17-12-07

Wat moet ik tegen Hem zeggen !


Een man genaamd Abu Abdullah vertelt: Ik weet niet hoe ik een
ervaring die ik een tijdje geleden heb meegemaakt moet vertellen,
een verhaal dat mijn hele leven op z'n kop heeft gezet. De waarheid
is dat ik nooit besloten zou hebben om het te vertellen, ware het
niet dat ik een verantwoordelijkheid voel tegen- over Allah. Een
verantwoordelijkheid om met mijn verhaal de jonge mannen die Allah
ongehoorzaam zijn te waarschuwen en als waarschuwing voor de jonge
vrouwen die een valse droom of fantasie naleven "liefde" genaamd.
Wij waren een groep van drie vrienden, het enige wat wij gemeen
hadden was onge- hoorzaamheid (aan Allah) en dat we dwalende waren. Nou, eigenlijk waren we met vier, de shaytan was de vierde.



Wij waren altijd op zoek naar de mooiste meiden, om ze vervolgens
met onze vlotte babbel naar vergelegen boerderijen te lokken. Daar
stonden zij altijd versteld dat we opeens in gevoelloze vossen waren
veranderd die geen medelijden kenden, ongeacht wat ze zeiden of
deden om ons op andere gedachten te brengen. We waren keihard en
kenden geen schaamte. Dat is hoe we onze dagen en nachten
doorbrachten; op boerderijen, kampen, auto's, en aan de kust. Tot de
dag die ik nooit zal vergeten kwam.


Als altijd gingen we weer naar de boerderij, alles stond klaar.
Ieder van ons had zijn prooi, het vervloekte drank (alcohol) vloeide
rijkelijk, maar we waren een ding vergeten; we hadden geen voedsel.
Dus na een tijd, ging een van ons eten halen met zijn auto. Het was
bijna 6 uur ’s ochtends toen hij vertrok.



Uren verstreken zonder een spoor van onze vriend. Wij begonnen ons
zorgen te maken. Ik begon al het ergste te vrezen en besloot om hem
te gaan zoeken. Eenmaal onderweg zag ik al gauw uitslaande vlammen
in de verte. Toen ik dichterbij kwam zag ik tot mijn grote schrik
dat het de auto van mijn vriend was die in lichterlaaie stond
terwijl hij gekanteld was en op z’n zij was terechtgekomen. Ik
haastte me naar de auto om mijn vriend uit het brandende wrak te
bevrijden.



Ik schrok mij kapot toen ik zag dat de helft van zijn lichaam zo
zwart als roet was geworden, maar was opgelucht om hem nog in leven
aan te treffen. Ik haalde hem uit de auto en legde hem op de grond,
en na een kleine minuut opende hij z’n ogen en zei:,, HET VUUR!!!
HET VUUR!!!" Ik besloot om hem naar mijn auto te brengen en met hem
naar het ziekenhuis te racen. Maar hij mompelde:,, Het heeft geen
zin, ik haal het niet."


Tranen overvielen mij terwijl ik zag hoe mijn vriend voor mijn ogen
aan het sterven was…..Plots schreeuwde hij:,, WAT MOET IK TEGEN HEM
ZEGGEN?! WWATT ….. MOET IK TEGEN HEM ZEGGEN?! Stomverbaasd keek ik naar hem en vroeg:,,Wie?" Hij antwoordde met een zachte verre stem:,,Allah"



Ik voelde hoe mijn lichaam overladen werd met angst en hoe ik begon
te beven. Plotseling slaakte hij een kreet, waarvan de echo mij nog
lang daarna heeft achtervolgd, en blies zijn laatste adem uit.



De dagen vervlogen, maar ik kreeg het beeld van mijn goede vriend
die door het vuur verteerd werd en zijn wanhopige schreeuw:,, WAT
MOET IK TEGEN HEM ZEGGEN?! WWATT ….. MOET IK TEGEN HEM ZEGGEN?!" niet uit mijn hoofd. Ik merkte dat ik mijzelf constant afvroeg; en wat moet ik tegen Hem zeggen?!



Mijn ogen liepen vol en ik voelde een raar gevoel van
zachtmoedigheid die ik nooit eerder had gevoeld. Op datzelfde
moment, hoorde ik de Mu’athien (de oproeper tot het gebed) de oproep
tot Salat al-Fajr (het ochtendgebed) doen. Het voelde alsof het een
oproep was die rechtstreeks aan mij persoonlijk gericht was, die mij
vertelde om het boek van de donkere jaren van mijn leven te
sluiten, en mij uitnodigde naar het juiste pad der leiding en
gehoorzaamheid. Ik stond op, waste mijzelf en verrichtte de woedoe,
zuiverde mezelf van de zonden waar ik bijna in verdronk, en
verrichtte het gebed. Sinds die dag, heb ik mezelf tot Allah
gekeerd, smekend om vergeving en berouw. Ik heb geen enkele
verplichting nagelaten. Ik ben een totaal andere persoon geworden.
Ik leef nu om een gehoorzame dienaar van mijn Schepper te zijn, mijn
leven is totaal veranderd….



De dag (zal komen) waarop de aarde en de hemel door een andere aarde en hemel zullen worden vervangen; en zij (de mensen) allen voor
Allah, de Ene, de Opperste zullen verschijnen.

(Vertaling van de Koran, Ibrahiem 14:48)

18:12 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.