21-04-08

Ik vroeg Allah

Ik vroeg Allah mijn gewoonte af te nemen.
Allah zei: Nee.
Het is niet aan mij om het weg te nemen, maar voor jou om het op te geven.


Ik vroeg Allah mijn gehandicapte kind heel te maken.
Allah zei: Nee.
Zijn / haar ziel is heel, zijn / haar lichaam is slechts tijdelijk.

Ik vroeg Allah me geduld te geven.
Allah zei: Nee.
Geduld is een bijproduct van moeilijkheden; het wordt niet gegeven, het wordt geleerd.

Ik vroeg Allah me blijdschap te geven.
Allah zei: Nee.
Ik geef je zegeningen; blijdschap is aan jou.

Ik vroeg Allah om me pijn te besparen.
Allah zei: Nee.
Lijden onthecht je van wereldlijke zorgen en brengt je dichter bij Mij.

Ik vroeg Allah mijn ziel te laten groeien.
Allah zei: Nee.
Je moet zelf groeien. Ik zal je snoeien om je vruchtvol te laten zijn.

Ik vroeg Allah om alle dingen zodat ik van het leven zou kunnen genieten.
Allah zei: Nee.
Ik zal je leven geven, zodat je van alle dingen kunt genieten.

Ik vroeg Allah om me te helpen anderen LIEF TE HEBBEN, zoals Hij mij liefheeft.
Allah zei: ...Ahhhh, eindelijk snap je het.


DEZE DAG IS VAN JOU, VERGOOI HEM NIET.

Moge Allah je zegenen.

"In de herinnering van Allah vinden de harten rust"

00:10 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.