03-01-08

De dag dat de Profeet huilde !

>Bismilahi rahmani rahiem
>
>Voor de tijd dat de Profeet Mohammed (vzmh) begon met het verkondigen van
>Allah's woord, waren er veel Arabieren die liever een zoon dan een dochter
>hadden. Zonen waren sterk en konden hard werken. Zij hadden veel voordelen
>voor hun ouders en familie. Maar dochters waren zwak, dachten de Arabieren.
>En dat niet alleen, meisjes waren vervelend en een last en een kostenpost
>voor de familie. Veel Arabische vaders konden geen meisjes gebruiken en
>wanneer er een dochter geboren werd in plaats van een zoon, dan waren zij
>helemaal niet blij. Sommigen werden erg boos door de geboorte van een
>dochter en begroeven haar levend. Gelukkig was er een vader die naar de
>Profeet (vzmh) ging en hij biechtte deze verschrikkelijke misdaad op. Deze
>vader was ooit een fanatieke afgod aanbidder, zoals alle Arabieren voordat
>de Profeet Mohammed (vzmh) tot hen kwam en hun de weg naar de Islam wees.
>Voordat hij een moslim werd, had deze Arabier een dochter. Een lief klein
>meisje die hem altijd kuste. Wanneer haar vader haar riep, kwam het kleine
>meisje naar hem toegerend en stond altijd klaar om haar liefde voor haar
>vader te tonen. Op een dag riep de vader haar en natuurlijk kwam zij snel
>aanrennen. Hij nam haar mee op een lange wandeling en het meisje rende en
>huppelde blij naast haar vader op weg, het arme kleine ding. Ze had nooit
>gedacht dat een vreselijk lot haar te wachten stond. Na een tijdje kwamen
>vader en dochter bij een waterbron. Plotseling, zonder waarschuwing pakte
>hij haar op en gooide haar in de bron. Het kleine meisje was vreselijk bang
>en gilde in angst: "Papa oh Papa!" Maar de vader weigerde om naar haar
>smeken en hulpgeroep te luisteren. In plaats daarvan gooide hij een lading
>aarde in de bron om zijn dochter te begraven en toen ging hij naar huis,
>haar achterlatend om te sterven. Het was een hartverscheurend verhaal. De
>vader was vol van wroeging door de vreselijke moord die hij had gepleegd. De
>vader zou de rest van zijn leven moeten lijden onder dit schuldgevoel.
>Natuurlijk was de Profeet (vzmh) vervuld van afschuw toen hij hoorde wat de
>vader had gedaan. Zijn hart deed zeer van verdriet. Tranen welden op in zijn
>ogen en liepen over zijn gezicht en zijn baard in. De Profeet (vzmh) moest
>zo huilen dat zijn gezicht en baard helemaal nat werden. Toen zijn vrienden
>de Profeet (vzmh) zo zagen huilen, werden zij allen erg ongelukkig en ook
>hen ogen vulden zich met tranen. Zij wisten dat het terecht was dat de
>Profeet (vzmh) zoveel tranen vergoot voor het kleine meisje die zo'n
>vreselijke dood was gestorven. Want had hij zijn volk niet geleerd dat zij
>lief moesten hebben? Alle kinderen, jongens en meisjes? En had hij niet
>gezegd: "Allah houdt van diegene die zorgt voor zijn familie, speciaal
>diegenen die zorgen voor meisjes" En was de Profeet (vzmh) niet de grootste
>kindervriend die de wereld ooit gezien heeft?

12:49 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.