07-07-08

Het hart is het fundament van de aanbidding

door ‘Abdullah ‘Azzam (rahimahullah)

"… het hart is de machine die alle daden van aanbidding aanstuurt. Het is het onderdeel dat het gehele lichaam laat bewegen! Zolang het hart leeft, leven de ledematen en zal de ziel zich openstellen voor aanbidding. Als echter het hart ziek wordt, zal de aanbidding te zwaar worden voor de ziel. Het kan er uiteindelijk toe leiden dat ze afkeer en haat voor de aanbidding voelt, en we zoeken bescherming hiertegen bij Allah. Dit is waarom Allah – soebhanahoe wa ta’ala – over het gebed zegt:

"… En voorwaar, het is zwaar, behalve voor de ootmoedigen." (Al-Baqarah 2:45)

Het gebed is zwaar, want het zijn niet onze benen en handen die opstaan voor het gebed. Dat wat opstaat voor het gebed zijn het hart en de ziel.

"Voorwaar, de huichelaars proberen Allah te misleiden, en Hij vergeldt hun (misleiding). En wanneer zij in de salaah staan, staan zij er lui bij, om door de mensen gezien te worden. En zij gedenken Allah slechts weinig." (An-Nisaa’ 4:142)

Daarom is het het hart dat opstaat voor het gebed. De ledematen zijn slechts slaven van het hart en voeren uit wat hen bevolen wordt. Als het hart leeft dan zal de ziel leven en wordt aanbidding geliefd en zoet voor de harten en de zielen en zij stellen zich er open voor.

Maar als het hart ziek is dan wordt de aanbidding zwaar. Het hart is zoals het spijsverteringssysteem: waar je op dit moment van houdt, is vlees. Maar als je een zweer ergens in je spijsverteringssysteem hebt, zal vlees met de vetten die het bevat juist iets zijn waar je een afkeer van krijgt. Zo is zoetigheid ook iets waar de ziel van houdt. Als je bijvoorbeeld aan het vasten bent en je verbreekt je vasten met een toetje, dan zal je ziel daar tevreden en verzadigd van raken, toch? Als je echter aan diabetes zou lijden dan zou je de zoetigheid niet kunnen verdragen, zelfs al zou je er veel van houden.

Zo is het hart: het moet krachtig zijn om krachtige aanbidding aan te kunnen. Hoe krachtiger het hart wordt, hoe meer aanbidding je aankunt. Je zult ’s nachts opstaan en van dat gebed houden en je zult slaap als je vijand gaan beschouwen:

"Hun zijden mijden de slaapplaatsen, zij roepen hun Heer aan, vrezend en hopend…" (As-Sadjdah 32:16)

Hij begint zijn bed te mijden omdat vijandschap zich ontwikkelt tussen hem en zijn bed. Hij bidt achter de imaam en denkt bij zichzelf "maakte hij het gebed maar langer", zodat zijn liefde voor de aanbidding toeneemt en hij de zoetheid ervan ervaart.

Soms leid ik de mensen in gebed en maak ik het gebed langer. De jongeren komen dan na afloop naar me toe en zeggen (de hadieth): "Wie de mensen in gebed leidt moet het makkelijk voor ze maken." De jongeren! En er bad een oude man achter mij die tussen de 90 en 100 jaar was. Zijn gezicht straalde met licht en hij zei tegen me: "Ga door met het gebed lang te maken en luister niet naar ze." Een man van 90 jaar die geniet van een lang gebed en een jongere van 20 jaar, die waarschijnlijk karate en judo beoefent, kan hetzelfde gebed niet aan.

Waarom?

Hij kan twee uur lang voetballen zonder zich te vervelen. Waarom raakt hij dan verveeld van vijf minuten naar Qor’aan luisteren? Het verschil tussen een kort gebed en een wat langer gebed is misschien maar vijf minuten, dus waarom verveelt hij zich deze vijf minuten Qor’aan luisteren, maar kan hij wel twee uur lang voetballen zonder zich te vervelen? Waarom verveelt het hem niet om twee uur lang te lopen en naar een opgepompt stuk leer, waar zijn hart aan gehecht is, te staren?

Omdat het hart datgene is wat opstaat voor het gebed, en wat opstaat om te sporten zijn simpelweg het lichaam en spieren.

[Uit een lezing van ‘Abdullah ‘Azzam op 15 juni 1988, getitled "The true preparation" uit de collectie "At-Tarbiyyah al-Jihadiyyah wal-Bina" 1/220]

Vertaald van www.kalamullah.com

13:54 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.