23-06-07

Men moet leren van de spijt die in deze wereld gevoeld wordt

Men moet leren van de spijt die in deze wereld gevoeld wordt

 

Het leven van deze wereld is een belangrijke kans die gegeven wordt zodat de mens een perfect en eeuwig leven kan verdienen in het Hiernamaals.

Zij die geen gebruik maken van deze kans en een leven leiden dat ver verwijderd is van de religie van Islam zullen spijt hebben van elk moment dat zij in de wereld doorbrachten wanneer zij de kwelling in het Hiernamaals zien. Dit komt omdat deze mensen meerdere malen gewaarschuwd zijn over het bestaan van de twee verblijven – de hel en het paradijs. Hen werd ook verteld dat hun gedrag zou bepalen welke verblijfplaats zij zouden verdienen zoals de Profeet (saas) zei, “De wereld is de boerderij van het Hiernamaals.(Ihya' al-ulum, iv, 14.)

 

Allah zorgt genadevol voor training voor de mensheid voor dit gevoel van spijt in deze wereld door de gedachten en gevoelens van mensen te stimuleren nadat zij spijt gevoeld hebben, zodat zij zich kunnen sparen voor dit onherroepbare einde. Allah geeft mensen ook een bepaalde hoeveelheid tijd zodat zij zich zelf kunnen reinigen van hun fouten en verkeerde houdingen. Elk mens krijgt gedurende zijn leven de kans om berouw te hebben en de rest van zijn leven te vervolgen op de weg van Allah.

 

Vanuit dit punt gezien is het gevoel van spijt eigenlijk een grote kans die Allah de mens schenkt. Dit is omdat na een grote spijt gevoeld te hebben als men zich daarna tot Allah richt, Allah hem eeuwige verlossing schenkt vanwege zijn oprechtheid. Andersom, als men achteloos deze waarschuwingen en kansen negeert, dan zal zijn straf spijt en rouw zijn over het feit dat hij niet gered kan worden tenzij Allah het wil.

 

In de Koran noemt Allah verschillende voorbeelden van mensen die spijt hadden van hun fouten. Deze gevoelens van spijt zorgden ervoor dat een groep mensen zich tot Allah richtten en dat zij gered werden van het herhalen van hun fout voor de rest van hun leven. Een andere groep vergat deze spijt helemaal na verloop van tijd en vanwege terugkerende onwetendheid werden zij weer opstandig zoals eerst.

 

Allah vertelt ons in de Koran dat de spijt die gevoeld werd door de drie mensen die niet meededen aan een veldslag gedurende het leven van de Profeet Mohammed (saas) als een passend voorbeeld van spijt:

 

Voorzeker, Allah heeft het berouw van de Profeet aanvaard en van de Uitgewekenen en de Helpers die hem volgden in het uur van de nood, nadat de harten van een groep van hen bijna geneigd was (zich af te wenden), daarna aanvaardde Hij hun berouw. Voorwaar, Hij is voor hen Meest Genadig, Meest Barmhartig. En (ook) tegenover de drie die waren achtergebleven totdat de aarde met (al) haar wijdheid voor hen te nauw werd en zij benauwdheid voelden en zij ervan overtuigd waren dat er geen toevluchtsoord was tegen de (bestraffing van) Allah, behalve bij Hem. Daarna aanvaardde Hij hun berouw opdat zij berouwvol zouden blijven. Voorwaar, Allah, Hij is Vergevensgezind, Meest Barmhartig. (Surat at-Tawba: 117-118)

 

Zoals we kunnen leren van de verzen hierboven voelden de drie mensen die achterbleven een grote spijt in hun hart. Vervolgens beseften zijn dat de enige manier om van deze spijt gered te worden zou zijn om berouw te tonen en toevlucht te zoeken bij Allah. Dit is de oprechte spijt die mensen mobiliseert, verandert en hen aanspoort om hun fouten te verbeteren. Zulke oprechte mensen zullen een leven leiden in overeenstemming met de instemming van Allah en zij hopen op de barmhartigheid en genade van Allah. Allah vertelt ons in de Koran dat Hij zeker het berouw accepteert van Zijn dienaren en het hen vergeeft:

 

Behalve degene die berouw toont en gelooft en goede daden verricht. Voor diegenen wisselt Allah hun zonden in voor goede daden. En Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig. En wie berouw toont en goede daden verricht: voorwaar, hij wendt zich berouwvol tot Allah. (Surat al-Furqan: 70-71)

 

En degenen die slechte werken verrichtten en die daarna berouw toonden en geloofden: voorwaar, jouw Heer is dan daarna zeker Vergevensgezind, Meest Barmhartig. (Surat al-Araf: 153)

        

En voorwaar, Ik ben zeker een Vergevensgezinde voor degene die berouw toonde en geloofde en goede daden verrichtte en vervolgens Leiding volgde. (Surah Ta Ha: 82)

 

In de Koran wordt ook verteld dat de volken naar wie profeten waren gestuurd spijt hadden van hun misdaden. Evenzo het volk van de Profeet Musa dat niet wachten kon op zijn terugkeer van de berg van Sinaï met de boodschap van Allah. Zij vergaten Allah en keerden terug tot het aanbidden van afgoden. Allah beschrijft de grote spijt van dit volk vanwege hun zonde als volgt:

 

En het volk van Moesa maakte, na zijn vertrek, van hun sieraden een afgodsbeeld met het lichaam van een kalf dat een loeiend geluid maakte. Beseften zij niet dat het in werkelijkheid niet tot hen kon spreken en hen geen weg kon wijzen? Zij namen het (ter aanbidding) en zij waren onrechtplegers. En toen spijt hen van voor en van achter overviel en zij zagen dat zij waarlijk gedwaald hadden, zeiden zij: “Als onze Heer ons niet begenadigt en ons niet vergeeft, dan zullen wij zeker tot de verliezers behoren.” (Surat al-Araf: 148-149)

 

Allah benadrukt spijt wederom in de Koran in het verhaal van de twee eigenaren van de tuin. Allah gaf hen een tuin als een gunst. Echter, zij werden arrogant en beschouwden de tuin als hun bezit en vergaten om dankbaar te zijn aan Allah. De straf die zij ontvingen zorgde ervoor dat zij spijt kregen van hun daden en zij richtten zich tot Allah. De verzen over de eigenaren van de tuin zijn als volgt:

 

Wij hebben hen beproefd zoals Wij de bezitters van de tuin hebben beproefd, toen zij zwoeren in de morgen van haar (vruchten) te zullen plukken. Maar zij zeiden niet “als Allah het wil”. Toen ging er een bezoeking (storm) van jouw Heer in haar rond, terwijl zij sliepen. Zij werd als een verschroeid stoppelveld. Toen riepen zij tot elkaar in de ochtend. “Gaat deze ochtend naar jullie akkers, als jullie van plan zijn om te oogsten.” Zo vertrokken zij, terwijl zij naar elkaar fluisterden. (Zei zeiden:) “Laat er deze dag geen enkele arme bij jullie binnengaan.” En zij vertrokken die ochtend, vastbesloten om (de armen) te weren. Maar toen zij de tuin zagen, zeiden zij: “Voorwaar, wij zijn zeker dwalenden. Wij zijn beroofd.” De meest wijze onder hen zei: “Hadden jullie maar de Glorie van Allah geprezen!” Zij zeiden: “Heilig is onze Heer: voorwaar, wij waren onrechtvaardig.” Toen keerde de ene groep zich tegen de andere, elkaar verwijten makend. Zij zeiden: “Wee ons! Voorwaar, wij waren buitensporig. Hopelijk zal onze Heer ons een betere (tuin) in plaats van deze geven: voorwaar, wij hopen vurig (op vergeving) van onze Heer.” (Surat al-Qalam: 17-32)

 

Echter als omstandigheden veranderen en mensen een nieuwe kans krijgen, vergeten veel mensen de waarschuwing die hen spijt had moeten geven en hen had moeten aansporen tot het doen van goede daden. Zij die de waarschuwingen negeren en terugkeren naar hun vorige houdingen zullen zeker gestraft worden tenzij ze op tijd berouw tonen zoals het geval was met Thamud, het volk van de Profeet Salih. Deze mensen verwierpen schaamteloos de waarschuwingen van de Profeet Salih, terwijl zij wisten dat zij spijt zouden hebben van hun onontkoombare ondergang. Allah zal nooit Zijn belofte breken voor het uit laten voeren van Zijn bevel. Allah informeert ons in de Koran over dit feit, dat een les zal zijn voor alle mensen:

 

Hij (Salih) zei: “Dit is een vrouwtjeskameel, zij heeft recht om te drinken en jullie hebben recht om te drinken, (ieder) op een vastgestelde dag.” En treft haar niet met kwaad, want dan zal de straf van een Geweldige Dag jullie treffen. Toen slachtten zij haar, daarna werden zij berouwvollen. Toen trof de bestraffing hen. Voorwaar, daarin is zeker een Teken, maar de meesten van hen zijn geen gelovigen. En voorwaar, jouw Heer is zeker Hij, de Almachtige, de Meest Barmhartige. (Surat ash-Shu'ara: 155-159)

 

Een persoon moet zich realiseren dat Allah rechtvaardig is. Hij laat geen enkele overtreding onbeantwoord; echter Hij is ook zeer gul in het belonen van goede daden die voor Hem zijn gedaan. Hij geeft goed nieuws over Zijn genade en het paradijs voor de mensen die zich met oprecht berouw tot Hem richten. Dit in beschouwing genomen moet men zich het volgende afvragen: wetend dat spijt in deze wereld veel problemen geeft, is het het waard om het risico te lopen om een spijt te voelen die eeuwig kan duren? Niet te vergeten dat deze spijt gevoeld zal worden in het nooit eindigende Hiernamaals in de hel…

 

Niemand zal het risico willen nemen om een dergelijke spijt te voelen in het Hiernamaals. In dit geval is wat men moet doen duidelijk: elke persoon in deze wereld heeft nog tijd om deze kans te grijpen. De persoon die gebruik maakt van deze gunst van Allah zal niet alleen worden gered van het vuur maar zal ook erfgenaam worden van de zegeningen van deze wereld en van het eeuwige Hiernamaals.

 

Hierom moet elke persoon die deze zegeningen wil bereiken en de spijt van de metgezellen van het vuur wil vermijden zichzelf toewijden aan het verdienen van de tevredenheid van Allah. Men moet onvoorwaardelijk de route volgen die de mens van de duisternis naar het licht brengt. Allah beschrijft deze route in de volgende verzen:

 

Hij is Degene Die jullie Barmhartigheid schenkt en Zijn engelen (smeken om vergeving voor jullie), opdat Hij jullie uit de duisternissen naar het licht zal brengen, en Hij is voor de gelovigen Meest Barmhartig. Hun begroeting op de Dag van de ontmoeting met Hem is: “Salam!” (Vrede!) En Hij heeft voor hen een edele beloning bereid. (Surat al-Ahzab: 43-44)

 


23:06 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.