06-07-07

"Het Licht der Heelal":Sonsuz Selam olsun Güzeller Güzeline,Gülbahcelerinin en Güzel Gülüne.

Esselamu Aleykum Warahmatullah Wabarakatuh

 

 

Size mÜslÜman kardesim demek isterdim,ama siz sÖzde “ bizde mÜslÜmaniz” dersiniz,ama siz Islami tanimadiniz,Kurani tanimadiniz,Allahi ve peygamberini hic bilmediniz. ÖnÜnÜzde apacik Kurani Kerim,yani Kainat Kitabi var,hic acip okudunuzmu?hic hadislere baktinizmi?

O gÜzeller gÜzeli,Nur ÜstÜne Nur olani,Kainatin Efendisini,yerlerin ve gÖklerin Rahmet Nebísini,GÜlbahcelerinin en güzel gÜlÜnÜ tanidinizmi?tanimak bile istemediniz,ama Allah(c.c)munafiki iyi tanir,Onlar Allaha bile yalan söylemeye calisacaklar:Ya-Rabbi,biz sana inanmistik diyecekler:ve Kuran diyorki,Bilinki onlar apacik yalancilardir…

Ay ve GÜnesin isigi bile Onun(hz Muhammed s.a.s)nuru yaninda sönük kalir.

Onun dizlerinde büyüyen o güzel Halife hz Ali,O ilmin kapisidir:hz hatice validemizden sonra ilk müslüman olandir,Islamda adi gecen büyük insanlardandir,Hz Siddiyk,Hz ömer ve Hz osmandan sonra halifelik yapti,hepside Allahresulünün ögrencileriydiler,Halifeydi,üzerinde bir tek elbiseyle hayatini gecirdi,Dünya ayaklari önüne geliyordu ama tepip geciyorlardi,olsada fakire dagitiyorlardi,Tok karinla degil ac karinla ülke yönetiyorlardi,cünkü ögretmenleri Hz Muhammed(s.a.s)idi,hatirla bunlari…

 

Hz Ali 10 yasinda idi:birgün Hz Hatice validemizle peygamber Efendimiz secde ederken 10yasindaki hzAli iceri girdi,baktiki secde ediyorlar,bu nedir dedi,.,napiyorsunuz?Allaha ibadet ediyorum dediginde:bu nasil birsey diyordu,Allahresulü anlatiyordu:etkileniyordu Hz Ali,sonra diyorduki:babam Ebu Talibe söyleyeyim,musade ederse bende sizin dininize gireyim,cikiyordu 10yasindaki cocuk babasina danismak icin,az sonra iceri giriyordu:Vallahi diyordu,babama danismiyacam,ona sormuyacam,Efendiler Efendisi soruyordu:neden danismadin?  Allah beni yaratirken babama danismadi,ben dinimi kabul ederken babama niye danisayim?

Ali olmak,Hz Ali olabilmek,,,.sonra Fahri kainatin yanibasinda,hayati boyunca onun o güzelim reyhan kokusunu duya duya büyüyen Hz Ali,hep Allahresulunün yaninda idi,hic ayrilmadi.ne güzel o dördüncü halife olan güzel Ali,binkez Selaam olsun o büyük Halifelere ve onlari taniyabilenlere,ve sonsuz Selaat ve Selaam onlarin ögretmenine,o göklerin ve yerlerin Rahmetpeygamberine,gülbahcelerinin en güzel gülüne,bizlere insanligi ögretene,Kainatin Efendisine sonsuz Selaat ve Selaam.

O dört büyük halifeyi sevmeyen,Sahabeleri sevmeyen,peygamberide sevemez,kuranida sevemez,islamida sevemez,Allahida sevemez.onu ancak Azap bulur,O Azap yolcusudur,kurtulusuda yoktur,Tadin bu yangin Azabini denilecektir kendisine.Vay onun haline,O ne kötü bir yerdir…

Peygamberin yanindan bir an bile ayrilmiyorlardi,bakin hadislere:Peygamber efendimiz:                          -----HZ Ebu Bekir hakkinda----

1:Ebu Bekir benden,bende ondanim,Ebu Bekir dünya ve ahirette benim kardesimdir.

2:Ey Ebu Bekir,sen cehennem atesinden Allahin azadlisisin.

3:Ebu Bekiri sevmek,ümmetimin üzerine vacibdir.

4:ümmetime,ümmetimin en merhametlisi Ebu Bekirdir.

5:Ebu Bekir cennettedir….

-----Hz Ömer hakkinda-----

1:Yüce Allah hak ve hakikatin ifadesini Ömerin dili üzerine koydu.

2:$ayed benden sonra peygamber gelecek olsaydi,O kimse Ömer b. el-Hattab olurdu.

3:Ben insan ve cin $eytanlarinin Ömerden kactiklarini gördüm.

4:Ömer cennet ehlinin i$igidir.

------Hz Osman hakkinda-----

1 :Kendisinden meleklerin haya ettigi bir kimseden ben utanmazmiyim ?

2:Osman,ümmetimin en hayalisi ve en fazla kerem sahibidir.

3:Hz lut’dan sonra,ailesiyle hicret edenin ilki Osmandir.

4:Her peygamberin cennette bir refiki vardir.orada benim yolda$im Osmandir.

5:Osman cennettedir.

------Hz Ali hakkinda------

1:Seni ancak mü’min sever,sana ancak münafik bugz eder.

2:sen bendensin,bende sendenim.

3:sen benim dünya ve ahirette kardesimsin.

4:Ben ilmin eviyim,Alide kapisidir.

5:Ali cennettedir.

 

 

Hz Aise(r.a) anlatiyor.Resulullah(s.a.s)bir gece mubarek basini yanima koymus,yildizlara bakiyordu,bende aya bakiyordum,Resul-i ekremin mubarek yüzü aydan güzeldi.kendimi tutamadim agladim,gözümden bir damla gözyasim,mubarek yüzü üzerine düstü.bana bakip:Ya Aise neoldu ki agliyorsun?Ya Resulullah,aya baktim,Senin yüzünü aydan nurlu gördüm.kiyamet gününde senin yüzünü görmeyen,sefaatine kavusamiyan zavalli kimselerin haline aciyorum dedim.

Resul-I ekrem:bunda hayret edecek ne var?Allahu Teala günesin ve ayin nurunu benim nurumdan yaratti,dedi. Ya Resulullah:yildizlara nicin bakiyordun?dedim.

Ya Aise,Ashabim arasinda birisi vardir,hergün onun taatini yildizlar sayisinca göge cikarirlar,yildizlara bakiyorum bunlarin sayisini Hak Tealadan baska kimse bilemez diyordum,buyurdular.bende bu kimsenin babam olacagini zanettim ve sordum:O,Ömer b.Hattabdir buyurdular,Ömer b. Hattabin taati,babanin taati yaninda denize nazaran bir damla gibidir buyurdular…

Sahabiyi sevmeyen peygamberide sevemez.

Hz Ali birgün minberdedir,Halifedir.,bir ara bakti cemaate,:bana söylermisiniz dedi,

Dünyadaki en cesur insane kimdir?bir ikisi dedilerki sizsiniz en cesuru olan Ya Ali,hayir diyordu,ben degilim,ben müminlerden biriyim sadece,birgün ogluda onu sordugunda ona,diyecektiki en büyük Ebu Bekirdir,sonra Ömerdir,Osmandir,kendini belliki en sona birakiyordu,bakin dedi en cesuru anlatayim size dedi,:Bedirdeydik,Allahresulunün etrafini sarmislardi,dediki kim Resulullahi koruyacak bugün,Resulullahi korumanin bedeli agirdi,belki paramparca olmak vardi,herkese bir an bi duraksama oldu,birden Siddiyki gördüm,kilicini cekti,ben dedi Resulullahin yanindan,tepeme dünya cokes yanindan ayrilmiyacam,biz kenardayken Resulullahin yaninda o gün o vardi,.Vallahi bir an dahi ayrilmadi.

 

Hadisler bunlari söylüyor,mahser günü,peygamberden sonra ilk Ebu Bekir kabirden cikacak,sonra Ömer,Osman,ve Ali.Sonsuz Selaam olsun o büyük insanlara,.bana bugün Islami ögreten o zaatlara,.selaam olsun onlara…

 

Siz bugün burada kör olarak yasayin,Allahi tanimayin,Allahta sizi huzurundan kovacak,bileseniz bunlari….

 

Hz Ali,o Allah icin ve Peygamberi icin savasan o büyük halife,bügün biz Aleviyiz,Aliyi severiz diyen o insanlari gorse onlari lanetlerdi,bundan eminim,cünkü onlar Allahi tanimadilar,Kurani acip okumadilar,Allahresuluna inanmadilar,ancak yalanladilar öteki kafirler gibi,Allahin huzuruna neyinizle cikacaksiniz?neyinizle?Allah herseyi bilen ve görendir.Allahresulunun kizi Fatima validemizle evlenen hz Ali,bir peygamber kiziyla evlenmek kolaymi?halife hz Osman iki kiziyla evlenmisti,ve bir kizim daha olsaydi onuda verirdim sana ey Osman diyordu Allahresulu….

O,Ali,bir ömür boyu insanlara yardim eden Ali,Allah icin savasan Ali,…

Onun ak sakalini kana bulayan kafirden farkiniz nedir söylermisiniz?,nerde 5vakit namaziniz?Hz Ali basini secdeden kaldirmazdi,siz nasil seviyorsunuz onu?ac hadiskitaplarini okuuu,..

Allahresulu:Siddiyk benim gözüm ve kulagim gibidir,ona bugz eden cennete giremez,Ömer gazaplaninca Allahta gazaplanir,Osmandaki hayadan melekler bile cekinir ben nasil utanmiyayim,ona iki kizimi verdim birtane daha olsaydi onuda verirdim,Ali ise ilmin kapisidir,benim kardesimdir,hasan ve hüseyin cennette yükseklerdedir ama Ali onlardan daha yüksektedir…

Sen müslümanim de,Aliyi severiz de,ama namaz kilma,oruc tutma,camileri sevme,peygamberi kötüle,islami kötüle,kurani’da sevme,50-60sene yasarsin,belkide yarin gidersin Allahin huzuruna,ozaman senin azabin baslayacak,.Allahimi kandiracaksin?kendini kandiriyorsun yalnizca,:peygamber efendimiz(sas),hz Aliye demedimi:en büyük lanet,senin sakalini kana bulayacak olan insanin üzerine olsun demedimi?Peygamberimiz onu nekadar cok sevmisti.iki oglu Hasan ve Hüseyini dizlerinden hic indirmiyordu,bunlarida biliyormusun?bak hadis kitaplarina ozaman.

Islami tanimadan kötüleyen kafirlere benzemek zorundamisin sen?

 

Cihan sultani,Efendim,Basimin taci,Ahiretteki halasim,Ahiretteki siginagim,Allahin izniyle siginilacak tek insan,Cihan sultanim,Onun hakkinda nasil yalan konusursun sen?

Onu kaybettigsen,Kuranida kaybettin,Allahida kaybettin sen,cenneti hic görmeyeceksin sen,$efaat peygamberini hic görmeyeceksin,seni kim kurtaracak?hz Aliyemi güveniyorsun?

Allah o büyük halifeye $efaat etme gücü vermedi,bu dünyada kör olarak yasamaki ordada kör cikma Allahin huzuruna,yoksa kaybedersin,en kötü azaba atilirsin,yazik olur sana,düsün biraz.

Cihan sultanini sev,Kurani sev,sahabeleri sevki $u basit hayatinin bir anlami olsun.

Hz.Aliyide sev tabiki,O büyük bir halifedir,ama islami tani,ya$a ve ya$at.Sen zalimlerden olmak zorundamisin?Sen kör olmaki Allahresulu sana in$allah $efaat etsin.

Ben hicbir müslüman hakkinda kötü bir söz söyletmem,bunu bil,ancak ve ancak kendini yakarsin sen.Onlarin isimlerindeki nurlar alcalmaz,.eger bilmiyorsan ac oku,ama bilmeden kötü söz söyleme,Allahtan kork.bütün kainati yaradanin yücei ismi her yerde yaziyor,ac gözünü bak,.O sonsuz rahmet sahibi,ac elini dua etki rahmeti üzerine olsun.Bu sözlerimi unutma,kendini yakma,unutulanlardan olma.Cünkü mahser günü peygamberler senden kacacak,annen baban ailen senden kacacak,orada kör kalacaksin,ate$lere dalacaksin.

 

O hesapa,azaba hazirmisin?Ölüme hazir degilsen,hesabada hazir degilsin,dön bak $u gecen hayatina,günahlarina,hala devam mi ediyorsun?Nezaman insaf edeceksin ve kendine aciyacaksin?Sen kendine acimazsan kimse acimaz sana,Sen kendine merhamet etmezsen,neden merhamet etsinler sana Neden??

 

Benim Efendim,Peygamberim,Sultanim,Ba$tacim,$arap iciyormu$ ÖYLEMII?????

YAZIKLAR OLSUN SANA VE SENIN GIBILERE……

Kafirler toplululugu Hz Isayida $arap iciyordu diyorlar ama bilmiyorlarmi Incilin kac kez degistigini?$uan kendileri $arap icip icip sapikligin en derinliklerinde boguluyorlar,ve sen benim canim peygamberiminde $arap ictigini söylüyorsun:Yazik sana,:

Hz Ali ve öteki halifeler ve sahabeler onun ögrencileriydi,Hz Aliyi seversin,o tanimadigin Aliyi seversin,Bilki biz o Aliyi senin sevdiginden cok daha fazla severiz,ve biliriz.Hz Ali ömür boyu bir sarho$un ögrencisimiydi?tövbe,tövbe:Yaziklar sana ve Senin gibilere.

O yerlerin ve göklerin Rahmetnebisi,güzeller güzeli,Sultanlar Sultani,O kizcocuklarini diri diri gömen bir toplulugu adam eden efendim……

ALEMLERIN RABBI OLAN ALLAH KALBLERINIZE NAMAZNURU VERSIN,CÜNKÜ ONDAN BA$KA GIDECEK KAPIMIZ YOKTUR….

Kainattaki zerreler adetince $ükürler Rabbime,ve selaat ve selam Sultanima,Efendime…

23:33 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De daadwerkelijke dood en wat over dood wordt waargenomen

DE DAADWERKELIJKE DOOD EN WAT

OVER DOOD WORDT WAARGENOMEN

 

 

De Dood van de Ziel (de Daadwerkelijke Dood)

 

Heeft u ooit nagedacht over hoe u zult sterven, hoe de dood eruit ziet en wat erop het moment van de dood zal gebeuren? Tot dusver, is er niemand verschenen die stierf en opnieuw tot leven werd gebracht en wie zijn daadwerkelijk ervaringen en gevoel over de dood kon delen. Dit het geval zijnde, is het technisch onmogelijk om informatie te verzamelen over hoe de dood is en wat men op het ogenblik van dood voelt. God, Die het leven aan de mens verleent en het te zijner tijd terugneemt, informeert ons in de Qur'an over hoe de dood eigenlijk plaatvindt. Aldus is de Qur'an de enige bron waaruit wij over de dood kunnen leren hoe de dood werkelijk gebeurt en wat iemand die sterft werkelijk ervaart en voelt. De dood, zoals in Qur'an wordt vermeld, is vrij anders dan de "medische dood" die mensen aan de buitenkant waarnemen. Het zijn hoofdzakelijk bepaalde verzen die ons van gebeurtenissen op de hoogte brengen zoals die door de stervende persoon zelf worden gezien, die nooit door anderen kunnen worden waargenomen. Dit is verwant in Surah al-Waqi`ah:

 

Waarom dan, wanneer de ziel van (de stervende) zijn keel bereikt en gij ziet toe - op dat ogenblik zijn Wij dichter bij hem dan gij, maar gij ziet dit niet. (Surah al-Waqi`ah: 83-85)

 

In tegenstelling tot de dood van de ongelovigen, is dat van de gelovigen zalig:

 

Tot degenen, die de engelen doen sterven terwijl zij rein zijn, wordt gezegd: "Vrede zij u. Gaat de hemel binnen voor hetgeen gij deedt." (Surah an-Nahl: 32)

 

Deze verzen onthullen een zeer belangrijk en onveranderlijk feit over de dood: op het ogenblik van de dood, zijn wat de stervende persoon doormaakt en wat de nabijgelegene waarneemt ongelijke ervaringen. Bijvoorbeeld, een persoon die zijn volledige leven als onproductieve ongelovige doorbracht, kan van de buitenkant worden waargenomen alsof hij een "vreedzame dood" ervaart. De ziel proeft nu echter in een totaal verschillende dimensie de dood, op een zeer pijnlijke manier. Daartegenover verlaat de ziel van een gelovige, ondanks het schijnbaar lijden aan grote pijn, zijn lichaam "in een deugdzame staat". Kortom, de "medische dood van het lichaam" en de dood van de ziel, die in Qur'an wordt bedoeld, zijn totaal verschillende gebeurtenissen.

Zich onbewust van deze waarheid waarvan de Qur'an ons op de hoogte brengt, zoeken de ongelovigen die de dood als een eeuwige en vreedzame slaap veronderstellen, ook naar manieren om het ogenblik van dood pijnloos en comfortabel te maken. De gevolgen van een dergelijke misvatting is duidelijk te zien in de voorbeelden bij diegenen die zelfmoord begaan door pillen in te nemen, aardgas te inhaleren of zijn toevlucht te nemen tot een pijnloze vorm van de dood om aan een pijnlijke ziekte te ontsnappen.

 

Zoals eerder vermeld, is de dood die door de ongelovigen "wordt geproeft" een grote bron van kwelling voor hen, terwijl het zalig voor gelovigen blijkt te zijn. De Qur'an brengt gedetailleerd verslag uit van de moeilijkheid die ongelovigen ondergaan wanneer hun zielen worden weggehaald, vanwege de manier waarop de engelen de ziel van een ongelovige op het ogenblik van dood behandelen:

 

En hoe (zal het zijn) wanneer de engelen bij de dood hun ziel zullen nemen, hun aangezicht en hun rug treffend? Omdat zij datgene volgen wat Allah vertoornt en haten wat Hem behaagt, daarom heeft Hij hun werken vruchteloos gemaakt. (Surah Muhammad: 27-28)

 

In de Qur'an is ook een verwijzing naar "de doodstrijd," die eigenlijk het resultaat is van de engelen die het nieuws van de eeuwige kwelling op het ogenblik van de dood geven:

 

O, kondet gij het waarnemen, wanneer de onrechtvaardigen in doodsstrijd zijn en de engelen hun handen uitstrekken, (zeggende): "Geeft uw zielen op. Deze dag zal u de straf der schande worden toegekend, voor hetgeen gij ten onrechte tegen Allah zeidet en omdat gij u hoogmoedig van Zijn tekenen afwenddet. (Surah al-An`am: 93)

 

O, hadt gij het slechts kunnen zien, wanneer de engelen de ziel der ongelovigen wegnemen, hun gezicht en hun rug treffende: "Ondergaat de straf van het branden.

51. Dit komt door hetgeen uw handen hebben gewrocht; Allah is in het geheel niet onrechtvaardig voor Zijn dienaren." (Surah al-Anfal: 50-51)

 

Aangezien de verzen het duidelijk maken, enkel is de dood van een ongelovige een volledige periode van ondraaglijke pijn op zichzelf. Terwijl de mensen die hem omringen een schijnbaar probleemloze dood in zijn bed zien, begint een grote geestelijke en fysieke kwelling voor hem. De engelen van de dood nemen zijn ziel, leggende pijn en vernedering op hem. In Qur'an, worden de engelen die de zielen van disbelievers nemen beschreven zoals: “hen die ruw uitplukken.” (Surah an-Nazi`at: 1)

 

De laatste fase van hoe de ziel wordt weggehaald wordt als volgt verklaard:

 

Geen inderdaad! Wanneer het (de ziel) de slokdarm bereikt en hij de woorden hoort, ` wie kan hem nu helen?' hij weet inderdaad dat de definitieve scheiding er is. (Surah al-Qiyamah: 26-28)

 

Op dit ogenblik ziet de ongelovige de waarheid onder ogen, die hij gedurende heel zijn leven ontkende. Met de dood zal hij beginnen te lijden onder de gevolgen van zijn grote schuld, zijn ontkenning. Engelen “slaan hun ruggen” en “plukken de ziel er ruw uit”, dit is slechts het begin en een kleine aanwijzing van het verdriet dat op hem wacht. De dood daarentegen is voor een gelovige het begin voor eeuwige geluk en zaligheid. In tegenstelling met dat van een ongelovige die bitter lijdt wordt de ziel van een gelovige " zacht te voorschijn gehaaldt" (Surah an-Nazi`at: 2) door de engelen die zeggen: "Vrede is op u! Ga de Tuin in als een beloning voor uw werken." (Surah an-Nahl: 32)

 

Dit is gelijkwaardig aan de staat van slaap. Tijdens de slaap, glijdt de ziel zachtjes in een andere dimensie, zoals het volgende vers erop wijst:

 

God neemt de zielen weg bij hen sterven en bij degenen die niet sterven, terwijl zij in slaap zijn. Dan houdt Hij de zielen waarvoor Hij de dood heeft verordend achter en stuurt Hij de overigen (terug) tot een vastgestelde tijd. Voorwaar, daarin zijn zeker tekenen voor een volk dat nadenkt. (Surah az-Zumar: 42)

 

Dit is de uiteindelijke waarheid over de dood. Uiterlijk getuigen de mensen slechts de medische dood: een lichaam dat geleidelijk aan zijn lichamelijke functies verliest. Degenen die van de buitenkant een persoon zien die op de rand van de dood is, zien noch zijn gezicht en rug die worden geslagen, noch zijn ziel die de slokdarm bereikt. Alleen de ziel van de betrokken persoon ervaart dit gevoel en ziet deze beelden. De daadwerkelijke dood wordt echter door de stervende persoon "geproefd" in elk van zijn aspecten in een dimensie welke onbekend is aan degenen die de dood aan de buitenkant waarnemen. Met andere woorden, wat er tijdens de dood ervaren wordt, is een "verandering in dimensie." Wij kunnen de feiten die in de verzen worden geopenbaard, welke wij tot dusverre hebben geanalyseerd, als volgt schetsen: zij het een gelovige of een ongelovige, de dood van een persoon wordt noch vertraagd noch met zelfs een uur verhaast. Waar de mensen ook kunnen zijn, de dood overvalt hen, als hun tijd is gekomen. Tijdens het ondergaan van de dood, ontvangen zij individueel vrij verschillende behandelingen, hoewel dit uiterlijk niet te onderscheiden is.

 

10:53 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-07-07

Er is geen ontsnapping aan de DooD

Er is geen ontsnapping van de Dood

 

De dood komt, vooral op een vroege leeftijd, zelden in gedachten op. Door dit als het einde te beschouwen, ontsnapt de mens zelfs aan de gedachte ervan. Echter, net zoals fysiek vermijden geen genezing voor de dood verstrekt, noch doet het vermijden van het denken erover. Bovendien is het onmogelijk om de dood te negeren. Elke dag stellen kranten krantenkoppen op over de sterfgevallen van zo vele mensen. U komt vaak lijkwagens tegen of komt langs begraafplaatsen. Verwanten en vennoten sterven. Hun begrafenissen of bezoeken om deelneming te betuigen, brengen onvermijdelijk de dood tot gedachte. Aangezien men getuigt van de dood van anderen, en vooral de dood van geliefden getuigt, denkt hij onvermijdelijk na over zijn eigen eind. Deze gedachte kwetst hem diep binnenin, wat hem rusteloos maakt. Het maakt niet uit hoe sterk het individu zich verzet, waarheen hij toevlucht zoekt of hoe hij probeert te ontsnappen, hij kan zijn eigen dood eigenlijk op elk ogenblik ontmoeten. Hij heeft geen andere keus. Voor hem is er geen andere uitweg. Het aftellen houdt nooit op, zelfs niet voor een ogenblik. Waar hij ook naar terugkeert, daar ontmoet de dood hem. De cirkel sluit constant en haalt hem definitief in:

 

Zeg: "De dood waarvoor gij vlucht zal u zeker treffen. Dan zult gij tot de Kenner van het onzichtbare en zichtbare teruggebracht worden, en Hij zal u inlichten over hetgeen gij placht te doen." (Surah al-Jumu`ah: 8)

 

Waar gij ook zijt, de dood zal u achterhalen, zelfs al waart gij in sterk gebouwde vestingen. (Surah an-Nisa ': 78)

 

Dat is waarom wij moeten ophouden ons te bedriegen of feiten te negeren en ernaar streven om het goede genoegen van God tijdens deze periode te verdienen, die door Hem vooraf wordt bepaald. Alleen God weet wanneer deze tijd voorbij zal zijn. Onze Profeet Mohammad (God’s vrede en zegeningen zij met hem) zei ook dat één van de beste manieren om zijn geweten te verhinderen van verharding, en een om goed karakter te bereiken, door vaak aan de dood te denken is:

 

 Abdullah ibn Umar verhaalt, "de bovengenoemde Boodschapper van God (vrede zij met hem), ` Deze harten worden roestig net zoals ijzer doet wanneer het door water aangetast is.' Waarop wordt gevraagd wat hen kon ophelderen antwoordde hij, `een grote hoeveelheid herinnering van de dood en recitatie van de Qur'an.' " (Al-Tirmidhi, 673)

 

 

22:31 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-07-07

Het gevolg van onachtzaamheid

Het Gevolg van onachtzaamheid

 

Zoals wij in de voorgaande paragrafen hebben gezegd, roept de dood zolang men leeft zichzelf onvermijdelijk tot onze aandacht. Deze herinneringen blijken soms nuttig te zijn, daar het de mens ertoe aanzet om zijn prioriteiten in het leven opnieuw te onderzoeken en zijn vooruitzichten in het algemeen opnieuw te beoordelen. Maar er zijn andere tijden wanneer de bovengenoemde defensiemechanismen het overnemen, en met elke voorbijgaande dag, wordt de sluier van onachtzaamheid voor de ogen dikker. Als ongelovigen in een kalmerende stemming op de dood wachten en een irrationeel gevoel van comfort hebben, zelfs wanneer zij zich intens bewust zijn van zijn nadering in de laatstgenoemde jaren van hun leven, is het omdat zij volledig in deze sluier worden omhuld. Dat is omdat de dood voor hen kalmte en correcte slaap, rustgevendheid en vrijpostigheid, en een eeuwige hulp impliceert. Het tegendeel aan wat zij denken, God echter, Die elk wezen creëert uit het niets en Die hen doet sterven en Die het leven aan alle schepselen op de Dag des Oordeels zal geven, belooft hen eeuwig spijt en zorg. Zij zullen ook dit feit waarnemen op het ogenblik van de dood, wanneer zij veronderstellen dat zij naar een eeuwige slaap zullen gaan. Zij realiseren zich dat de dood geen totale verdwijning is, maar het aanvankelijke ogenblik van een nieuwe wereld vol van angst is. De angst aanjagende verschijning van de engelen des doods is het eerste teken van deze grote kwelling:

En hoe (zal het zjin) wanneer de engelen bij de dood hun ziel zullen nemen, hun aangezicht en hun rug treffend? (Surah Muhammad: 27)

 

Op dit ogenblik, worden de pre-doodsarrogantie en onbeschaamdheid van de ongelovigen verschrikking, spijt, wanhoop en eeuwige pijn. In de Qur'an, wordt hier als volgt naar verwezen:

 

En zij zeggen: "Zullen wij, wanneer wij in de aarde verloren zijn, opnieuw worden geschapen?" Neen, zij geloven niet in de ontmoeting met hun Heer. Zeg: "De doodsengel, aan wie gij toevertrouwd zijt, zal uw ziel nemen; dan zult gij tot uw Heer worden teruggebracht." O, kondet gij het slechts zien wanneer de schuldigen hun hoofd zullen buigen voor hun Heer, zeggende: "Onze Heer, wij hebben gezien en wij hebben gehoord, zend ons nu terug opdat wij goede werken mogen verrichten; voorzeker wij zijn thans overtuigd." (Surah as-Sajdah: 10-12)

12:48 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Methodes van Zelf-Bedrog

Methodes van Zelf-Bedrog

 

Behalve de redenen die ons niks doen aantrekken van de dood en ons in onachtzaamheid werpen, zijn er ook bepaalde defensiemechanismen die de mensen aanwenden om zichzelf te bedriegen. Deze mechanismen, waarvan enkelen hieronder worden genoemd, verlagen de mens tot het niveau van een struisvogel die zijn kop in het zand steekt om een onaangename situatie te vermijden.

- Het uitstellen van het denken aan de dood tot de laatste jaren van het leven: mensen nemen over het algemeen aan dat zij tot halverwege hun zestiger of zeventiger jaren zullen leven. Dit verklaart waarom over het algemeen mensen van jonge en middelbare leeftijd dit defensiemechanisme aanwenden. Met dergelijke berekeningen in gedachten, stellen zij het denken aan dergelijke "sombere" kwesties tot de laatstgenoemde jaren van hun leven uit. In hun jeugd-of hun bloeitijd- willen zij hun gedachten niet met "deprimerende" kwesties "vertroebelen". De laatstgenoemde jaren zijn qua tijd onvermijdelijk wanneer men niet het beste uit het leven kan halen en deze periode wordt door vele mensen als de meest aangewezen fase verondersteld om naarstig over de dood te denken en om te worden voorbereid op het volgende leven. Dit geeft ook geestelijke hulp, aangezien het een betekenis verstrekt voor het iets doen voor het Hiernamaals.

Desalniettemin, is het duidelijk dat het maken van een dergelijke lange termijn en niet beslissende plannen geen steek houdt voor diegene waarvoor zelf de volgende adem niet gewaarborgd is. Elke dag ziet hij vele mensen van zijn leeftijd, of zelfs jonger, sterven. Overlijdensberichten vormen een aanzienlijk deel van dagelijkse kranten. Elk uur melden televisiekanalen nieuws over sterfgevallen. Vaak is de mens getuige van de dood van mensen uit zijn omgeving. Maar toch denkt hij er weinig over na dat de mensen rondom hem ook van zijn eigen dood zullen getuigen of hierover in de krant zullen lezen. Aan de andere kant, zelfs al zou hij voor een zeer lange tijd leven, zal er niets in zijn leven veranderen, aangezien zijn mentaliteit hetzelfde zal blijven. Totdat hij werkelijk de dood onder ogen ziet, stelt hij het denken over de dood slechts uit.

- Veronderstellend dat men "zijn straf inde Hel slechts uitzit" voor een bepaalde periode zal zijn: Deze mening, die in de maatschappij overheerst, is niets anders dan bijgeloof. Toch is het geen geloof dat zijn wortels in de Qur'an heeft. In geen deel van de Qur'an vinden wij welke verwijzing dan ook naar "het uitzitten van zijn straf" in de hel voor een bepaalde tijd en vervolgens worden vergeven. Integendeel, in alle relevante verzen is er een specifieke vermelding van de scheiding van de gelovigen en de ongelovigen op de Dag des Oordeels. Opnieuw weten wij van de Qur'an dat de gelovigen in het Paradijs zullen blijven, terwijl de ongelovigen in de hel zullen worden geworpen, waar zij aan een eeuwige kwelling zullen lijden:

 

En zij zeiden: “De Hel zal ons niet aanraken, behalve een beprkt aantal dagen.” Zeg (O Muhammad): “hebben jullie een belofte van Allah ontvangen? Dan zal Allah Zijn belofte niet verbreken. Of zeggen jullie over Allah iets jullie niet weten”. Welzeker, degenen die slechte daden verrichten, en door hun zonden omsloten zijn, diegenen dan, zijn de bewoners van de Hel. Zij zijn daarin eeuwig levenden. Maar degenen die geloven en goede werken verrichten, zij zijn degenen die de bewoners van het Paradijs zijn. Zij zijn daarin eeuwig levenden.. (Surah al-Baqarah: 80-82)

 

Een ander vers benadrukt hetzelfde punt:

 

Dat is omdat zij zeggen: “Het vuur zal ons niet aanraken, behalve een vastgesteld aantal dagen.” Want zij weren in hun godsdienst bedrogen door wat zij plachten te verzinnen. (Surah Al ` Imran: 24)

De hel is een plaats van onvoorstelbare kwelling. Derhalve zou, zelfs al zou het verblijven in de hel slechts voor een bepaalde tijd mogelijk zijn, een mens van geweten nooit toestemmen om dat lijden te ondergaan. De hel is de plaats waar de attributen van God, al-jabbar (De Onweerstaanbare) en al-qahhar (De Onderwerper) tot in de uiterste mate worden vertoond. De kwelling in de hel is onvergelijkbaar met welke pijn in de wereld dan ook. Een persoon die zelfs een brandwond op zijn vinger niet kan verdragen en die beweert dat hij dergelijke marteling gemakkelijk kan ondergaan, toont slechts zwakke geestelijke gesteldheid aan. Een persoon die bovendien door de Toorn van God geen angst voelt, slaagt er niet in om God de gepaste achting te geven. Een dergelijk persoon, volledig beroofd van geloof, is een slecht mens die zelfs geen vermelding verdient.

- Denkend "ik verdien het Paradijs reeds": Er is ook een groep die zich onder de mensen van het Paradijs veronderstelt. Door zich bezig te houden met wat minder belangrijke daden die zij hebben als goede daden achten en het vermijden van sommige slechte daden, denken zij rijp te zijn voor het binnengaan van de hemel. Gedompeld in bijgeloof en ketterijen verkondigend die zij met godsdienst associëren, hangen deze mensen eigenlijk een geloof aan dat volledig van dat van de Qur'an is gescheiden. Zij stellen zich als ware gelovigen voor. De Qur'an classifiseert hen echter onder diegenen die partners aan God toeschrijven:

 

En geef hun de gelijkenis der twee mannen. Voor een hunner maakten Wij twee wijngaarden, omgeven met dadelpalmen en daartussen legden Wij korenvelden. Elk der tuinen bracht vruchten voort en bleef niet in gebreke. En door beide deden Wij rivieren stromen. En hij had overvloed,en zeide tijdens een gesprek tot zijn gezel: "Ik ben rijker dan gij, aan bezit en in getal." En hij ging zijn tuin binnen, terwijl hij onrechtvaardig was tegenover zichzelf. Hij zeide: "Ik denk niet, dat dit ooit zal vergaan." "Noch denk ik dat het Uur zal komen. Indien ik tot mijn Heer word teruggebracht, zal ik voorzeker een betere plaats vinden dan dit." Zijn gezel redetwistte en zeide: "Gelooft gij niet in Hem, Die u schiep uit stof, daarna uit een levenskiem en u dan vormde tot een volledig mens?" "Wat mij betreft, het is Allah Die mijn Heer is, ik zal niemand met mijn Heer vereenzelvigen." (Surah al-Kahf: 32-38)

 

Met de woorden, "Indien ik tot mijn Heer word gebracht", drukt de tuineigenaar zijn gebrek aan correct geloof in God en het Hiernamaals uit en onthult dientengevolge dat hij een afgodendienaar is die twijfels herbergt. Ondertussen beweert hij dat hij een superieure gelovige is. Voorts voelt hij geen twijfels dat God hem met het Paradijs zal belonen. Dit onbeschaamde en inferieure karakter van de afgodendienaar is zeer gemeenschappelijk onder mensen. Deze mensen weten diep van binnen dat zij vol bedrog zijn, maar zodra zij hierover worden gevraagd, proberen zij om hun onschuld te bewijzen. Zij beweren dat het opvolgen van de bevelen van de godsdienst niet zo belangrijk is. Voorts proberen zij om zich vrij te spreken, door te beweren dat de schijnbaar godsdienstige mensen die zij om hen heen zien, immoreel en oneerlijk zijn. Zij proberen te bewijzen dat zij "goede mensen" zijn door te verklaren dat zij niemand kwaad doen. Zij verklaren dat zij niet aarzelen om geld aan bedelaars te geven, dat zij jarenlang eerlijk in de openbare dienstverlening hebben gewerkt en dat dit de dingen zijn die iemand een oprechte Moslim maken. Of zij weten het niet of zij doen simpelweg alsof zij niet weten dat wat een mens een Moslim maakt, niet is om goed met goed mensen om te gaan, maar dat hij een bediende van God is en Zijn bevelen uitvoert. In een poging om hun vervormde Godsdienst te baseren op een zekere soort van beredenering, onderschrijven zij aan bepaalde denkfouten. Dit is eigenlijk typisch voor hun oneerlijkheid. Om hun eigen leven als wettig te erkennen, zoeken zij toevlucht tot leuzen als: "De beste vorm van aanbidding is werken" of "wat er toe doet is de oprechtheid van het hart." In de woorden van de Qur'an, is dit enkel "het uitvinden van leugens tegen God" en het verdient de straf van de eeuwige Hel. In de Qur'an, beschrijft God de situatie van dergelijke mensen als volgt:

 

Zij trachten God en hen bedriegen die geloof hebben. Zij bedriegen niemand maar zichzelf, terwijl zij het niet beseffen. (Surah al-Baqarah: 9)

 

 - Dubbel-standaard redenen: Soms wanneer de mensen over de dood nadenken, veronderstellen zij dat zij voor alle eeuwigheid zullen verdwijnen. Een dergelijk opschrikkend idee doet hen een ander defensiemechanisme ontwikkelen; zij geven slechts half geloof aan het feit dat "er een eeuwig leven is wat door God is beloofd". Een dergelijke conclusie wekt wat hoop in hen op. Wanneer zij de verantwoordelijkheden van een gelovige aan zijn Schepper overwegen, verkiezen zij het feit van het eeuwige leven volledig te negeren. Zij troosten zichzelf denkende: "Toch zullen wij tot onbeduidendheid worden verminderd, volledig ontbindend in de grond. Er is geen leven na de dood." Een dergelijke veronderstelling onderdrukt alle vrees en zorgen, zoals het verslag uitbrengen van zijn daden op de Dag des Oordeels of het lijden in het helle vuur. In beide reeksen van omstandigheden, leiden zij hun leven in onachtzaamheid tot het einde van hun dagen.

 

00:35 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-07-07

Oorzaken van onachtzaamheid

Oorzaken van onachtzaamheid

 

-  Een Gebrek aan Intelligentie: De meerderheid van de individuen die de maatschappij vormen is niet gewend om na te denken over ernstige kwesties. Door onachtzaamheid een manier van leven te maken, verontrusten zij zich niet over de dood. Alle wereldse problemen die zij niet weten op te lossen, houden hun gedachtes voortdurend bezet. De onbelangrijke kwesties, die reeds hun beperkte gedachtes “verstoppen”, staan hen niet toe om ernstig na te denken over ernstige kwesties. Aldus brengen zij hun leven doelloos door, rondzwalkend in de dagelijkse stroom van gebeurtenissen. Ondertussen, bij de dood van iemand, of wanneer de gesprekken uitdraaien op het onderwerp de dood, halen zij troost uit uitgeflapte uitdrukkingen en vermijden eenvoudig het onderwerp. Zij zijn mensen van beperkte geest die er onbeduidende bekrompen gedachtes op na houden.

- De Ingewikkeldheid en Helderheid van het Leven: Het leven gaat zeer snel voorbij en het is aanlokkelijk levendig. Bij gebrek aan uitzonderlijke geestelijke inspanning, zal de mens waarschijnlijk geen aandacht voor de dood hebben, hetgeen bestemd is om hem vroeg of laat te overkomen. Geen geloof hebbend in God, is hij te ver verwijderd van concepten zoals lot, vertrouwen stellen op God en onderwerping aan Hem. Vanaf het ogenblik dat hij zich van materiële behoeften bewust wordt, streeft hij ernaar om zeker te zijn van een goed leven. Een dergelijke persoon poogt zelfs niet om de dood te vermijden, omdat hij reeds in beslag genomen is door wereldse zorgen. Hij achtervolgt constant nieuwe plannen, belangen en doelstellingen en op een dag, onvoorspelbaar en daarom zonder voorbereiding, ziet hij de werkelijkheid van de dood onder ogen. Dan heeft hij spijt en wil naar het leven terugkeren, maar dit zonder baten.

-  Het Bedrog van de Bevolkingtoename: Eén van de redenen voor onachtzaamheid is het telkens terugkeren van geboorten. De wereldbevolking blijft toenemen; het neemt nooit af. Eenmaal getrokken in de spiraal van het leven, kan de mens, wegens misvattingen, echter geloven in aanlokkelijke maar volkomen denkbeeldige begrippen zoals "geboorten vervangt sterfgevallen", waardoor er een evenwicht van de populatie gehandhaafd wordt. Een dergelijke reden maakt voorwaarden rijp voor de vorming van een onachtzaam vooruitzicht op de dood. Als er echter van nu af aan nooit geen geboorten meer zouden plaatsvinden in de wereld, dan zouden wij de ene na andere sterfgevallen waarnemen en dientengevolge, een afnemende wereldbevolking. Dan zou de verschrikking van de dood beginnen te worden gevoeld. De mens zou één voor één de verdwijning van die mensen zien die hem omgeven en zou zich realiseren dat het onvermijdelijke eind hem eveneens zou treffen. Dit is gelijk aan wat diegenen voelen die veroordeeld zijn tot de doodstraf, in afwachting van de volstrekking van het vonnis. Elke dag getuigen zij van één of twee mensen die voor executie worden meegenomen. Het aantal mensen in de cellen vermindert gestaag. De jaren gaan voorbij, maar toch gaan diegenen die nog steeds in leven zijn iedere dag slapen in een staat van angst, zich afvragen of het de volgende dag hun beurt zou zijn. Nooit falen zij om de dood te herinneren, geen seconde.

Ironisch genoeg is de daadwerkelijke situatie niet verschillend van het eerder genoemde voorbeeld. De pasgeborenen hebben geen enkel effect op degenen die bestemd zijn om te sterven. Dit is slechts een psychologische misvatting. De bewoners van de wereld die 150 jaar geleden leefden zijn er vandaag de dag niet meer. De volgende generaties redden hen niet van dood. Eveneens zullen degenen die momenteel leven over 100 jaar met een paar uitzonderingen, niet in leven zijn. Dat is omdat de wereld geen permanente plaats voor de mens is.

 

10:42 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De sluier van onachtzaamheid

De Sluier van onachtzaamheid

 

 

Innerlijk is de mens egoïstisch; hij is uiterst gevoelig voor kwesties met betrekking tot zijn eigen belangen. Ironisch genoeg, toont hij zich onverschillig jegens de dood, welke een kwestie van opperst belang zou moeten zijn. In de Qur'an wordt deze gemoedstoestand van "hen die zich niet stevig aan het Geloof vasthouden" door God in één woord beschreven: "onachtzaamheid". De betekenis van onachtzaamheid is een tekort van een volledig begrip van feiten als gevolg van het vertroebelen van het bewustzijn of zelfs totale onwetendheid en het resulterende gebrek om tot correcte oordelen te komen en relevante reacties te geven. Een voorbeeld hiervan wordt in het volgende vers gegeven:

 

Voor de mensen is de afrekening dichterbij gekomen en toch wenden zij zich in achteloosheid af. (Surah al-Anbiya ': 1)

 

Mensen zijn er zeker van dat wie door een fatale of ongeneeslijke ziekte wordt getroffen, zal sterven. Maar toch zullen, niet anders dan deze patiënt, deze mensen die dergelijke gevoelens van zekerheid herbergen, ook sterven. Dat dit ergens in de toekomst of zeer spoedig zal gebeuren verandert dit feit niet. Vaak verduistert onachtzaamheid deze waarheid. Bijvoorbeeld, het is hoogst waarschijnlijk dat iemand die getroffen is door het HIV-virus in de nabije toekomst zal sterven. Maar toch blijft het feit dat het ook hoogst waarschijnlijk is - de waarheid is dat dit zeker is-dat een krachtig persoon nabij hem op een dag zal sterven. Misschien zal de dood veel eerder tot hem komen alvorens het tot die "HIV-getroffen patiënt" komt. Dit zal meest waarschijnlijk op een onverwacht moment zijn. Familieleden treuren over patiënten die op hun sterftebed liggen. Maar toch treuren zij nauwelijks over zichzelf, die absoluut op een dag zullen sterven. Echter, gezien de zekerheid van deze gebeurtenis, zou de reactie niet moeten variëren afhankelijk of het binnenkort of op een later tijdstip voorkomt. Als, oog in oog met de dood, het verdriet de juiste te geven reactie is, dan zou iedereen onmiddellijk moeten beginnen voor zichzelf of voor een ander te treuren. Of hij zou zijn verdriet moeten overwinnen en ernaar streven om een dieper inzicht in de dood te hebben.

Hiertoe zal het op de hoogte zijn van de redenen van onachtzaamheid nuttig zijn.

 

 

 

10:40 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |