Birth of prophet Mozes(as)


As related in the previous chapter, Musa was born into adversity. Even

at the moment of his birth, his life was already in jeopardy. Pharaoh

ordered all male children killed and the females spared for slavery.

Ensnared by such circumstances, Musa was forced to lead his life among

the slaves under the constant threat of death. His mother had been

concerned about him until the moment she was inspired by God:

We revealed to Musa's mother, "Suckle him and then when you fear for

him cast him into the sea. Do not fear or grieve; We will return him to

you and make him one of the Messengers." (Qur'an, 28:7)

God instructed Musa's mother and told her to put him into a chest and

send it floating down the Nile, if the soldiers of Pharaoh ever learned about

his birth. As she feared for the life of her son, she followed what was

revealed to her. Not knowing where and how the flowing waters would

have carried her son, she placed Musa into a chest and released him to the

waters of the Nile. However, by the inspiration of God, she knew he would

ultimately return back to her and become a prophet. God, the Creator and

Sustainer of everything, created Musa and his mother and allowed them

know their destiny. Some time later, God reminded Musa about the facts

of his early childhood as follows:

When We revealed to your mother: "Place him into the chest and

throw it into the sea and the sea will wash it up on the shore, where

an enemy of Mine and his will pick it up..."(Qur'an, 20: 38-39)

At this point, we should expand on the subject of destiny. God, as

specified in the above verse, told the mother of Musa to leave the child in

the water, and informed her that Pharaoh would later find him, and that

Musa would ultimately return to her as a messenger of God. In other

words, that Musa would be placed in a chest and sent to the river, that he

would be found and taken care of by Pharaoh, and that he would

eventually become one of the prophets, were all known beforehand. That

is because all of these events were predetermined by God, according to

His will, and which He allowed Musa's mother to know of in advance.

Here, we should make note that all the details pertaining to the life

of Musa were predetermined in the sight of God, and that they had all

come true as had been ordained. The fulfilment of the revelation offered

to Musa's mother was possible through the occurrence of countless

conditions predetermined by destiny.

Musa's avoiding the soldiers of Pharaoh and his reaching the palace

of Pharaoh without drowning were dependent on the fulfilment of certain

conditions. They are the following:

1- The chest the baby Musa was placed in would have to have been

watertight. Therefore, he who constructed the chest would have crafted it

in appropriate manner so as to allow to float. Moreover, the shape of the

chest was an important factor as far as its speed on the water; it had to

neither flow too quickly, floating passed Pharaoh's palace, nor too slowly,

stopping at some point before the Palace. The chest would have to have

been crafted into just the exact shape so as to allow it to float at just the

right speed. These factors all comprised the numerous details preordained

as part of the carpenter's destiny, crafting the chest exactly as he had to.

2- The current that had carried the chest would have to have been

neither too fast nor too slow, but just the right speed. This could have only

been possible by a precise calculation of the amount of rainfall which

constituted the Nile's water volume-intensity per minute. This amount is

also part of the intricate details in the destiny predetermined by God.

3- The blowing winds must have also affected the chest in the

appropriate manner. That is, the winds also blew in compliance with a

certain predetermined destiny. They must have blown neither too fast to

cause it to drift, nor in the opposite direction, changing its direction, and

nor too slow, slowing its speed.

4- When in the Nile, no one could have found the chest. That is, no

one, except who should have, was supposed to have come across it or

noticed it. Consequently, in compliance with a specified destiny, every one

living along the Nile had not been near to or noticed the chest. In fact,

these conditions were all part of the destiny preordained by God.

5- As well as the life of Musa, the lives of Pharaoh and his family,

were also set to comply with a certain destiny. They would also have to

have been exactly at the right place at the right time so as to permit them

find Musa. The family of Pharaoh could have planned to come to the shore

earlier. The factor which had ordained them to come there at the precise

time was their destiny.

The above are only a few of the factors which allowed Pharaoh find

Musa. All of them had occurred exactly as was revealed to Musa's mother.

In fact, the promise God gave to the mother of Musa, and all the other

events which have happened, have all taken place and been fulfilled as

already ordained by God.

The events involved in Musa's destiny were not limited to only those

events recounted so far. Each moment of his life was carefully

predetermined according to a specific destiny. Neither the place nor the

year of his birth, nor the people he was surrounded by, nor his mother or

father were designated according to his own choice. It was God who

ordained and created each one. This fact was also proclaimed by the

Prophet Muhammad (saas) who said "Everything is by decree—even

incapacity and ability" (Muslim)

A deeper consideration of these incidents will allow us to have a better

grasp of how every moment of our lives is bound within our destiny. Through

numerous examples, Musa's story allows one to contemplate the meaning

and implications of his destiny. In the various details of the story of Musa,

God reminds us that an individual's life, as well as the lives of all mankind

and the whole universe, are bound within the destiny he has ordained.

Just as how Musa floated on the Nile in compliance with his destiny,

so were Pharaoh and his family made to reach the place where they were

to encounter Musa. From the verses related to this subject, we learn that

Pharaoh's family had behaved exactly as was previously revealed to Musa's

mother, that is, they had taken Musa under their care without being aware

of what the future would hold for them:

The family of Pharaoh picked him up so that he might be an enemy

and a source of grief to them. Certainly Pharaoh and Haman and their

troops were in the wrong. The wife of Pharaoh said, "A source of

delight for me and for you; do not kill him. It may well be that he will

be of use to us or perhaps we could adopt him as a son." They were

not aware. (Qur'an, 28: 8-9)

And thus Pharaoh and his family, utterly unaware of what the destiny

had in store for them, found Musa and adopted him as their own. In fact,

they had decided to keep him in the hope that the child would some day

be of some benefit to them.

In the meantime, Musa's mother was concerned about her son since

she did not know what had happened to him. To cope with this situation,

God strengthened her heart:

Mother of Musa felt a great emptiness in her heart and she almost gave

him away; only We fortified her heart so that she would be one of the

believers. She said to his sister, "Go after him." And she kept an eye on

him from afar and they were not aware. We first made him refuse all

wet-nurses, so she (Musa's sister) said, "Shall I show you to a

household who will feed him for you and be good to him?"

That is how We returned him to his mother so that she might delight her

eyes and feel no grief and so that she would know that God's promise is

true. But most of them do not know this. (Qur'an, 28: 10-13)

The baby Musa refused all the wet nurses, that is, he did not drink

their milk, because, according to the destiny outlined for him, God had

ordained him to drink only his own mother's milk. This makes light of the

fact that everything human beings wish for are also in compliance with the

destiny ordained by God. As had been revealed to his mother, the Prophet

Musa ultimately returned to his own family.

In the story of Musa, God illustrates that He often creates what appear

to be difficult situation with no apparent way out, and that events which

are perceived as adversities may well turn out to actually be wonderful

blessings. A mother, fearing the threat of her baby being killed by cruel

soldiers, to save him, leaves the child to float in the waters of a river. The

same child is then adopted by the most powerful family of the country,

who ultimately return the baby back to her mother because he refuses all

the other wet nurses… Each one of these events is a miracle in itself,

demonstrating the ultimate perfection in the destiny decreed by God. For

believers, every detail of one's destiny eventually turns out to be a

blessing. As can be seen in the above example, sometimes God prepares

such blessings for us through the most unexpected circumstances.


00:24 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Prophet Mozes(as)



(Pharaoh) saying, "I am your

Lord Most High!" (Qur'an, 79:


Because of their superstition,

Pharaoh and his inner circle saw

themselves as divine beings. Their

arrogance stemmed from the fact

that they were far from the love,

care and compassion, which are

precepts commanded by the

original religion. As a consequence

of their arrogance, they believed

themselves to have the right to

resort to cruelty. Their mentality is

conveyed in the following verse:

…to Pharaoh and his ruling

circle. But they were proud

and were a haughty people. (Qur'an, 23: 46)

Pharaoh exercised such a great influence over the people of Egypt

that all submitted themselves completely to him. They believed Pharaoh

was the sole possessor of the entire land of Egypt and the Nile river:

Pharaoh called to his people, saying, "My people, does the kingdom of

Egypt not belong to me? Do not all these rivers flow under my control?

Do you not then see?" (Qur'an, 43: 51)

The Nile was correctly said to be life for Egypt. All of Egypt depended

on the Nile for agriculture. She irrigated the crops, provided potable water

for animals and people alike. According to Pharaoh and his inner circle,

the sole owner of these waters

and the land itself was Pharaoh.

Everyone in Egypt acquiesced to

his power and complied to his


In order to secure his power and

reduce his people to submission,

Pharaoh had divided them into

factions and, by the help of his

trusted advisors among them,

ruled over these weakened

groups. In a verse, God draws

our attention to this situation:

Pharaoh exalted himself

arrogantly in the land and

divided its people into camps,

oppressing one group of them by

slaughtering their sons and

letting their women live. He was

one of the corrupters. (Qur'an,

28: 4)

Prior to the birth of Musa, Egypt

was a land of depravity and

corruption. Based purely on racial discrimination, people were enslaved

and tortured. Without apparent justification, Pharaoh decreed that all male

sons born to his Israelite subjects should be killed. Moreover, plunged into

arrogance and cruelty, he saw himself as a god on earth. By way of an

established system of rule, Pharaoh held everything under his control and

made people adhere to him.

It was under these circumstances that Musa was sent by God as a

messenger, to bring about an end to the oppression and cruelty, to remind

people that their Lord is God, teach them the original religion, and rescue

the children of Israel from captivity.



An ancient Egyptian engraving

depicting the enslavement of the

children of Israel in Egypt. In the

foreground is Pharaoh and his inner

circle, and in the background you

can see the Israelite slaves with

ropes around their necks.

00:21 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zich wassen.


Er is een aantal redenen waarom je lichaam anders is als je ‘s ochtends opstaat. Je gezicht is opgezwollen, je haar is door de war, je lichaam ruikt niet fris en je hebt een onaangename geur in je mond. Het gezwollen gezicht dat je in de spiegel ziet, en je onverzorgde uiterlijk, laten zien hoe afhankelijk je bent. Iedereen moet ’s ochtends zijn gezicht wassen, zijn tanden poetsen en zijn of haar haren kammen. Dit herinnert iedereen die geloof hecht aan de leer van de Koran aan het feit dat hij niet anders is dan anderen, en dat slechts Allah helemaal perfect is.

Bovendien is het zo dat wanneer iemand die zich oprecht tot Allah wendt in de spiegel kijkt en zich ongemakkelijk voelt bij wat hij ziet, beter begrijpt dat hij niets over zijn eigen schoonheid te zeggen heeft.

Het is zichtbaar dat Allah bij zijn dienaren enkele onvolkomenheden heeft geschapen om ze eraan te herinneren dat ze afhankelijk van Hem zijn. Het feit dat iemand’s lichaam en omgeving vies worden binnen een vrij korte tijd, is hier een voorbeeld van. Maar Allah heeft de mensen laten zien hoe ze over deze gebreken heen kunnen stappen en heeft zegeningen gemaakt, zoals de zeep en schoonmaakmiddelen die wij gebruiken. Allah laat ons dit zien in de Koran:

Voorwaar, moeite gaat gepaard met gemak; voorwaar moeite gaat gepaard met gemak. (ash-Sjarh 94:5-6)

Het vermogen om dit geheim van de schepping van zegeningen op te merken en Allah hiervoor te danken, is slechts weggelegd voor de gelovigen met verstand.

Terwijl een gelovige zich wast, ’s ochtends of overdag, is hij Allah dankbaar dat hij hem de mogelijkheden heeft gegeven om dit te doen. Omdat hij weet dat Allah van reinheid houdt en van schone mensen, ziet hij het wassen als een daad van aanbidding en hoopt hij dat hij Allah er een plezier mee doet. Hij doet met alle plezier wat Allah heeft opgedragen in de verzen 4 en 5 van Soerah al-Moeddaththir:

En reinig jouw kleding en vermijd de zondigheid. (al-Moeddaththir 74:4-5)

In het volgende vers, geopenbaard over gebeurtenissen tijdens de slag om Badr, zegt Allah dat Hij water uit de hemelen laat neerdalen voor de mensen om zichzelf ermee te reinigen en voor hun andere behoeften.

“ ..en toen Hij jullie met slaap bedekte, als middel ter beveiliging van Hem en Hij deed uit de hemel water op jullie neerdalen om jullie daarmee te reinigen en om de plaag van de Satan van jullie weg te nemen en om jullie harten te versterken en om jullie hielen te verstevigen”. (al-Anfaal 8:11)

Water is de basisvoorwaarde voor mensen om hun lichaam, hun bezittingen en huizen schoon te kunnen maken. Naast het feit dat water zichtbaar vuil en onzichtbare bacteriën kan verwijderen, kan het ook nog iemand helpen ontspannen. Wanneer water over het lichaam stroomt, kan het de statische elektriciteit die mensen moe maakt of een slecht humeur bezorgt wegwassen. We kunnen de statische elektriciteit op onze lichamen niet zien, maar soms maakt ze zichzelf kenbaar door een knetterend geluid wanneer we onze trui uitdoen, een kleine elektrische schok wanneer we iets aanraken, of door het bewegen van ons haar. Wanneer we onszelf wassen, dan ontdoen we ons van deze opeenstapeling van statische elektriciteit en onze lichamen voelen zich er licht en comfortabel door. De frisheid van de lucht nadat het heeft geregend komt ook door het feit dat water de lucht heeft gereinigd van statische elektriciteit.

Allah is tevreden wanneer mensen schoon zijn en er netjes uitzien. Dit is te zien in enkele koranverzen die zinspelen op de lichamelijke reinheid van de mensen in het Paradijs.

Allah zegt “….en onder hen gaan jongelingen rond die lijken op welbewaarde parels” “(Toer 52:24), en in andere verzen zegt Allah dat er “reine echtgenoten” zijn voor degenen in de Tuin. (al-Baqara 2:25, Aal ‘Imraan 3:15 en an-Nisaa’4:57).

Sommige mensen vinden het slechts belangrijk om er netjes uit te zien wanneer ze met anderen zijn of wanneer ze willen dat anderen hen leuk vinden; maar wanneer ze alleen zijn maakt het hen niets uit hoe ze eruit zien. Zij vinden het normaal om thuis de hele dag ongewassen rond te lopen, met een vies gezicht enmet een slechte adem, het haar ongekamd en het bed onopgemaakt en de kamer rommelig. Dit komt door een verkeerde redenering.

Allah echter moedigt moslims aan om voor zichzelf de beste en schoonste omgeving te creëren en beveelt iedereen om op alle gebieden zo schoon mogelijk te zijn, van voedsel en kleding tot en met hun woonomgeving.

O mensen, eet van wat op de aarde is het goede…” (al-Baqara 2:168)

Zij vragen jou wat hun toegestaan is. Zeg: “ Jullie toegestaan zijn alle goede soorten voedsel….” (al-Maa'ida 5:4)

“Hij (de Profeet) beveelt hun het behoorlijke en hij verbiedt hun het verwerpelijke, en hij staat hun de goede dingen toe en hij verbiedt hun de slechte dingen…”(al-A'raaf 7:157)

“En toen Wij het Huis tot een plaats van verzameling voor de mensheid maakten en een plaats van veiligheid. En neemt de standplaats van Ibrahim en Ismail tot een plaats voor het gebed. En Wij legden de plicht op aan Ibrahim en Ismail: “Reinigt Mijn Huis voor degenen die ommegang maken en voor hen die er verblijven en voor hen die zich buigen en die knielen”. (al-Baqara 2:125)

Zij zeiden: “Wij verbleven hier een dag of een gedeelte van een dag”. Zij zeiden: “Jullie Heer weet beter hoelang jullie hier verbleven. Stuurt dan één van jullie met dit geld van jullie naar de stad en laat hem zien welk voedsel het puurste is en laat hem daarvan iets voor jullie meenemen om van te eten”. (al-Kahf 18:19)

“Als genegenheid van onze zijde en reiniging. En Hij vreesde Allah”. (Maryam 19:13)

Terwijl de levensstijl van onwetende mensen hen ertoe brengt om in oncomfortabele en ongezonde omgevingen te leven, leven moslims, als ze de leer van de Koran volgen, een goed leven in deze wereld. Onwetende mensen scheppen een omgeving die zowel problematisch voor zichzelf kan zijn als voor degenen rondom hen, terwijl moslims hun leven leiden in gezonde stimulerende plekken waar een ieder in comfort en gemoedsrust leeft.

In het kort gezegd, volgens de leer van de Koran zijn gelovigen schoon en zien ze er netjes uit. Dit doen zij niet voor andere mensen, maar omdat dit is waar Allah van houdt, en uiteraard ook omdat dit het meest comfortabel is. Door de plaats waarin ze leven schoon te maken, ervaren ze het plezier een omgeving te creëren waarin andere mensen zich prettig voelen. Als het gaat om reinheid, dan zijn ze op geen enkele manier lui en doen ze altijd alles wat ze kunnen om er schoon en netjes uit te zien.

00:14 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1:S'ochtends opstaan



’s Ochtends opstaan


Eén van de grootste verschillen tussen moslims die hun leven leiden volgens de leer van de Koran, en degenen die Allah verwerpen, is het volgende: de wijsheid die Allah geeft aan degenen die hun geweten gebruiken en eerbied hebben voor de macht van Allah. Vanwege hun wijsheid zijn gelovigen zich onmiddellijk bewust van de reden achter gebeurtenissen die niet-gelovige mensen, en degenen die de waarheid niet kunnen begrijpen, zien als voorvallen zonder achterliggende betekenis.

Vanaf het moment dat een gelovige ‘s ochtends opstaat, weet hij dat er (zoals Allah het in de Koran noemt) een “teken” zit in iedere ervaring die iemand gedurende de dag heeft. Het woord “teken” wordt gegeven aan die gebeurtenissen die voorvallen en die duidelijke bewijzen zijn voor het bestaan, voor de eenheid en voor de eigenschappen van Allah. Verder is het de naam van een vers uit de Koran (het Arabische woord hiervoor is aaya). Een ander idee met dezelfde betekenis is “de feiten die leiden tot geloof”. Dit kan men omschrijven als de feiten die iemand laten geloven en op hetzelfde moment zijn geloof laten groeien, ontwikkelen en versterken. Maar alleen degenen die zich oprecht tot Allah wenden, kunnen deze “tekens” en feiten die tot geloof leiden, herkennen. Het 190ste vers van Soerah Aal-‘Imraan is hiervan een voorbeeld:

Voorwaar, in de schepping van de hemelen en de aarde en in het afwisselen van de nacht en de dag zijn zeker Tekenen voor bezitters van begrip. (Aal-'Imraan 3:190)

Voor degenen die geloven en leven volgens de leer van de Koran, is iedere dag vol van nieuwe bewijzen voor Allah’s bestaan en vol van feiten die tot geloof leiden. Bijvoorbeeld, je ogen open doen en de dag beginnen is één van Allah’s zegeningen aan de mensheid en één van de feiten die tot geloof leiden en iets waarbij je zou moeten stil staan. Dit omdat men ’s nachts buiten bewustzijn is en omdat alles wat men zich kan herinneren van deze vele uren slaap slechts enkele onduidelijke dromen zijn, die 3 tot 5 seconden duurden. Op deze momenten slaapt men en heeft men geen contact met deze wereld. Lichaam en ziel zijn niet langer samen op dat moment. Achteraf denkt men dat men aan het slapen was, maar in zekere zin was men dood. Allah onthult in de Koran dat mensenzielen worden weggenomen wanneer ze slapen.

Allah neemt de zielen weg bij hun sterven en bij degenen die niet sterven in hun slaap. Dan houdt hij degenen waarvoor Hij de dood heeft beslist achter, en stuurt Hij de overigen (terug) tot een vastgestelde tijd.”(az-Zoemar 39:42)

Hij is degene die jullie (zielen) in de nacht wegneemt en Hij weet wat jullie gedurende de nacht verricht hebben; Hij doet jullie er weer in ontwaken opdat een vastgestelde periode vervuld wordt”. (al-An'aam 6:60)

In deze verzen zegt Allah dat de zielen van de mensen tijdens het slapen worden weggenomen, maar dat ze steeds teruggegeven worden tot het vastgestelde uur van de dood aanbreekt. Als iemand slaapt, is hij zich gedeeltelijk onbewust van wat er om hem heen gebeurt. Om te ontwaken uit de “dodemansslaap” en het bewustzijn terug te krijgen en precies zo te zijn als de dag ervoor, om te kunnen zien, horen en voelen, is een wonder waarover we zouden moeten nadenken. Iemand die ’s avonds naar bed gaat, weet nooit zeker of deze onvergelijkbare zegeningen hem de volgende ochtend weer worden gegeven. We weten nooit zeker of er niet iets rampzaligs zal gebeuren, of dat we toch weer gezond wakker worden.

Een gelovige die zijn dag begint, denkt aan deze dingen en dankt Allah dat Hij hem heeft bedekt met Zijn grote genade en bescherming. Hij kijkt naar de dag als een nieuwe kans die Allah hem heeft gegeven om Hem te behagen en het Paradijs te verdienen. Op het moment waarop hij zijn ogen opent in de vroege ochtend, gaan zijn gedachten uit naar Allah en begint hij met een oprecht gebed: het ochtendgebed van de Islam.

Gedurende de dag doet hij alles met in zijn achterhoofd dat Allah altijd naar hem kijkt. Hij doet zijn best om Zijn goedkeuring te winnen, door Zijn geboden en Zijn raad op te volgen. Hij heeft een hechte band opgebouwd met Allah door de dag te beginnen met het ochtendgebed (fadjr). Op deze manier is het onwaarschijnlijk dat hij overdag vergeet om Allah tevreden te stellen of dat hij Zijn grenzen negeert; de hele dag zal hij zich gedragen met het besef dat Allah hem in deze wereld aan het testen is.

Iemand die oprecht aan Allah denkt, zal geholpen worden om te zien dat hij zorgvuldig moet nadenken over de zegeningen die aan hem gegeven worden en dat niemand anders dan Allah de macht heeft om deze te geven. In de Koran zegt onze Heer dat mensen over dit onderwerp moeten nadenken.

Zeg: “Wat vinden jullie indien Allah jullie horen en jullie zien wegnam en jullie harten verzegelde: welke andere god dan Allah zou jullie die teruggeven? (al-An’aam 6:46)

Het is zeer zeker de Almachtige en de Alwetende Allah die de slaap maakt tot een rustperiode voor de mensen en die ’s ochtends Zijn zegeningen aan hen terug geeft. Degenen die dit weten, voelen Allah’s nabijheid vanaf het moment waarop zij hun dag beginnen en zij genieten van de onvergelijkbare zegeningen die zij hebben gekregen.

Degenen die het geloof afwijzen en weigeren om over deze werkelijkheid na te denken, zullen zich nooit volledig bewust zijn van de zegeningen die zij hebben of plezier beleven zoals gelovigen dat doen. Over het algemeen vinden ze het moeilijk om ’s ochtends uit hun warme bed te komen en voelen ze zich ongemakkelijk, uit angst voor wat er die dag allemaal gaat komen. Sommigen zijn bezorgd en voelen zich rot door de dingen die ze iedere morgen moeten doen. Ze willen niet uit bed komen; er speelt zich een strijd af in hun hoofden: opstaan of nog één minuutje langer blijven liggen? Vaak voelen zulke mensen zich geïrriteerd, gestresst en gedragen ze zich nors wanneer ze opstaan.

Mensen zonder geloof in God kunnen niet genieten van het plezier van de zegeningen van Allah; vanaf het moment dat ze ’s ochtends opstaan gaan ze verder met hun monotone, saaie leven dat iedere dag weer terugkeert. Maar er is ook nog een ander soort mensen dat zich niet ervan bewust is dat een nieuwe dag wel eens de laatste kans zou kunnen zijn die Allah hem heeft gegeven. Hij bereidt zich voor om de dag snel te beginnen om meer geld te verdienen, om bij anderen op te kunnen scheppen over bezittingen of uiterlijk, om de aandacht van anderen te trekken en om geliefd te zijn.

Zij die de feiten negeren die Allah in de Koran heeft geopenbaard, kunnen hun dag dan wel beginnen op hun eigen manier, maar er is over het algemeen een gebrek aan wijsheid te zien in de manier waarop zij zich gedragen: ze staan er niet bij stil dat Allah hen geschapen heeft, dat ze de verantwoordelijkheid dragen om Hem te dienen, Zijn instemming moeten zien te krijgen en dat de dag die voor hen ligt misschien wel de laatste kans is die ze hebben om hun plicht jegens Allah na te komen. Allah beschrijft hun situatie met de volgende woorden:

Voor de mensen is de afrekening dichterbij gekomen en toch wenden zij zich in achteloosheid af. (al-Anbiyaa' 21:1)

Het is duidelijk dat degenen die op deze manier leven, een grote fout begaan. Men moet niet vergeten dat iedere ochtend een begin kan zijn van de laatste dag van het aardse leven dat iemand is toebedeeld. De dood kan ieder moment komen; door een verkeersongeluk bijvoorbeeld, een onverwachte ziekte of één van ontelbaar andere oorzaken. Daarom moeten we, zoals we eerder al zeiden, nadenken over wat we moeten doen om de dag die voor ons ligt goed door te brengen, om zo Allah’s goedkeuring te verdienen.

00:12 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24uur uit het Leven van een Moslim volgens de leer van de Koran




In de Koran beantwoordt Allah alle vragen die iemand zich gedurende zijn hele leven stelt en geeft Hij de meest perfecte en meest logische oplossingen voor alle problemen die zich voordoen. Zoals Allah zegt in het tweede vers van Soerah al-Baqara, “Dit is het Boek waaraan geen twijfel is, een leidraad van de godvrezenden”. Andere verzen laten ook zien dat onze Heer alles in de Koran heeft uitgelegd:

“Voorzeker, er is een lering in hun geschiedenissen voor de bezitters van verstand. Het is geen verzonnen verhaal, maar is er als bevestiging van wat er vóór was, als een verduidelijking van alle dingen, als leiding en als een barmhartigheid voor een volk dat gelooft”. (Yoesoef 12:111)

“…en Wij hebben jou het Boek neergezonden, als een uitleg van alle zaken en als leiding en barmhartigheid en een verheugend bericht voor de moslims”. (an-Nahl: 89)

Een gelovige deelt zijn gehele leven in volgens de Koran en streeft ernaar om van dag tot dag de dingen die hij heeft gelezen en geleerd uit de verzen van Allah’s boek, heel zorgvuldig toe te passen. Bij alles wat hij doet, vanaf het moment dat hij opstaat in de ochtend, totdat het weer tijd is om te gaan slapen, is hij vastbesloten om te denken, te spreken en te handelen volgens de leer van de Koran. Allah laat in de Koran zien dat deze toewijding het hele leven van een gelovige overheerst.

“Zeg: ‘Voorwaar, mijn gebed, mijn offer, mijn leven en mijn sterven, zijn voor Allah alleen, de Heer der werelden’.” (al-An’aam 6:162)

Maar sommige mensen denken dat religie bestaat uit rituelen die alleen maar bedoeld zijn voor bepaalde tijdstippen en dat het leven bestaat uit tijdstippen om te bidden en tijdstippen voor andere dingen. Ze denken slechts aan Allah en het Hiernamaals wanneer ze bidden, vasten, sadaqa (aalmoezen) geven of op bedevaart naar Mekka gaan. Op andere momenten zijn ze alleen maar bezig met de gewone dagelijkse dingen. Het leven in deze wereld is voor hen een onplezierige concurrentiestrijd. Zulke mensen zijn vaak ver weg van de Koran en streven hun eigen persoonlijke doel in het leven na, hebben hun eigen ideeën over zedelijk gedrag, hun eigen visie op de wereld en hun eigen gevoel van normen en waarden. Ze hebben geen idee wat de leringen van de Koran werkelijk betekenen.

Iemand die de leer van de Koran aanneemt en de soenna (levenswijze) van de boodschapper van Allah, moge Allah hem zegenen en vrede schenken, als levensprincipe heeft, zal zeker een geheel ander soort leven leiden dan iemand met de eerder genoemde instelling. Zo iemand zal niet vergeten dat hij ondergeschikt is aan het lot dat Allah voor hem heeft bepaald en zal zijn leven leiden met een vertrouwen in en overgave aan Hem. Op deze manier weet hij dat hij zich geen zorgen hoeft te maken, verdrietig, angstig, bezorgd, pessimistisch of depressief hoeft te zijn; of overvallen hoeft te worden door paniek wanneer zich moeilijkheden voordoen. Hij zal alles aanvaarden op de manier zoals Allah adviseert en goedkeurt. Ieder woord uit zijn mond, iedere beslissing en daad laat zien dat hij leeft volgens de soenna, die de praktische belichaming is van de leer van de Koran. Of hij nu aan het wandelen is of aan het praten, televisie kijkt of naar muziek luistert, hij is zich ervan bewust dat hij de verantwoordelijkheid draagt om te leven op de manier die Allah tevredenstelt. Hij zorgt zeer nauwkeurig voor de dingen die hem zijn toevertrouwd en vraagt zich tegelijkertijd af of hij hierdoor Allah’s gunsten krijgt. Hij gedraagt zich nooit op een manier die niet gepast is volgens de leer van de Koran of die strijdig is met de soenna.

Het leven volgens de waarden van de Islam is mogelijk door de geboden en de adviezen van de Koran op ieder aspect van het leven toe te passen.

Dit en het toepassen van de soenna is de enige manier voor de mens om de beste resultaten te verkrijgen en om gelukkig te zijn in dit leven en het volgende. Onze Heer zegt ons in de Koran dat iemand het beste leven kan bereiken door goede dingen te doen.

Wie het goede doet, man of vrouw, en hij gelooft: voorwaar, aan hem geven Wij een goed leven. En Wij zullen hen zeker belonen met hun beloning, volgens het beste wat zij plachten te doen. (an-Nahl 16:97)

Met Allah’s wil, zal leven volgens de leer van de Koran en de soenna, mensen in staat stellen hun blik te verruimen; om goed en slecht van elkaar te onderscheiden en om dingen goed te overdenken Deze karaktereigenschappen zorgen ervoor dat degene die ze bezit, zijn hele leven zal leiden met de rust die uit deze voordelen voortkomt. Iemand die zijn leven leidt in overgave aan Allah en volgens de leer van de Koran, zal volledig anders zijn dan andere mensen in zijn gedrag, in hoe hij zit en loopt, hoe hij over dingen denkt, hoe hij dingen verklaart en interpreteert en in de oplossingen die hij vindt voor problemen die hij tegenkomt.

Dit boek onderzoekt de dingen die iemand doet en de gebeurtenissen die men tegenkomt in het dagelijkse leven, vanuit het gezichtspunt van een moslim die volgens de leer van de Koran leeft. Het zal laten zien hoe een moslim zou moeten reageren op de verschillende dagelijkse omstandigheden en in situaties waarmee hij geconfronteerd wordt.

Het doel van het boek is tweevoudig; een idee geven van het goede leven dat men zou kunnen leiden dankzij de leer van de Koran, en het uitnodigen van alle mensene tot een beter leven dat door deze leer aangereikt wordt. Het is zeker dat alleen de leer van de Koran het voor iemand mogelijk maakt om ieder moment van het leven op een paradijselijke manier door te brengen; in een vredige omgeving, ver weg van stress, zorgen en moeilijkheden van deze wereld.




00:10 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |


Sovereignty of Pharaoh in Egypt and the condition of the children of Israel




Besides the city states established in Mesopotamia, Egyptian

civilization was one of the most ancient civilizations in history. Ancient

Egypt is known to have had the most organised social and political order

of the time. Their invention of writing around 3000 B.C., their use of the

river Nile, the deserts surrounding the country and serving as a strong

defence against external threats were major factors in the successful

progression of the Egyptian Civilization.

Nevertheless, this great civilization was ruled by Pharaoh, whose reign

is clearly described in the Qur'an as an example of obstinance. These people

acted proudly against God, turned their backs on Him, persisting in their

denial of the truth. Therefore, even their advanced civilization, social and

political order, and military achievements, could not protect them from


The most important events of the history of Egypt took place in

connection to the presence of the children of Israel in the land.

Israel is the other name of the Prophet Ya'qub (Jacob) (as). The sons

of Ya'qub had formed "the children of Israel," the tribe which in time came

to be known as "Jews." The children of Israel first came to Egypt during

the time of the Prophet Yusuf, the youngest son of Ya'qub. In the Qur'an,

a detailed account of the life of Yusuf is given in Sura Yusuf. Beginning in

the early years of his life, Yusuf had faced many difficulties and had been

subjected to numerous assaults and slanders. Later in his life, after his

release from prison where he had been put because of a false accusation,

Yusuf was placed in authority over the treasures of Egypt. His appointment

was followed by the influx of the children of Israel into Egypt. This is

described in the Qur'an as follows:

Then when they entered into Yusuf's presence, he drew his parents

close to him and said, "Enter Egypt safe and sound, if God wills."

(Qur'an, 12: 99)

According to the account in the Qur'an, the children of Israel, who

had dwelled in peace and security in Egypt, eventually lost their status in

the society, and in time, were finally enslaved. From the related verses in

the Qur'an we understand that the children of Israel lived in such a

condition at the time Musa arrived on the scene. As described in the

Qur'an, Musa went to Pharaoh as "a member of an enslaved tribe." The

following arrogant answer, which Pharaoh and his inner circle made to

Musa (as) and Harun (Aaron) (as), informs us about this fact:

They said, "What! Should we believe in two human beings like

ourselves when their people are our slaves?" (Qur'an, 23: 47)

As depicted in these verses, the Egyptians had subjected the children

of Israel to slavery and placed them in their personal service. To maintain

and enforce this system of slavery, the Egyptians employed methods of

repression. This pressure was exercised to the extent of controlling the

entire Israelite population. The proliferation of the male population,

deemed to be a challenge to the Egyptian's own survival, was obstructed,

whilst the female population was exploited for their service. This situation

is conveyed in the verses in which God addresses the children of Israel:

Remember when We rescued you from the people of Pharaoh. They

were inflicting an evil punishment on you—slaughtering your sons

and letting your women live. In that there was a tremendous trial for

you from your Lord. (Qur'an, 2: 49)

Remember when We rescued you from Pharaoh's people who were

inflicting an evil punishment on you, killing your sons and letting

your women live. In that there was a tremendous trial from your Lord.

(Qur'an, 7: 141)

The religion that was prevalent in the land of Egypt was the legacy of

the idolatrous practices of Pharaoh's ancestors. This unjust religion posited

the existence of numerous gods. Pharaoh was, on the other hand, believed

to be a living god. It was precisely this belief which proffered pharaohs

with such power over their subjects. Pharaoh and his immediate circle saw

Musa as a threat to the way of life dictated by the religion of their

ancestors, since, according to that religion, it was Pharaoh who possessed

all the might and glory. Pharaoh's arrogance, his striving to maintain

control, and his regarding Musa and Harun as rivals, are evidenced in the

following words of Pharaoh and his immediate circle, in their address to

Musa and Harun:

They said, "Have you come to us to turn us from what we found our

fathers doing, and to gain greatness in the land? We do not believe

you." (Qur'an, 10: 78)

In accordance with his ancestors' religion, Pharaoh claimed that he

was a god. He even went to such lengths as to claim he was their most

exalted Lord



Sovereignty of Pharaoh in Egypt and The Condition of The Children of Israel

An ancient Egyptian engraving depicting the entry of the children of

Israel into Egypt

12:24 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

 Prophet Musa(a.s) in the quran

The Life and Struggle of

the Prophet Musa (as) in the Qur'an


June, 2002


( A S )



The history of mankind could be considered as a history of prophets.

God has communicated His Divine Revelation to people by means of His

messengers throughout history. These messengers told people about their

Lord and communicated to them the words of their Creator.

The struggle a number of prophets faced in spreading the message is

depicted in detail in the Qur'an. The hardships they faced, the solutions

they brought and the exemplary behaviour are all clearly outlined. God

communicates what His messengers endured as an example for people, for

their struggle and good character are also applicable for the people of


In the Qur'an, the stories and experiences of various prophets,

besides the Prophet Muhammad (saas), such as the Prophet 'Isa (Jesus),

Sulayman (Solomon), Yusuf (Joseph), Nuh (Noah), Ibrahim (Abraham),

and many others (peace be upon them all), are conveyed as examples. For

instance, there are numerous lessons for us in the righteous conduct of the

Prophet Yusuf, as well as sagacious insight about human and social

psychology in Yusuf's relation with his brothers, his being thrown into a

well by them, his being sold into slavery, his being thrown into prison

while a slave in the King's palace because of wrongful accusations, and his

being placed in authority over the state treasury.

There is indeed an important example for us in the Prophet Ibrahim,

who is mentioned by God in the Qur'an as "…a great example for you…,"

for his conscientiousness and clemency, and for putting his trust in God

and his turning towards God when he was being cast into the fire.


The prophet that is most frequently employed as an example in the

Qur'an is the Prophet Musa (Moses) (as). Musa's name is referred to in 34

different suras (chapters). We can find extensive information about the life

of Musa in three of the largest suras (al-A'raf, Ta Ha, and al-Qasas). All

these suras and verses offer detailed accounts of his difficulties with

Pharaoh, beginning in his childhood, the evil conduct of his people and

his struggle in communicating the message to them. His unyielding

courage under the most stringent circumstances is presented with the

intention of being an example to people.

In this book we will examine the life of Musa as it is depicted in the

Qur'an. We will explore the events he has lived through as it is described.

Essentially, the events in the Prophet Musa's life should not be regarded

merely as events of the ancient past, but rather as events and examples to

shed light to our own lives today.


12:22 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |