18-03-08

De 6 hadithgeleerden

1. Imam al-Bukhari
2. Imam Muslim
3. Imam Abu Dawud
4. Imam al-Tirmidhi
5. Imam al-Nasaa’i
6.
Imam Ibn Maajah

Er volgen korte details over elk van hen.

1. Imam al-Bukhari

Zijn volledige naam was Abu ‘Abd-Allah Mohammed ibn Isma’il ibn Ibrahim ibn al-Mughirah ibn Bardizbah al-Ja’fi al-Bukhari. Zijn grootvader al-Mughirah was een bevrijde slaaf van al-Yaman al-Ja’fi, de gouverneur van Bukhara, dus nam hij zijn naam aan nadat hij moslim was geworden. Imam al-Bukhari werd geboren in Bukhara in 194 na Hijrah. Hij groeide op als wees en begon ahadith uit zijn hoofd te leren toen hij tien jaar oud was. Toen hij een jongeman was, reisde hij naar Mekka om de verplichting van de Hadj te verrichten. Hij bleef een tijdje in Mekka en studeerde onder de imams van de fiqh, usool en hadith. Zestien jaar lang reisde hij rond van de ene islamitische regio naar de andere. Hij bezocht vele kenniscentra waar hij ahadith van de Profeet (sallAllahu alaihi wa salaam) verzamelde, totdat hij meer dan 600.000 ahadith had verzameld. Hij verwees naar duizend hadithgeleerden en besprak deze verslagen met hen. Deze geleerden waren mensen die bekend stonden om hun oprechtheid, vroomheid en hun sterke geloof. Van dit grote aantal ahadith stelde hij zijn boek al-Sahih samen, waarbij hij de meest nauwkeurige wetenschappelijke richtlijnen volgde in zijn onderzoek naar hun authenticiteit en in het onderscheiden van de sahih (sterke) van de zwakke en in het achterhalen van de overleveraars, totdat hij de sterkste van de sterken in zijn boek had opgenomen, hoewel het niet alle sahih ahadith bevat. De volledige titel van het boek is al-Jaami’ al-Sahih al-Musnad min hadith Rasool-Allah (sallAllahu alaihi wa salaam) wa Sunanihi wa Ayaamihi.

De gouverneur van Bukhara wilde dat al-Bukhari naar zijn huis kwam om zijn kinderen te onderwijzen en ahadith aan hen voor te lezen. Maaral-Bukhari weigerde en schreef naar hem:

"Kennis moet in zijn eigen huis gezocht worden,"

wat wil zeggen dat kennis gezocht moet worden en niet opgeroepen moet worden. Degene die van de geleerdenwil leren, zou naar hun toe moeten gaan in de moskee of in hun huizen. De gouverneur koesterde wrok jegens hem en beval dat hij uit Bukhara verdreven zou worden. Dus ging hij naar het dorp Khartank wat vlakbij Samarqand ligt, waar hij familieleden had en hij vestigde zich daar totdat hij in 256 na Hijrah overleed op de leeftijd van 62 jaar. Moge Allah genade met hem hebben.

2. Imam Muslim

Zijn volledige naam was Muslim ibn al-Hajjaaj ibn Muslim al-Qushayri al-Nisapoori Abu’l-Husayn. Hij is één van de belangrijke hadithgeleerden en één van de meest kennisrijken. Hij werd geboren in Nisapoor op de dag dat Imam al-Shaafa’i overleed in 204 na Hijrah. Hij studeerde in Nisapoor en later reisde hij naar Irak en de Hijaaz om hadith te leren. Hij hoorde ahadith van vele shaykhs en vele hadithgeleerden hebben van hem overgeleverd. Zijn bekendste boek is zijn Sahih die bekend staat als Sahih Muslim. Dit is één van de zes betrouwbare hadithboeken. Hij besteedde bijna vijftien jaar aan het samenstellen van dit boek, wat tweede is in status en sterkte van de ahadith na Sahih al-Bukhari. Vele geleerden hebben toelichtingen geschreven over zijn Sahih.

Andere boeken van hem zijn Kitab al-Tabaqat, Kitab al-Jaami’, Kitab al-Asma’ en anderen die gedrukte vorm en in manuscriptvorm bestaan. Hij overleed in 261 na Hijrah in Nasarabad, vlakbij Nisapoor, op de leeftijd van 57 jaar. Moge Allah genade met hem hebben.

3. Imam Abu Dawud

Zijn volledige naam was Sulayman ibn al-Ash’ath ibn Shaddaad ibn Ishaaq ibn Bashir al-Azdi al-Sajistani, uit Sajistan. Abu Dawud was de belangrijkste hadithgeleerde van zijn tijd. Hij is de auteur van al-Sunan, wat één van de zes betrouwbare hadithboeken is. Hij werd geboren in 202 na Hijrah. Hij reisde naar Bagdad waar hij Imam Ahmad ibn Hanbal ontmoette en hij bleef bij hem; hij leek ook op hem. Hij reisde ook naar Hijaz, Irak, Khurasan, Syrië, Egypte en de grenzen van de islamitische wereld. Al-Nasaa’i, al-Tirmidhi en anderen hebben hadith van hem overgeleverd. Hij behaalde de hoogste graad van vroomheid en rechtschapenheid. Zijn boek al-Sunan omvat meer dan 5300 ahadith.

De kalief Abu Ahmad Talhah (al-Muwaffaq al-Abbasi) vroeg drie dingen van hem.

Het eerste was dat hij naar Basrah zou verhuizen en zich daar zou vestigen zodat de zoekers van kennis naar hem toe zouden kunnen komen en er dus meer mensen zich daar zouden vestigen. Het tweede was dat hij al-Sunan aan zijn kinderen zou leren. Het derde was dat hij exclusieve lessen aan zijn kinderen zou geven want de kinderen van kalief horen niet met het gewone volk te zitten. Abu Dawud zei tegen hem: Wat het eerste betreft, ja; wat het tweede betreft, ja; wat het derde betreft, absoluut niet, want alle mensen zijn gelijk wanneer het op kennis aankomt. Aldus volgden de zonen van al-Muwaffaq al-‘Abbasi zijn lessen en zaten door een scherm gescheiden van de andere mensen.

Hij bleef in Basrah totdat hij overleed in 275 na Hijrah. Moge Allah genade met hem hebben.

4. Imam al-Tirmidhi

Zijn volledige naam was Mohammed ibn ‘Isa ibn Surah ibn Musa ibn al-Dahhaak al-Salami al-Tirmidhi, Abu ‘Isa. Hij kwam uit Tirmidh, één van de steden van Transoxiana, waar hij naar vernoemd werd. Hij was één van de belangrijkste geleerden van de hadith en de memorisatie van de hadith. Hij werd geboren in 209 na Hijrah en studeerde onder al-Bukhari; ze hadden een aantal van dezelfde leraren. Hij begon ahadith te zoeken door naar Khurasaan, Irak en Hijaz te reizen. Hij werd beroemd om zijn memorisatie van hadith, zijn betrouwbaarheid en kennis. Zijn shaykhs waren o.a. Ahmad ibn Hanbal en Abu Dawud al-Sajistani. Hij stelde al-Jaami’ samen dat als één van de zes betrouwbare hadithboeken geldt. In dit boek onderzocht hij de ahadith in detail, wat van voordeel is voor de fiqh-studenten want de meeste van de ahadith die hij vermeldt hebben te maken met regels van fiqh. Hij vermeldt de isnaads en somt de Sahabah op die de hadith overgeleverd hebben. Als hij gelooft dat iets sahih is dan zegt hij dat het sahih is en als hij gelooft dat is da’ief is, dan zegt hij dat het da’ief is. Hij verklaart wie van de fuqaha’ de hadith geaccepteerd hebben en wie niet. Zijn Jaami’ is het meest uitvoerig van de boeken van al-Sunan en is het nuttigst voor de muhaddith (hadithgeleerden) en faqih. Andere werken van hem zijn Kitab al-Shamaa’il al-Nabawiyyah en al-‘Ilal fi’l-Hadith. Het laatste deel van zijn leven was hij blind, nadat hij rondgereisd had en sahih overleveringen verzameld had van prominente en ervaren geleerden. Hij overleed in 279 na Hijrah op de leeftijd van 70 jaar. Moge Allah genade met hem hebben.

5. Imam al-Nasaa’i

Zijn volledige naam was Ahmad ibn Shu’ayb ibn ‘Ali ibn Sinan ibn Bahr ibn Dinar al-Nasaa’i, Abu ‘Abd al-Rahman. Hij kwam uit de stad Nasa in Khurasan, waar hij naar vernoemd werd (Nasawi of Nasaa’i). Hij werd geboren in 215 na Hijrah en was één van de belangrijkste geleerden en muhaddiths van zijn tijd. Zijn toelichting op al-jarh wa’l-ta’deel (de studie van betrouwbaarheid e.d. van overleveraars van hadith) wordt hoog geacht door de geleerden. Al-Hakim heeft gezegd: Ik hoorde Abu’l-Hasan al-Daraqutni meer dan eens zeggen: ‘Abu ‘Abd al-Rahman is het belangrijkst onder alle hadithgeleerden en hij is de beste beoordelaar van overleveraars van zijn tijd."

Hij was uiterst vroom en rechtschapen en hij vastte regelmatig het beste soort vasten (het vasten van Dawud), hij vastte gewoonlijk op verschillende dagen. Hij woonde in Egypte, waar zijn boeken beroemd werden en mensen van hem leerden. Toen verhuisde hij naar Damascus waar hij overleed op maandag 13 Safar 300 na Hijrah, op de leeftijd van 85 jaar. Moge Allah genade met hem hebben.

6. Imam Ibn Maajah

Zijn volledige naam was Mohammed ibn Yazid al-Rab’i al-Qazwayni, Abu ‘Abd-Allah. Zijn vader Yazid stond bekend als Maajah dus stond hij bekend als Ibn Maajah. De naam al-Rab’i verwijst naar Rabi’ah naar wie hij vernoemd was omdat zijn vader een bevrijde slaaf van Rabi’ah was. Hij was een beroemde hafiz en de auteur van het hadithboek genaamd al-Sunan. Hij werd geboren in Qazwayn, waar hij naar vernoemd werd, in 209 na Hijrah. Hij reisde naar Irak, Basrah, Kufa, Bagdad, Mekka, Syrië, Egypte en al-Rai om hadith te noteren. Hij schreef drie boeken tijdens zijn reizen: een boek over Tafsir; een boek over geschiedenis waarin hij de overleveringen verzamelde van mannen die de verslagen van de Sunnah op hadden geschreven van de tijd van de Sahabah tot zijn eigen tijd; en zijn boek al-Sunan. Ibn Maajah overleed op maandag 22 Ramadan 273 na Hijrah, op de leeftijd van 64 jaar. Moge Allah genade met hem hebben.

Regel voor de ahadith in deze boeken:

Met betrekking tot Sahih al-Bukhari en Sahih Muslim accepteert de ummah de ahadith die deze boeken bevatten en men is overeengekomen dat alles hierin sahih is, op een paar zinnen na die al-Bukhari en Muslim overgeleverd hebben om uit te kunnen leggen waarom ze niet betrouwbaar zijn, hetzij expliciet dan wel impliciet, zoals de geleerden die toelichtingen op deze twee boeken hebben geschreven, zoals Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah (rahimahullah), hebben uitgelegd. Wat de andere boeken van Sunan betreft, ze zijn niet vrij van een aantal de’ief (zwakke) ahadith hier en daar. Sommigen hiervan zijn door de auteurs zelf als zodanig genoteerd en anderen zijn door andere geleerden aangewezen. Ze hebben niet alle zwakke ahadith aangewezen omdat ze de ahadith met hun isnaads hebben overgeleverd waardoor het gemakkelijk is voor de geleerden om de sahih ahadith van de da’ief te onderscheiden door de keten van overleveraars te controleren en te weten wie betrouwbaar is en wie zwak is.

Onder de bekende geleerden op dit gebied waren Ahmad, al-Daraqtuni, Yahya ibn Ma’een, Ibn Hajar, al-Dhahabi, al-Waaqi en al-Sakhaawi. Onder de eigentijdse geleerden op dit gebied zijn al-Albaani, Ahmad Shakir en anderen. Moge Allah genade met hen allen hebben.

En Allah weet het het beste.

13:04 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.