02-07-07

Oorzaken van onachtzaamheid

Oorzaken van onachtzaamheid

 

-  Een Gebrek aan Intelligentie: De meerderheid van de individuen die de maatschappij vormen is niet gewend om na te denken over ernstige kwesties. Door onachtzaamheid een manier van leven te maken, verontrusten zij zich niet over de dood. Alle wereldse problemen die zij niet weten op te lossen, houden hun gedachtes voortdurend bezet. De onbelangrijke kwesties, die reeds hun beperkte gedachtes “verstoppen”, staan hen niet toe om ernstig na te denken over ernstige kwesties. Aldus brengen zij hun leven doelloos door, rondzwalkend in de dagelijkse stroom van gebeurtenissen. Ondertussen, bij de dood van iemand, of wanneer de gesprekken uitdraaien op het onderwerp de dood, halen zij troost uit uitgeflapte uitdrukkingen en vermijden eenvoudig het onderwerp. Zij zijn mensen van beperkte geest die er onbeduidende bekrompen gedachtes op na houden.

- De Ingewikkeldheid en Helderheid van het Leven: Het leven gaat zeer snel voorbij en het is aanlokkelijk levendig. Bij gebrek aan uitzonderlijke geestelijke inspanning, zal de mens waarschijnlijk geen aandacht voor de dood hebben, hetgeen bestemd is om hem vroeg of laat te overkomen. Geen geloof hebbend in God, is hij te ver verwijderd van concepten zoals lot, vertrouwen stellen op God en onderwerping aan Hem. Vanaf het ogenblik dat hij zich van materiële behoeften bewust wordt, streeft hij ernaar om zeker te zijn van een goed leven. Een dergelijke persoon poogt zelfs niet om de dood te vermijden, omdat hij reeds in beslag genomen is door wereldse zorgen. Hij achtervolgt constant nieuwe plannen, belangen en doelstellingen en op een dag, onvoorspelbaar en daarom zonder voorbereiding, ziet hij de werkelijkheid van de dood onder ogen. Dan heeft hij spijt en wil naar het leven terugkeren, maar dit zonder baten.

-  Het Bedrog van de Bevolkingtoename: Eén van de redenen voor onachtzaamheid is het telkens terugkeren van geboorten. De wereldbevolking blijft toenemen; het neemt nooit af. Eenmaal getrokken in de spiraal van het leven, kan de mens, wegens misvattingen, echter geloven in aanlokkelijke maar volkomen denkbeeldige begrippen zoals "geboorten vervangt sterfgevallen", waardoor er een evenwicht van de populatie gehandhaafd wordt. Een dergelijke reden maakt voorwaarden rijp voor de vorming van een onachtzaam vooruitzicht op de dood. Als er echter van nu af aan nooit geen geboorten meer zouden plaatsvinden in de wereld, dan zouden wij de ene na andere sterfgevallen waarnemen en dientengevolge, een afnemende wereldbevolking. Dan zou de verschrikking van de dood beginnen te worden gevoeld. De mens zou één voor één de verdwijning van die mensen zien die hem omgeven en zou zich realiseren dat het onvermijdelijke eind hem eveneens zou treffen. Dit is gelijk aan wat diegenen voelen die veroordeeld zijn tot de doodstraf, in afwachting van de volstrekking van het vonnis. Elke dag getuigen zij van één of twee mensen die voor executie worden meegenomen. Het aantal mensen in de cellen vermindert gestaag. De jaren gaan voorbij, maar toch gaan diegenen die nog steeds in leven zijn iedere dag slapen in een staat van angst, zich afvragen of het de volgende dag hun beurt zou zijn. Nooit falen zij om de dood te herinneren, geen seconde.

Ironisch genoeg is de daadwerkelijke situatie niet verschillend van het eerder genoemde voorbeeld. De pasgeborenen hebben geen enkel effect op degenen die bestemd zijn om te sterven. Dit is slechts een psychologische misvatting. De bewoners van de wereld die 150 jaar geleden leefden zijn er vandaag de dag niet meer. De volgende generaties redden hen niet van dood. Eveneens zullen degenen die momenteel leven over 100 jaar met een paar uitzonderingen, niet in leven zijn. Dat is omdat de wereld geen permanente plaats voor de mens is.

 

10:42 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.