13-09-08

Verlangers naar de Hoor Al 'Ayn..

Op gezag van

"Wij waren in het land van de Romeinen en kwamen langs een tuin met druiven. Wij vroegen een man onder ons, om de tuin in te gaan en een zak te vullen met druiven. We bleven maar wachtten en wachtten, tot hij uiteindelijk naar buiten kwam met niets. Dus zeiden we tegen hem: "Wat is er mis met je? Ben je gek geworden?" Wij bekeken hem en zagen dat hij in een totaal andere staat was dan toen hij ons had verlaten, aangezien er een licht van zijn gezicht kwam en hij in een erg goede stemming was. We vroegen wat hem verhinderd had om de druiven te pakken, maar hij bleef stil. Uiteindelijk konden wij hem ertoe brengen om ons zijn verhaal te vertellen, dus vertelde hij:
'Toen ik de tuin inging, zag ik onmiddelijk een vrouw liggend op een bed dat van goud was gemaakt, en ik realiseerde mij dat zij van Hur al-'Ayn was, ik wende mijn blik van haar af en keek richting de druiven, maar zag daar ook een vrouw als haar. Ik wende mijn blik ook van haar af, en zij zei toen: 'Zowel ik als de vrouw die je net zag, zijn jouw vrouwen van de Hoor Al Ayn, en vanaf vandaag zul je samen met ons zijn.'

Daarna, reden wij allen weg het slagveld in. Plotseling ging hij ons allemaal voor in de hoop om martelaar te worden, en hij eindigde als de eerste van ons allen die die dag het martelaarschap verkreeg.
"

Authentieke overlevering, Abdullah bin al-Mubarak's Kitab al-Jihad overlevering nummer 143.

Op gezag van

"Een jonge man ging eens strijden om het martelaarschap te krijgen, maar hij verkreeg het martelaarschap niet. Op een dag, terwijl hij met zijn metgezellen was, ging hij een dutje doen in een nabijgelegen luifel.

Toen het tijd was om Dhuhr te bidden, gingen zijn metgezellen hem wekken. Toen hij wakker werd, begon hij zo intens te huilen dat zijn vrienden dachten dat er iets met hem gebeurd was. Toen hij dit zag, zei hij tegen hen: 'Er is niets mis met mij.' Hij vertelde hen toen wat er gebeurd was:

'Wat er gebeurd was is, dat toen ik sliep er een man naar mij toe kwam en zei:'Laten we je groot oogige vrouw bezoeken.' Ik stond dus op en ging samen met hem naar een wit land, dat zo puur wit en zuiver was. Wij kwamen bij een tuin aan, van een soort die ik nog nooit gezien heb. In deze tuin zaten 10 jonge vrouwen, met een schoonheid die ik nog nooit gezien heb. Ik hoopte dat de vrouw waar hij het over had, een van hen zou zijn. Ik vroeg hen: 'Is de ene met grote ogen onder jullie?' Zij antwoordden: 'Ze is dichtbij, wij zijn haar bedienden.'

Zo ging ik en mijn metgezel verder tot we aankwamen bij een andere tuin die mooier was dan die net hadden verlaten, met twintig jonge vrouwen die daarin zaten die mooier waren dan de tien die wij net hadden verlaten, en ik hoopte dat mijn vrouw één van hen zou zijn. Ik vroeg hen: "Is de ene met grote ogen onder jullie?" Zij antwoordden: 'Ze is dichtbij, wij zijn haar bedienden.'

Wij gingen verder tot wij bij een groot overkoepeld gebouw aankwamen dat van rode robijnen was gemaakt en door licht werd omringd, mijn metgezel vroeg me om naar binnen te gaan. Ik ging naar binnen en trof daar een vrouw aan, wiens licht feller was dan het licht dat het gebouwd omringde. Ik ging zitten en praatte een uur lang met haar.

Plotseling, vertelde mijn metgezel me om op te staan en weg te gaan. Ik kon hem niet ongehoorzaam zijn en stond op om weg te gaan. De vrouw greep mij bij de rand van mijn mantel en zei: 'Blijf en verbreek je vasten met ons vanavond!' Op dat moment wekte u mij op voor het gebed, en toen ik realiseerde dat het enkel een droom was, begon ik te huilen.'

Zodra hij klaar was met zijn verhaal, werd er omgeroepen om de paarden te berijden en naar het slagveld te vertrekken. Zodra de zon onderging - de tijd voor de vastende om zijn vasten te verbreken - werd hij gedood, terwijl hij vastende was.
"

Authentieke overlevering, Abdullah bin al-Mubarak's Kitab al-Jihad overlevering nummer 149.

Op gezag van

"Wij vielen het land van de Romeinen aan met Fudalah bin 'Ubayd vanuit de zee kust - en het was de eerste keer voor Fudalah om op zee kust te strijden - terwijl wij reisden, begon Fudalah sneller te rijden, en hij was de leider van de groep. In die tijd, luisterden de leiders naar degene wie Allah- de Machtige en Verhevene - gekozen had om hen te adviseren. Dus zei een van hen: 'O onze leider, de mensen zijn opgesplitst(doordat een groep langzamer was) laten we dus even wachten totdat zij zich weer bij ons aansluiten.' We bleven wachten bij een gebied waar een klif was, waar bovenop een kasteel was dat omring werd door een vesting. Sommige van ons stonden en sommige zaten.

Plotseling, benaderde een rood uitziende man met een lange snor ons. We brachten hem naar Fudalah en zeiden: 'Dit is een man die ons vanuit de richting van de vesting van de Romeinen benaderde. Hij heeft geen (vredes)overeenkomst of (vredes)contract met ons. Wat moet er met hem gedaan worden?'

De (rood achtige) man zei toen: 'Vóór de dag van vandaag, zou ik zwijnen vlees eten en alcohol drinken. Afgelopen nacht, toen ik thuis kwam bij mijn gezin en in slaap viel, benaderden twee mannen mij in mijn slaap, zij wasten mijn maag van binnen uit en trouwden mij met twee vrouwen - waarvan de een niet jaloers is op de ander. De twee vrouwen zeiden: 'Accepteer Islaam, want wij zijn alleen gereserveerd voor de Moslims.''

Hij had niet eens zijn verhaal afgemaakt, of we werden aangevallen met stenen projectielen vanuit de vesting. De man werd geraakt boven zijn hals terwijl hij zich tussen ons bevond. Fudalah zei toen: "Allahoe Akbar! Zijn daden waren weinigen, maar zijn beloning is groot! Bid over uw broeder." Zo baden wij over hem en begroeven hem waar wij ons bevonden, en vervolgden verder onze weg.
"

Authentieke overlevering, Abdullah bin al-Mubarak's Kitab al-Jihad. Overlevering nummer 150.

 

al-Qasim bin 'Abd ar-Rahman al-Mas'udi:
as-Sirri bin Yahya al-Binani :

'Abd ar-Rahman bin Yazid bin Mu'awiyah:

19:50 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.