30-04-08

Een ontmoeting met Allah

Arrow klik hier om een flash film hierover te zien, in het arabisch inclusief vertaling naar het Engels.

Arrow klik hier om het artikel Een ontmoeting met Allah door Ibn al-Qayyim te lezen en te beluisteren

Ibn al Qayyim (moge Allah tevreden met hem zijn) beschrijft dit grote moment tussen de Awliya (in dit geval, de mensen van het Paradijs) en Allah terwijl zij Zijn glorieuze Gezicht zien. Lees het en stel het jezelf voor, dat je tussen hen zit. Moge Allah jou en mij tot hen doen behoren.

Ibn al Qayyim heeft gezegd: En als je vraagt over de Dag van Vermeerdering (in beloning) en het bezoek van De Almachtige, De Prijzenswaardige en het aangezicht van Zijn Gezicht - vrij van elke vergelijking of gelijkenis met wat dan ook. Een uitspraak terug te leiden naar de waarachtige Profeet (salla Allahu ‘alayhi wa salaam), en zo zal het dus gebeuren, luister op de Dag dat de roeper zal roepen:

“O mensen van het Paradijs! Jullie Heer - Verheerlijkt en Verheven - nodigt jullie uit om Hem te bezoeken, dus haast je om Hem te bezoeken!” Zij zullen zeggen: Wij horen en gehoorzamen!” Totdat, wanneer zij zich haasten naar hun afgesproken plaatsen, om eindelijk de wijde valei te bereiken waar zij allen zullen ontmoeten. En niemand van hen zal het verzoek van de roeper afwijzen. De Heer - Verheerlijkt en Verheven - zal bevelen dat Zijn Kursi daar wordt gebracht. Dan, verschijnen er kanselen van licht en ook kanselen van parels. Kanselen van edelstenen. Kanselen van goud en kanselen van zilver. De laagste van hen in rang zullen zitten op lakens van musk! En zullen niet zien wat is gegeven aan degenen op de stoelen boven hen. Wanneer ze comfortabel zitten en geborgen op hun plaatsen, en de roeper roept: “O mensen van het Paradijs! Jullie hebben een afspraak met Allah, in welke Hij jullie wenst te belonen!” Dus zullen zij zeggen: “En wat is de beloning? Heeft Hij onze gezichten niet al schijnend gemaakt, onze (weeg)schalen zwaar gemaakt, ons in het Paradijs toegelaten en ons verwijderd van het Vuur (bij het Vuur vandaan gehaald)?” En wanneer (en terwijl) zij zo zijn, schijnt er plotseling een licht dat het hele Paradijs omvat! Dus heffen zij hun hoofden, en aanschouwen: Al-Jabbar, De Onweerstaanbare!

Aanschouw: De Onweerstaanbare - Verheven is Hij en Heilig zijn Zijn namen - is bij hen gekomen van boven hen en heeft erge indruk op hen gemaakt. En zegt: “O mensen van het Paradijs! Vrede zij met jullie!” Dus, deze groet zal niet worden beantwoord met iets beters dan: “O Allah! U bent Vrede, en van U komt Vrede! Verheerlijkt bent U, O bezitter van Majesteit (Grootsheid) en Eer!” Dus de Heer - Verheerlijkt en Verheven - zal naar hen lachen en zeggen: “O mensen van het Paradijs! Waar zijn degenen die Mij gehoorzaamden, zonder Mij ooit te hebben gezien? Dit is de Dag van Vermeerdering!” Dus, zij zullen allen hetzelfde antwoord geven: “Wij zijn tevreden, dus wees tevreden met ons!” Dus, Hij zal zeggen: “O mensen van het Paradijs! Als Ik niet tevreden met jullie was, dan zou Ik jullie niet tot de bewoners van Mijn Paradijs hebben gemaakt! Dus, vraag van Mij!”

Dus, zij zullen allen hetzelfde antwoord geven: “Laat ons Uw Gezicht zien, opdat wij het kunnen aanschouwen!” Dus, De Heer - Machtig en Groots - zal zijn bedekking verwijderen en zal indruk op hen maken en zal hen bedekken met Zijn Licht welke, als Allah - De Verhevene - niet had gewild dat het hen niet zou verbranden - het hen zou hebben verbrand. En er zal niet een persoon in deze bijeenkomst worden uitgezonderd of zijn Heer - De Verhevene - zal tot hem spreken en zeggen: “Herinner jij je de dag dat jij dit en dat deed?” En Hij zal hem herinneren aan enkele van zijn slechte daden in het wereldse leven, dus zal hij (de persoon) zeggen: “O Heer! Zul jij mij niet vergeven?” Dus, Hij zal zeggen: “Natuurlijk! Natuurlijk! Jij hebt deze positie niet bereikt (in het Paradijs) behalve door Mijn vergiffenis.”

Hoe zoet is deze toespraak voor de oren. En hoe gekoeld zijn de oprechte ogen bij het zien van Zijn Nobele Gezicht in het Hiernamaals.

“Gezichten zullen op die Dag verlicht zijn. Naar hun Heer zullen zij zien.” [Sq Al-Qiyaamah: 22-23]

Door: Ibn al-Qayyim al Jawziyyah
Bron: Haadi al-Arwaah ilaa Bilaad il-Afraah, p. 193
Vertaald door: http://sincerehearts.nl

21:07 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-04-08

Het poetsen van het hart

Allah - De Allerhoogste - zegt:

“O jullie die geloven, gedenkt Allah veelvuldig!” [Qs Al-Ahzaab 33:41]

“en de mannen en de vrouwen die Allah veelvuldig gedenken” [Qs Al-Ahzaab 33:35]

“Wanneer jullie dan jullie (Haddj-)rituelen hebben voltooid, gedenkt dan Allah zoals jullie je vaderen gedenken, of nog intenser.” [Qs al-Baqarah 2:200]

De verzen bevatten een opdracht om Allah intens en veelvuldig te gedenken, aangezien de aanbidder het gedenken van Allah verschrikkelijk nodig heeft en er niet zonder kan, al is het een ogenblik. Dat komt omdat iedere moment, dat iemand niet besteed aan de dhikr (het gedenken) van Allah, het niet tot nut is voor diegene. Echter, de schade van het verwaarlozen van de dhikr van Allah is veel groter dan elke voordeel die er gehaald kan worden. Een van de ‘aarifeen (degenen die veel kennis hebben over Allah) heeft gezegd: “Als een persoon zoveel jaren bezig is met de dhikr van Allah (het gedenken van Allah), en hij zich er dan voor even van afwendt, dan is datgene wat hij verliest veel groter dan wat hij al heeft gewonnen.”

Al-Bayhaqee heeft overgeleverd van ‘Aaishah (radiallaahu ‘anhaa) dat de Profeet (saw) heeft gezegd: “Er is geen tijd waarin de zoon van Adam Allah niet gedenkt, of het zal een bron van spijt voor diegene zijn op de Dag des oordeels” [2]

Mu’aadh ibn jabal (radiallaahu ‘anhu) heeft overgeleverd dat de Profeet (saw) heeft gezegd: “De mensen van het Paradijs zullen geen spijt hebben (treurig zijn) vanwege iets, behalve voor de momenten dat ze niet bezig waren met de dhikr (het gedenken) van Allah.” [3]

Mu’aadh ibn jabal (radiallaahu ‘anhu) heeft overgeleverd dat de Profeet (salallahoe ‘alayhi wa sallam) was gevraagd: Wat voor daad is het meest geliefd bij Allah? Dus antwoordde hij: “Dat je je tong vochtig houdt met de dhikr van Allah, tot je dood.” [4]

Het poetsen van het hart

Abu Dardaa (radiallaahu ‘anhu) heeft gezegd: “Voor alles is er een poetsmiddel en het poetsmiddel voor het hart is de dhikr van Allah (het gedenken van Allah)”.

Al-Bayhaqee heeft overgeleverd van Ibn ‘Umar (radiallaahu ‘anhu) dat de Profeet (saw) heeft gezegd: “Voor alles is er een poetsmiddel, en het poetsmiddel voor de harten is de dhikr (het gedenken) van Allah. Er is niets meer in staat om een persoon te redden van de bestraffing van Allah dan de dhikr van Allah.” Er werd gevraagd: Niet eens Jihaad op de weg van Allah? Dus hij antwoordde: “Niet eens als je doorging met het slaan met je zwaard totdat deze breekt.” [5]

Er is geen twijfel, dat de harten roestig worden zoals koper en zilveren munten roestig worden. Het poetsmiddel tegen [deze roest] is de dhikr van Allah. Dit is omdat [dhikr] is als een poetsmiddel [welke het hart poetst] als een glanzende spiegel. Wanneer men dhikr verlaat, dan komt de roest terug. Maar wanneer men dhikr voortzet, dan is het hart [weer] gepoetst. En harten worden roestig door twee dingen:

    1) Het gedenken van Allah verwaarlozen
    2) Het begaan van zonden

Het poetsmiddel voor deze twee dingen is:

    1) Zoeken naar de vergiffenis van Allah en
    2) Dhikr (het gedenken van Allah)

Waarheid met onwaarheid (leugens) verwarren

Wanneer iemand [het gedenken van Allah] het grootste deel van de tijd verwaarloost (veronachtzaamt), dan zal zijn hart roestig worden in overeenstemming met hoe onachtzaam de persoon is. En wanneer deze [vieze] roest zich op het hart stapelt, dan herkent het dingen niet langer zoals deze werkelijk zijn. Dus, het ziet onwaarheid (leugens) alsof het de waarheid is, en waarheid alsof het onwaarheid is. Dit is, omdat de roest de waarneming (perceptie) van het hart verduistert en verwart, en is het dus niet in staat om dingen te herkennen zoals deze werkelijk zijn. Dus terwijl de roest opstapelt, wordt het hart zwarter, en terwijl dit gebeurt wordt het hart bevlekt met deze vieze roest, en wanneer dit gebeurt, bederft het de waarneming van het hart en het herkennen van dingen. Het hart accepteert de waarheid dan niet en verwerpt het leugens niet, en dit is de grootste ramp die het hart kan treffen. Het veronachtzamen [van dhikr] en het volgen van lusten en begeertes zijn een direct gevolg van zo een hart, welke verder het licht van het hart dooft en het verblind.

Allah – De Allerhoogste – zegt (interpretatie):
“En gehoorzaam niet degene wiens hart Wij Onze gedachtenis hebben doen veronachtzamen en (die) zijn begeerten volgt: en hij is in overtreding in zijn zaak.” [Qs Al-Kahf 18:28]

Eigenschappen van een gids

Wanneer een dienaar een andere persoon wil volgen, laat hem dan waarnemen: Is deze persoon van de mensen van dhikr, of van de mensen die [het gedenken van Allah] veronachtzamen (verwaarlozen)? Oordeelt deze persoon in overeenstemming met zijn lusten en begeerten, of door middel van de Openbaring? Dus, als hij oordeelt op grond van zijn lusten en begeerten dan behoort hij tot degenen die onachtzaam zijn; degenen van wie de zaken buiten de grenzen zijn getreden en van wie de daden verloren zijn.
De term furat [welke in het bovenstaande vers voorkomt] is op verschillende manieren uitgelegd. Het is uitgelegd dat het betekent:- (I) het verliezen van de beloningen van de soort daad welke essentieel is om te doen, en waarin succes en vreugde zit; (II) de grenzen van iets overschrijden; (III) vernietigd worden; en (IV) de waarheid tegenwerken. Elke van deze uitspraken staan dichtbij mekaar qua betekenis.
Het punt is, dat Allah – Degene die vrij is van fouten, De Allerhoogste – heeft verboden om al degenen te volgen die zulke eigenschappen bezitten. Dus is het absoluut belangrijk dat een persoon nagaat of zulke eigenschappen te vinden zijn in zijn shaykh, of de persoon wiens voorbeeld hij volgt, of de persoon die hij gehoorzaamt. Als dat zo is, dan moet hij zichzelf distantiëren (uit de buurt blijven) van zo iemand. Maar, als gezien wordt dat de persoon, in de meeste gevallen, bezig is met de dhikr van Allah en het volgen van de Sunnah, en zijn zaken de grenzen niet overschrijden, maar hij verstandig en vastberaden is in zijn zaken, dan zou hij hem stevig moeten vasthouden.
Waarlijk, er is geen verschil tussen de levenden en de doden, behalve in de dhikr (het gedenken) van Allah; aangezien [de Profeet (salallahoe 'alayhi wa sallam)] heeft gezegd: “Het voorbeeld van iemand die Allah gedenkt en iemand die dat niet doet, is als het voorbeeld van de levenden en de doden.” [6]

Voetnoten:

1. Al-Waabilus-Sayyib min Kalimit-Tayyib (p.78-82).

2. Hasan: Overgeleverd door Abu Nu’aym in al-Hiliyatul-Awliyaa (51361-362). Het was authentiek verklaard door Shaykh al-Albaanee in Saheehul-Jaami’ (nr.5720).

3. Saheeh: Overgeleverd door lbnus-Sunnee in ‘Aml al-Yawma wal-Laylah (nr.3). Verwijs naar Saheehul-Jaami’ (nr.5446).

4. Hasan: Overgeleverd door lbn Hibbaan (nr.2318). Het was authentiek verklaard door Saleem al-Hilaalee in Saheeh al-Waabilus-Sayyib (p.80).

5. Saheeh: Overgeleverd door Ahmad (4/352), van Mu’aadh ibn Jabal radiallaahu ‘anhu. Het was authentiek verklaard door al-Albaanee in Saheehul-Jaami’ (nr.5644).

6. Overgeleverd door al-Bukhaaree (11/20 8) en Muslim (1/539).

Door: Ibn al-Qayyim al Jawziyyah
Bron: Al-Waabilus-Sayyib min Kalimit-Tayyib, p.78-82
Vertaald door: http://sincerehearts.nl

23:13 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-04-08

De tekenen van het hart

Men moet als doel hebben om het hart te reinigen, aangezien het de sleutel is tot het correcte gedrag in dit leven en het winnen van het genoegen van Allah en het Paradijs in het volgende leven. Er zijn tekenen die je kunt waarnemen in jezelf, waarmee je kunt bepalen of je hart schoon (zuiver) en gezond is of niet. Vele van deze tekenen laten zien dat de schone (zuivere) en gezonde hart niet neigt naar deze wereld, maar dat het gehecht is aan Allah en het Hiernamaals.

Deze tekenen zijn besproken door ibn al-Qayyim en bevatten de volgende:

1. De persoon beschouwt zichzelf als behorende tot de volgende wereld en niet deze wereld. Hij is een vreemdeling op deze wereld en kan niet wachten om zijn woonplaats in het Hiernamaals te bereiken.

2. De persoon is verontrust (overstuur) wanneer, en iedere keer, dat hij een zonde begaat totdat hij volledig berouw heeft getoond tegenover Allah.

3. Als de persoon zijn dagelijkse Quran recitatie of dhikr (het gedenken van Allah) mist, dan is diegene meer verontrust en ongelukkig dan wanneer hij rijkdom (geld e.d.) verliest.

4. Het individu heeft een plezier in het aanbidden van Allah, dat veel groter is dan elke plezier die hij vindt in het eten of drinken.

5. Wanneer de persoon begint te bidden, dan verlaten zijn zorgen van deze wereld hem.

(commentaar van de vertaler: Tot op zekere hoogte is dit iets onvermijdelijks, maar wanneer we zien dat het grootste deel van de tijd gedurende het gebed onze gedachten bij onze zorgen e.d. zitten en we weinig tot geen concentratie hebben gedurende het gebed, dan is dat een teken van een ongezond hart. Zie ook videolezing ‘Foundations of Belief’)

6. Zijn enige zorgen betreffen Allah en het handelen omwille van Allah.

7. Hij is bezorgder om het verspillen van tijd en gieriger als het gaat om het verspillen van tijd, dan een gierige persoon is met betrekking tot zijn rijkdom. Tijd is een sleutel element dat iedereen moet gebruiken voor het aanbidden van Allah. Allah zegent vaak mensen met vrije tijd en toch hebben ze geen idee hoe ze dit moeten gebruiken, dus verspillen ze het.

8. De persoon is bezorgder om de correctheid van zijn daad, dan hij is om de uitvoering van de daad zelf.

Tegelijkertijd zijn er vele tekenen dat het hart van een persoon onzuiver (vies) of ziek is. Het is belangrijk om deze tekenen te zien en het hart te genezen. Veel mensen zijn bezorgd om de fysieke gezondheid van het hart. Als hun bloeddruk stijgt, zullen ze direct op zoek gaan naar hulp. Maar, de belangrijkere aspect is niet de fysieke gezondheid van het hart, maar de spirituele gezondheid van het hart. Dit betekent niet, dat men de fysieke gezondheid van het hart moet verwaarlozen. Het betekent echter wel, dat als men alleen bezig is met het verzorgen van de fysieke gezondheid van het hart, dat diegene de belangrijkere element verwaarloost, de element die nog belangrijker is voor zijn gezondheid in dit leven en het Hiernamaals.

Ibn al-Qayyim heeft ook de tekenen die aangeven dat er een ziekte is in het hart besproken. Deze tekenen bevatten de volgende:

1. Deze persoon voelt geen pijn wanneer hij slechte daden (zonden) begaat.

2. Het individu vindt plezier in het verrichten van daden van ongehoorzaamheid aan Allah en rust na het uitoefenen van deze daden.

3. De persoon let op de minder belangrijke zaken en maakt zich geen zorgen (het kan diegene niets schelen) om de belangrijkere zaken. Als een hart gezond is, dan zal het kijken naar het belang van de persoon en wat het beste voor diegene is. Wanneer belangrijke zaken het hart niks kunnen schelen, dan is dit een duidelijk teken dat het niet alleen ziek is, maar waarschijnlijk dood.

4. De persoon houdt niet van de waarheid en heeft moeite met het te accepteren en zich er aan te onderwerpen.

5. Deze persoon vindt geen rust (gemak) in het gezelschap van rechtschapen mensen, maar vindt veel troost en vrede bij slechte mensen en zondaars.

6. De persoon kan makkelijk worden beïnvloed met betrekking tot misvattingen en twijfel. Hij voelt zich aangetrokken tot discussies, debatten en argumenten die omgeven zijn door zulke misvattingen, in plaats van het lezen van de Quran en andere daden die voordeel zullen hebben. (Dit kan tegenwoordig ook gezien worden onder moslims, vooral op Internet.)

8. De persoon wordt niet geroerd (dus het heeft geen effect op hem) door welke vorm van vermaning ook. Sommige mensen, kunnen bijv luisteren naar Khutba’s op vrijdag - zelfs uitstekende - terwijl dit helemaal geen effect op hen heeft. Dit is nog een teken, dat het hart ziek is of misschien zelfs dood.

Extra:
Bilal Philips legt deze tekenen uitvoeriger uit in zijn videolezing Foundations of Belief (klik hier)

Door: Ibn al-Qayyim al Jawziyyah
Bron: Al-Waabil al-Sayib, p. 19
Vertaald door: http://sincerehearts.nl

22:43 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-04-08

Gevangen genomen, gevangen gezet en vastgeketend

Ibn al-Qayyim (rahimahullaah) heeft gezegd:

En onder de effecten daarvan zit, dat de ongehoorzame (zondaar) constant in de boeien van zijn Shaytaan zit en de gevangenis van zijn shahwa (lusten) en de ketenen/boeien van zijn hawaa (begeertes). Dus hij is een gevangene, iemand die is gevangen gezet en die is vastgeketend. Er is geen gevangene in een ergere staat, dan degene die is gevangen door zijn ergste vijand en er is geen gevangenis zo nauw als de gevangenis van hawa (begeerte) en er zijn geen ketenen/boeien zo sterk als de ketenen van de lusten. Hoe dan, zal een hart dat is gevangen genomen, gevangen gezet (in een gevangenis) en vastgeketend, een reis maken naar Allah en het Huis van het Hiernamaals. Hoe zal een persoon een stap naar voren zetten wanneer het hart van grenzen is voorzien en van alle kanten benaderd wordt door schadelijke zaken. De schadelijke zaken benaderen het dusdanig dat het is vastgebonden [dus in een gevangenis gezet door zijn lusten en begeertes..].

Het voorbeeld van het hart is als het voorbeeld van een vogel. Iedere keer dat het (op)stijgt, raakt het ver van de schadelijke dingen/zaken en iedere keer dat het (neer)daalt schaden de schadelijke dingen het. In een hadeeth komt het voor dat Shaytaan als een wolf is voor mensen. Zoals wanneer een schaap geen beschermer heeft en tussen vele wolven zit, zijn zij (de wolven) snel in het veroorzaken van schade en leed; zo ook de dienaar die geen bescherming heeft van Allah, dan zal zijn wolf [dus zijn lusten, begeertes etc.] voor hem een roofdier zijn. Dus, er is geen andere uitweg voor de dienaar dan het hebben van bescherming van Allah. Taqwaa (vroomheid,vrees voor Allah) is een bescherming voor hem en een sterk schild tussen hem en de bestraffing van deze wereld en die van het Hiernamaals.

Iedere keer dat een schaap dichtbij de herder is, is het veiliger tegen de wolf en iedere keer dat het afstand neemt van de herder, is het dichter bij de vernietiging. Dus de belangrijkste plek voor het schaap is, wanneer het dichtbij de herder is, want de wolf neemt de eenzame van de kudde en dit is die (het schaap) van de kudde, die het verst bij de herder vandaan is. De basis van dit alles is, dat iedere keer dat het hart ver van Allah is, de schadelijke zaken snel zijn in het benaderen ervan (van het hart) en iedere keer dat het dichtbij Allah is, raken de schadelijke zaken er ver van verwijderd.

Verwijdering van Allah heeft gradaties, waarvan sommigen erger zijn dan anderen. Achteloosheid verwijdert de dienaar van Allah en sommige daden van ongehoorzaamheid zijn erger dan sommige daden van achteloosheid. Sommige innovaties (in het geloof) zijn groter dan sommige daden van ongehoorzaamheid en sommige zaken van hypocrisie (huichelarij) en Shirk (afgoderij) zijn groter dan alles hiervoor.

Door: Ibn al-Qayyim al Jawziyyah
Bron: al-Jawab al Kafi
Vertaald door: http://sincerehearts.nl

22:47 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-04-08

Van Shaytan’s misleidingen: Naar extremen gaan

Allah beveelt nooit iets of de Satan neemt daartegen twee tegengestelde houdingen aan: ofwel tekortkoming en achteloosheid ofwel overijverigheid en overdrijving. Het maakt [hem] niet uit via welke van deze twee fouten hij het wint van de dienaar. Hij komt naar het hart van de dienaar en onderzoekt deze. Als hij hierin lusteloosheid en ‘het zoeken naar uitweggetjes’ vindt, dan pakt hij hem via deze voordeel. Hij belemmert hem en zorgt ervoor dat hij gaat zitten. Hij treft hem met luiheid, lusteloosheid en sloomheid. Hij opent voor hem de deur naar herinterpretaties (ta’weel), hoop enzovoorts totdat de dienaar misschien aan geen enkele bevel gehoor geeft.

Als hij in het hart van de dienaar alertheid, serieusheid, een verlangen om te werken en potentie aantreft, dan onthoudt de Satan zich van het aanvallen via de manieren hierboven. In plaats daarvan beveelt hij hem om zich nog harder in te spannen. Hij overtuigt hem dat hetgeen hij doet niet voldoende voor hem is. Zijn ambitie moet groter zijn dan dat. Hij moet harder werken dan de andere mensen die werken. Hij zou niet moeten slapen wanner zij slapen. Hij zou zijn vasten niet moeten breken wanneer zij hun vasten breken. Hij zou niet moeten rusten wanneer zij rusten. Als iemand van hen zijn handen en gezicht drie keer wast, dan zou hij deze zeven keer moeten wassen. Als iemand de wudhu (rituele wassing) doet voor het gebed, dan moet hij de ghusl (rituele bad) doen. [Hij beveelt hem om] soortgelijke daden van overdrijving en extreme te doen. Hij zorgt ervoor dat hij naar extremen gaat en buiten de grenzen treedt. Hij doet hem op dezelfde manier afdwalen van het rechte pad als dat hij de eerste persoon (boven beschreven) doet afwijken van het rechte pad en ervoor zorgt dat hij niet dichterbij dit pad kan komen.

Satan’s intentie voor beiden is om hen van het rechte pad af te houden: de eerste door hem niet dichtbij of in de buurt hiervan te laten komen en de tweede door hem het te laten passeren en eraan voorbij te laten gaan. Velen van de schepping worden misleid door deze twee strategieën. Er is geen ontsnappen aan behalve door een diepe kennis, geloof en de kracht om de Satan te bevechten en op het middelste pad (de middenweg) te blijven.

Door: Ibn al-Qayyim al Jawziyyah
Bron: Al-Waabil al-Sayib, p. 19
Vertaald door: http://sincerehearts.nl

23:15 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-04-08

Liefde van Allah subhanahu wa ta’ala

Ibn al Qayyim noemde tien oorzaken die resulteren in de liefde van Allah voor Zijn dienaar en de liefde van de dienaar voor zijn Heer.

1. Het reciteren van de Qur’an terwijl je nadenkt over de betekenis ervan en wat ermee bedoeld wordt.

2. Dichter bij Allah komen door het verrichten van vrijwillige daden na het afronden van verplichte daden. Dit is zoals staat vermeldt in een Hadith Qudsi: “Mijn dienaar komt steeds dichter bij Mij door vrijwillige daden te verrichten totdat Ik van hem hou.” [al-Bukhari]

3. Het continu gedenken van Allah onder alle omstandigheden, met je tong, hart en daden. De grootte van je liefde voor Allah wordt hierdoor bepaald.

4. Prioriteit geven aan waar Hij van houdt boven dat waar jij van houdt wanneer je bent overmand door je verlangens.

5. Dat het hart begerig is wat de Namen en Eigenschappen van Allah betreft en het hart rondwandelt in deze tuin van kennis.

6. Het observeren van Allah’s zachtaardigheid, goedheid en gunsten, zowel de verborgene als de zichtbare.

7. Dit is het meest wonderbaarlijke; dat het hart zacht, zachtaardig en onderdanig (nederig) is tegenover Allah.

8. Alleen zijn met Allah gedurende de tijd dat de Heer neerdaalt gedurende het laatste deel van de nacht, terwijl je Zijn boek leest en dat beëindigt met het vragen van vergiffenis en het tonen van berouw (tawbah).

9. Zitten met de geliefden en oprechten, terwijl je voordeel hebt van hun spraak. En niet spreken tenzij het spreken voordeliger is en je weet dat het je toestand zal bevorderen en voor anderen tot nut zal zijn.

10. Wegblijven van iedere oorzaak dat komt tussen het hart en Allah.

Deze tien oorzaken brengen de geliefden naar het station van ware liefde en brengen hen naar hun Geliefde.

Door: Ibn al-Qayyim al Jawziyyah
Bron: Madarij as-Saalikeen vol 3, p. 17-18
Vertaald door: http://sincerehearts.nl

22:57 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-04-08

Vier soorten liefde

Ibn al-Qayyim (moge Allah tevreden met hem zijn) heeft over dit onderwerp gezegd:

Er zijn vier soorten liefde die we moeten onderscheiden, en degenen die afdwalen dwalen af omdat ze dit onderscheid niet maken. De eerste van deze is, de liefde voor Allah, maar dit alleen is niet voldoende om een persoon te redden van de bestraffing van Allah en om Zijn beloning te ontvangen. De Veelgodendienaars, aanbidders van het kruis, Joden en anderen houden allen van Allah. De tweede (soort liefde) is, liefde voor datgene waar Allah van houdt. Dit is wat een persoon in de Islam brengt en uit Kufr (ongeloof). De meest geliefde mensen bij Allah zijn degenen die het meest correct en het meest toegewijd zijn in deze soort liefde. De derde soort is, liefde omwille van Allah, welke een van de vereisten is van de liefde voor datgene waar Allah van houdt. De liefde van een persoon voor datgene waar Allah van houdt kan niet compleet zijn tot diegene ook liefde heeft omwille van Allah. De vierde (soort liefde) is, liefde voor iets naast Allah, en deze liefde heeft te maken met shirk (afgoderij). Iedereen die van dingen houdt naast Allah maar niet omwille van Allah heeft datgene gelijkgesteld (als concurrent) aan Allah. Dit is de liefde van de Mushrikeen (veelgodendienaars). Er blijft een vijfde soort liefde over welke niets te maken heeft met het onderwerp; dit is de natuurlijke liefde, welke de menselijke behoefte is voor datgene wat hoort bij zijn (menselijke) natuur, zoals de liefde van een dorstige persoon voor water en van een hongerige persoon voor voedsel, of de liefde voor slaap, of (de liefde) voor je vrouw en kinderen. Hier is niks mis mee, tenzij het een persoon afleidt van het gedenken van Allah en hem weerhoudt om van Allah te houden. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

“O jullie die geloven, laat jullie bezittingen en jullie kinderen jullie niet afleiden van het gedenken van Allah.” [Qs. al-Munaafiqoon 63:9]

“Mannen die niet door handel en niet door verkoop worden afgeleid van de gedachtenis van Allah” [Qs. al-Noor 24:37]

(Al-Jawaab al-Kaafi, 1/134)

En hij heeft gezegd (moge Allah tevreden met hem zijn):

Het verschil tussen liefde omwille van Allah en liefde voor iets naast Allah is een van de belangrijkste verschillen. Iedereen dient dit onderscheid te maken en is ook verplicht om dat te doen. Liefde omwille van Allah is een teken van de perfectie van het geloof, maar liefde voor iets naast Allah is de essentie (kern) van Shirk (afgoderij). Het verschil tussen deze twee is, dat de liefde van een persoon omwille van Allah verbonden is aan zijn liefde voor Allah; als deze liefde sterk wordt in zijn hart, dan sommeert deze liefde dat hij zal houden van datgene waar Allah van houdt. Als hij houdt van datgene waar zijn Heer van houdt en hij houdt van degenen die de vrienden van Allah zijn, dan is deze liefde omwille van Allah. Dus hij houdt van Zijn Boodschappers, Profeten, Engelen en vrienden omdat Allah van hen houdt, en hij haat degenen die hen haten omdat Allah zulke mensen haat. Het teken (eigenschap) van de liefde en haat omwille van Allah is dat zijn (van de persoon) haat voor degene die Allah haat niet eenvoudigweg in liefde zal veranderen omdat deze persoon (die wordt gehaat) hem vriendelijk behandeld, hem een dienst bewijst of in een van zijn behoeftes voorziet; en zijn liefde voor degenen van wie Allah houdt zal niet simpelweg in haat veranderen omdat deze persoon iets doet wat diegene verontrust of pijn doet, of dit nou per ongeluk is of expres, uit gehoorzaamheid voor Allah of omdat de persoon vindt dat hij dat moet doen om de een of andere reden, of omdat de persoon een boosdoener is, die misschien zijn kwaad zal opgeven en berouw zal tonen. De gehele religie draait om vier principes: liefde en haat, en hieruit volgend, handeling (daad) en zelfonthouding. De persoon van wie de liefde en haat, handeling en zelfonthouding, allemaal omwille van Allah zijn, heeft zijn geloof geperfectioneerd zodat wanneer hij (de persoon) houdt van, hij dit (houden van) doet omwille van Allah, wanneer hij haat, hij haat omwille van Allah, wanneer hij iets doet, hij het doet omwille van Allah, en wanneer hij zich van iets onthoudt, hij zich onthoudt omwille van Allah. Wanneer hij in deze vier categorieën tekort schiet, dan schiet hij tekort in zijn geloof en toewijding aan het geloof. Dit is in tegenstelling tot de liefde voor dingen naast Allah, welke uit twee types bestaat. De ene type staat haaks op het principe van Tawheed en is shirk; de andere gaat de perfectie van oprechtheid en liefde tegenover Allah tegen, maar plaatst een persoon niet buiten de Islam.

De eerste soort is als de liefde van de Mushrikeen (veelgodendienaars) voor hun idolen (afgodsbeelden) en goden. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

“En er zijn er onder de mensen die naast Allah afgoden nemen, die zij liefhebben met de liefde als (die) voor Allah” [Qs al-Baqarah 2:165]

Deze Mushrikeen houden van hun idolen en goden naast Allah zoals zij van Allah houden. Deze liefde en toewijding wordt vergezeld door angst, hoop, aanbidding en smeekbeden. Deze liefde is puur Shirk welke Allah niet vergeeft. Geloof kan niet worden geperfectioneerd tenzij een persoon deze idolen beschouwd als vijanden en ze intens haat, en de mensen haat die hen aanbidden, en hen beschouwd als vijanden en zich inspant tegen hen. Dit is de boodschap met welke Allah al Zijn Boodschappers heeft gezonden en al Zijn boeken heeft geopenbaard. Hij heeft de Hel gecreëerd voor de mensen van Shirk die van deze concurrenten houden, en Hij heeft het Paradijs gecreëerd voor degenen die zich tegen hen inspannen en hen omwille van Hem als vijanden beschouwen en om Zijn Tevredenheid te verdienen. Iemand die iets aanbidt van nabij de Troon tot de laagste diepten van de aarde en een god aanneemt en een beschermer naast Allah en een ander wezen toevoegt in zijn aanbidding met Hem, zal worden onteigend door datgene wat hij aanbad (datgene zal dus afstand nemen van zijn aanbidder) wanneer hij het het meest nodig heeft [dus op de Dag des oordeels].

De tweede soort is, liefde voor de dingen die Allah aantrekkelijk heeft gemaakt voor mensen, zoals vrouwen, kinderen, goud, zilver, gebrandmerkte mooie paarden, vee en (goed geploegde) land. Mensen houden van deze dingen met een soort verlangen, zoals de liefde van een hongerige persoon voor voedsel en een dorstige persoon voor water. Deze liefde bestaat uit drie soorten. Als een persoon van deze dingen houdt omwille van Allah en deze dingen ziet als een manier om Allah te gehoorzamen, dan zal hij daarvoor worden beloond; het zal worden meegerekend (beschouwd) als een onderdeel van liefde omwille van Allah en een manier om Hem te bereiken, en hij (deze persoon) zal nog steeds genieten van deze dingen. Dit is hoe de beste van de schepping [dus de Profeet (salallahoe alayhi wa sallam)] was, voor wie vrouwen en parfum in deze wereld geliefd waren gemaakt, en zijn liefde voor deze dingen hielpen hem om meer van Allah te houden en om Zijn Boodschap uit te dragen en Zijn geboden te volbrengen. Als een persoon houdt van deze zaken omdat ze horen bij zijn natuur en zijn eigen verlangens, maar hij deze dingen niet prefereert boven datgene waar Allah van houdt en tevreden mee is, en hij deze neemt vanwege zijn natuurlijke neiging, dan valt dat onder de zaken die zijn toegestaan, en zal hij niet worden gestraft voor deze dingen, maar zijn liefde voor Allah en omwille van Allah zullen een beetje tekort schieten. Als zijn enige doel in het leven is om deze dingen te verkrijgen, en hij deze dingen prioriteit geeft boven datgene waar Allah van houdt en tevreden mee is, dan doet hij zichzelf onrecht en volgt hij zijn eigen begeertes.

De eerste is de liefde van al-Saabiqoon (degenen die het voornaamst zijn in Islam); de tweede is de liefde van al-muqtasidoon (degenen die gemiddeld zijn) en de derde is de liefde van al-zaalimoon (de boosdoeners).

Al-Rooh door Ibn al-Qayyim, 1/254.

Door: Ibn al-Qayyim al Jawziyyah
Vertaald door: http://sincerehearts.nl

22:58 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |