22-10-07

De wetenschappelijke methode

Hoe gelooft men?

De wetenschappelijke methode

De wetenschappelijke denkwijze is voor het westen de enige onfeilbaar methode van denken.

Alles wat niet wetenschappelijk bewijsbaar is kan niet als waarheid worden aangenomen, omdat

de wetenschappelijke denk methode hét middel was voor de ontwikkeling en de verlichting, die de mensheid van een donkere naar een verlichte bestaan verrees. Dit was de reden voor het westen om deze denkwijze te heiligen. Door de toepassing van deze methode en zijn successen

in de praktijk, werd de meerderheid van de mensheid beïnvloed, hierdoor heeft deze methode bij de geleerden en bij verscheidene volkeren een enorme populariteit verkregen.

Wat is de wetenschappelijke methode?

De wetenschappelijke methode is een onderzoek systeem (wijze) die gebruikt wordt om de

waarheid te vinden d.m.v. experimenteren.

Experiment staat voor het bewust en actief ingrijpen in de stand der dingen om meetbare

effecten te produceren. M.a.w. het manipuleren, controleren, en een voorspelling maken

van een feit d.m.v. het gebruik van instrumentariums.

De meeste experimenten hebben betrekking op het "creëren" van kunstmatige, en ook vaak

gekunstelde situaties die in de vrije natuur niet voorkomen. Nagaan wat er met dieren gebeurt,

of met kaarsen als ze in een luchtledige ruimte worden geplaatst. (kijk naar Prisma van de

natuurkunde, woordenboek filosofie (Harry Willemsen), van dale)

Kortom de wetenschappelijke methode is:

Observatie + experiment+ opstelling en overweging= Resultaat

De voorwaarden voor een wetenschappelijke methode

1. Voor het onderzoek moet het onderzochte een waarneembaar verschijnsel zijn (fenomeen).

2. Het onderzochte moet op een objectieve manier benaderd worden.

Het karakteristiek van de wetenschap:

Volgens Kimball:

Tentativeness and uncertainty mark all of science. Nothing is ever completely proven in science, and

recognition of this fact is a guiding consideration of the discipline.

De onjuistheid van de wetenschappelijke methode

De wetenschappelijke methode wordt gehanteerd

bij het onderzoeken van verscheidene branches

van kennis, zoals psychologie, biologie,

scheikunde, etc. We willen niet over de juist of

onjuistheid van het hanteren van de

wetenschappelijke methode in de

bovengenoemde branches discussieren, maar de

lezer erop wijzen dat wij ons alleen gaan richten

tot het gebruik van de wetenschappelijke

methode m.b.t. onze onderwerp, en dat is de weg

naar het geloof.

Het onderzoeksveld wordt bepaald door de volgende

vragen:

Kan de wetenschappelijke methode tot het juiste

geloof leiden?

Is het hanteren van de wetenschappelijke methode

om tot het juiste geloof te komen, de juiste methode?

Als de mens een bepaalde waarheid wil achterhalen,

is het voor hem wel mogelijk om het d.m.v. een

onjuiste methode te achterhalen, hoewel het hanteren

van een wetenschappelijke methode tot de waarheid

kan leiden, blijft het een onjuiste methode. De reden

van waarom het gebruik van de wetenschappelijk

methode onjuist is, is als volgt:

1: Eén van de voorwaarde van de wetenschappelijke

methode is:

dat het onderzochte fenomeen tastbaar moet zijn.

Deze voorwaarde kan niet bij alle onderzoeksvelden

worden gesteld, zoals het onderzoeken van de

geschiedenis en het verstand van de mens, en andere

culturen en kennistheorieën. Opgrond van deze

voorwaarde kan alléén tastbare materie worden

onderzocht. En hierdoor is het bijvoorbeeld

uitgesloten om het bestaan van de schepper te kunnen

onderzoeken, omdat de essentie van de Schepper

geen tastbare materie is, wat d.m.v.

wetenschappelijke methode onderzocht kan worden.

2 : de wetenschappelijke methode is: observatie +

experiment + opstelling en overweging = Resultaat

Het observeren en experimenteren kan bij dit

onderwerp niet worden toegepast, omdat de essentie

van de Schepper geen tastbare materie is, wat

geobserveerd en onderzocht kan worden in een

laboratorium.

3: De wetenschap heeft een onzekere en

twijfelachtige karakter, waardoor een volledige en

complete waarheid niet naar voren kan worden

gebracht.

Een voorbeeld hiervan is: de natuurkundige theorieën

van Newton, die in de eerste instantie als

wetenschappelijke feiten werden beschouwd, totdat

Einstein de theorieën van Newton heeft bekritiseerd

op onvolledigheid en onjuistheid.

Een ander voorbeeld: het atoom werd in de eerste

instantie als het kleinste deeltje van een scheikundig

element gezien, totdat het tegendeel werd bewezen.

En omdat de wetenschap geen vaste feiten naar voren

kan brengen, is het daarom onjuist om de

wetenschappelijke methode te gebruiken bij het

onderzoeken van het juiste weg naar het geloof.

De waarheid van het geloof is niet relatief maar het is

een concrete feit. Wanneer de mens in een Schepper

gelooft met twijfels en zonder volledige overtuiging,

dan is er geen sprake van 100 % geloof. Dit betekent

dat hij relatief gelovig is en relatief ongelovig wat in

strijd is met het menselijke verstand.

21:09 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

De weg naar het Geloof

Als we in de ontwikkeling van de kennisgeschiedenis verdiepen vinden we de uitgestorven en

kortstondige ideeën en concepten. Hier tegenoverstaand vinden we ook ideeën en concepten die tot

heden gecontinueerd zijn en voortduren. Een van de ideeën en concepten is het geloof.

Ongeacht de tijd en plaats waar de mens zich bevind heeft hij altijd ergens in gelooft: in de Zon,

dieren, in zichzelf, etc...

Hierdoor vinden we de thema geloof als behandel punt van essentiële belang, waardoor we

geconfronteerd worden met een aantal fundamentele vragen.

Waarom gelooft men, wat is geloof en hoe gelooft men?

W aarom gelooft men?

Om deze vraag te kunnen beantwoorden is het van hoogst belang dat we de mens zelf definiëren,

tenslotte is het fenomeen geloof een specifiek aspect van de mens.

Definitie is de beschrijving van de realiteit van iets, anders gezegd de definitie is de beschrijving

van de essentie van iets. En de essentie van iets is het specifieke van het feit wat alleen maar aan

hem toegekend kan worden. Bijvoorbeeld als we het water definiëren kunnen we zeggen: water is

iets wat kleurloos is, echter dit is slechts een eigenschap van het water, maar niet zijn essentie

definieert. Als we zeggen dat water is opgebouwd uit waterstof en zuurstof atomen (H2O) hebben

we de essentie van het water gedefinieerd. Als we het over de atoombinding van waterstof en

zuurstof hebben weten we dat het alleen maar over water gaat, maar als we zeggen dat iets kleurloos

en vloeibaar is kunnen we niet alleen maar water hieruit afleiden, omdat er andere dingen zijn die

ook kleurloos en vloeibaar kunnen zijn.

Om een definitie van een feit te kunnen geven is het vanzelfsprekend dat het waarneembaar is,

Omdat de mens alleen maar een oordeel kan geven aan de hand wat hij kan waarnemen. En wat de

realiteit van de mens betreft is het gedrag het enigste aspect wat voor ons waarneembaar is.

Daarom is het noodzakelijk het menselijke gedrag te observeren en zodoende te definiëren.

Bij het observeren van de mens vinden we dat hij constante handelingen en acties verricht. Zoals

eten, drinken, bidden, trouwen, vechten, etc.

Dat is een feit wat iedereen kan waarnemen.

Hierbij wakkert het vraag aan waarom de mens deze handelingen en acties verricht.

Het antwoord is "vanzelfsprekend" dat de mens eet als hij honger heeft en drinkt waanneer hij dorst

heeft, vlucht waanneer hij bang is.

Maar wat is de reden dat hij bang, honger en dorst heeft? Wat is het drijfveer dat hem aanwakkert

en hem tot acties leid?

Het feit is dat in de aard van de mens bepaalde behoeftes bevinden die hij moet bevredigen en die

zijn van essentieel belang voor het bestaan. Daarom is het als we zeggen dat de mens gelijk is aan

de behoeftes geen onjuiste beredenering. Omdat de behoeftes de aard van de mens vormen kunnen

we ze niet weg denken. Maar zijn de behoeftes van de mens die hij moet bevredigen allemaal van

primaire niveau? Anders gezegd; moet men alle behoeftes bevredigen, en als men een behoefte niet

bevredigt wat gebeurd er dan?

Het antwoord luidt als volgt: niet alle behoeftes zijn van primaire niveau, en niet alle behoeftes

moet men bevredigen om het bestaan te kunnen voortzetten.

Dit kunnen we afleiden uit de realiteit van het leven en bestaan van de mens. We kunnen zien dat

sommige behoeftes bevredigd moeten worden, zoals eten, drinken, slapen. En sommige niet

bevredigd hoeven te worden, zoals seks, bezittingen, heiligen, etc...

Hier blijkt uit dat er twee soorten van behoeftes zijn:

1. De behoeftes die bevredigd moet worden en bij het niet bevredigen naar de dood leidt, dit

noemen we organische behoeftes.

2. De behoeftes die niet bevredigd hoeven te worden en bij het niet bevredigen tot frustratie en

stress leidt, die we instincten noemen.

De conclusie is dat de mens een drijfveer bezit dat hem tot acties en handelingen duwt. De

drijfveren kunnen innerlijk en zowel van buiten aangewakkerd worden. De behoefte aan seks word

van buiten aangewakkerd en door inbeelding, maar de behoefte om te eten kan van buiten versterkt

worden maar het is innerlijk aangewakkerd.

Een van de innerlijke behoeftes is het aanbiddings instinct. De mens voelt zich in een aantal

opzichten machteloos, behoeftig, beperkt, en begrenst, waardoor hij bescherming, hulp, zekerheid

zoekt om zijn machteloosheid te compenseren. Dit realiseert de mens door dingen te heiligen

waarvan hij het gevoel heeft dat de dingen machtig, onbehoeftig en onbeperkt zijn.

Hiermee hebben we het antwoord gegeven op de vraag; waarom een mens gelooft. Maar is de

innerlijke drijfveer de enigste rede om te geloven? Het antwoord is als volgt:

De mens bevindt zich in het leven waar hij dingen om zich heen waarneemt waardoor hij een

oordeel over de dingen geeft. Het oordeel dat de mens geeft over de dingen is over het bestaan,

eigenschap en essentie. Men kan het oordeel over de eigenschappen en essentie van dingen geven

alleen als hij eerder oordeel heeft gegeven over het bestaan van iets. Bijvoorbeeld een voetafdruk in

het zand is een feit dat er iets of iemand eerder geweest is.

• Het eerste oordeel wat een mens automatisch geeft is over het bestaan van het iets of iemand

die de voetafdruk in het zand heeft achtergelaten.

• Het tweede oordeel wat een mens geeft is aan de hand van zijn voorkennis over het

voetspoor, is het van een mens of dier? Het oordeel die hij geeft is over de essentie van het iets

of iemand.

• Het derde oordeel is over de eigenschappen van de iemand of iets die de voetsporen heeft

achtergelaten, van welke ras is hij, kleur, kleur haar, lengte, omvang. etc...

De reden tot geloof zijn de antwoorden op de vragen die ontstaan bij de waarnemen van het feit.

Waanneer de mens het feit waarneemt geeft hij een oordeel over het bestaan en zoekt naar de reden

van het bestaan. Anders gezegd zijn de dingen die bestaan uit zichzelf ontstaan of niet?

Deze vraag leidt het zoeken naar de schepper. Het antwoord vormt het geloof.

Opmerking:

Het kan zijn dat iemand weigert te accepteren om de vraag "bestaan de dingen uit zichzelf of niet?"

te stellen. Deze weigering is pure hoogmoed, omdat de mens zich altijd afvraagt over de oorzaak

van het bestaan van dingen. Een simpel voorbeeld is waanneer ik een nieuwe kast in de kamer van

een vriend plaats als hij niet thuis is, op het moment dat hij de kamer binnen komt zal hij zich

afvragen waar de kast vandaan is gekomen en wie het neer heeft gelegd.

W at is geloof?

Er zijn een aantal geleerden/ intellectuelen die geloof hebben gedefinieerd:

Alain (Emile Chartier) voor hem was het woord geloof een zekerheid zonder bewijs.

Pascal (Blaise) voor hem was geloof anders dan bewijs.

Jacqueline Russ voor haar was geloof irrationele zekerheid.

Al deze definities zijn van westerse geleerden, denkers, en filosofen. Ze hebben allen het Christendom als

feit gedefinieerd, omdat de Christendom het enigste geloofbelijdenis was in het westen hebben ze bij het

benaderen van het feit subjectief en soms objectief gehandeld. Het enigste feit was het Christendom

zodoende hebben ze door met de eerder vastgelegde definities andere geloven benaderd. Dit wil niet zeggen

dan het feit van Christendom past bij het feit van andere geloven.

Het oordeel van het feit die de westerse geleerden hebben gegeven is onjuist, omdat het oordeel

Die ze hebben gegeven slechts een oordeel was van het geloof in Christendom en niet het geloof als

universele feit wat voor iedere mens geldt.

Bijvoorbeeld in de Islam is geloof rationeel en verstandelijk bewijsbaar.

" En als tot hen gezegd wordt: <volgt wat Allah heeft neergezonden na > Zeggen zij: < Wel

nee, wij volgen dat na waarvan wij merken dat onze vaderen er zich aan hielden> Ook dan

soms al hun vaderen helemaal niet verstandig waren en zich niet de goede richting hadden

laten wijzen?"

(Soerat Al-Bakara: 170)

" En ga niet achter iets aan waarvan jij geen kennis hebt. Het horen, het zien, en hart, overal

dat wordt verantwoording afgelegd."

(Soerat El-Isra: 36)

" De meesten van hen volgen slechts een vermoeden, maar vermoeden baat tegen de waarheid

niets. Allah weet wat zij doen."

(Soerat Joenoes: 36)

 

Zij hebben daarover geen kennis. Zij volgen slechts vermoedens en vermoedens baten niets

tegen de waarheid"

(Soerat An-Nadjm: 28)

Deze Ayaats verbieden blindelings volgen van een geloof, en roepen tot denken en bewijsvoering. Dit

bewijst dat Islam anders dan het Christendom is en ook dat de westerse geleerden een onjuiste visie hadden

over het geloof.

Als we het feit van geloof op een grondige en een diepe wijze benaderen vinden we dat geloof bij iedere

gelovige een vaste en onwankelbare vertrouwen in de waarheid van iets is.

Dit is de enigste realiteit van geloof of de gelovigen of niet gelovigen dit beseffen of niet.

De realiteit een is waarom zijn er dan verschillende geloven?

De oorzaak van de verschillende ideeën en geloven ligt aan de diepte waarmee men het feit (mens,

leven en heelal) benaderd. Anders gezegd de verschillende soorten kennis ligt aan de methode

waarmee men de kennis verschaft.

Hoe kan men de juiste methode hanteren om zo tot juiste kennis te komen? Wat is de juiste weg

naar het geloof/ waarheid?

H oe gelooft men?

Het zoek naar de waarheid is meestal afhankelijk van de methode die wordt gehanteerd. De reden

dat we "meestal" zeggen is omdat soms de waarheid wel bereikt kan worden zonder de juiste

methode te hanteren. Bijvoorbeeld iemand die de waarheid vindt in de Islam slechts door het goede

gedrag en de moraal van de Moslims die hij kent. Hij heeft wel het juiste resultaat gevonden zonder

de juiste weg te nemen, omdat de juistheid of de onjuistheid van een religie in de basisgedachte ligt

en niet in de bijzaken die uit de basisgedachte/ fundament vloeit.

Hier blijkt uit dat de methode een belangrijke rol speelt in de procedure bij het zoeken van het juiste

geloof. Onjuiste methode kan jou aflaten dwalen bij het zoeken.

Daarom vinden wij het zoeken naar het zoekmethode van essentiële belang. Dus welke weg/

methode moet men dan hanteren?

De instinctieve methode/ weg

Het gevoel van machteloosheid en behoeftigheid dwingt de mens om iets te heiligen, dus deze iets

te aanbidden. En dat betekent het geloven in deze iets. Het resultaat is dan ook dat mensen altijd iets

hebben geheiligd net zoals steen, de zon, maan, adelaar, de mens, het dier etc…

De aanbidding en heiliging van iets wat diezelfde machteloosheid en behoeftigheid vertoond als

mens zelf is absurd, omdat de mens hulp verwacht van iets wat zelf hulp nodig heeft.

Het is mogelijk dat een oppervlakkige mens beweert dat hij bijvoorbeeld de koe machtig en

onbehoeftig vindt. Het antwoord is dat machtigheid en onbehoeftigheid de eigenschappen van het

feit zelf moeten zijn en niet de verbeeldingen van een persoon.

Alleen door instinctief en gevoelsmatig geloven is het bereiken van de waarheid niet zeker. Iedere

mens volgt zijn gevoel en hierdoor ontstaan er vele "waarheden/ geloven" terwijl er maar één feit is

dus één waarheid. Daarom heeft men iets anders nodig voor het vinden van de waarheid.

De pragmatische methode

Er zijn een aantal denkers die het eigenbelang/ interesse als maatstaaf hanteren bij het aannemen

van een waarde, begrip, of geloof.

Hun regel is: een begrip dat geen praktische gevolgen heeft, heeft dan ook geen betekenis.

Er bestaat volgens hen niet een algemeen geldige waarheid, onafhankelijk van het verstand en van

het organisme. Wat bestaat zijn waarheden waarvan de waarde afhangt van de mate waarin de

handelingen die zij mogelijk maken, succes hebben.

Dewey (is één van de pragmatisten) zegt: idee en een werkelijke geloof is iets wat nuttig is.

Gor santiana (Spaanse filosoof) zegt: ik geloof in de Katholieke doctrine ook al weet ik dat het niet

waar is.

Deze twee uitspraken geven een duidelijke voorbeeld over de pragmatische filosofie.

Dit begrip is gevaarlijk en onjuist omdat in de werkelijkheid de idee het gedrag beïnvloed en niet

andersom. De interesse is geen objectieve maatstaaf, maar subjectieve en egoïstische.

Bovendien de interesse is geen maatstaaf, omdat interesse iets individueel is en geloof hieraan tegen

is collectief, en wat collectief is moet men niet individueel bekijken, anders gezegd; de maatstaaf

die hier gehanteerd moet worden moet voor iedereen aanneembaar zijn.

Als we ons in de ontwikkeling van de kennisgeschiedenis verdiepen vinden we de

uitgestorven en kortstondige ideeën en concepten. Hier tegenoverstaand vinden we

ook ideeën en concepten die tot heden gecontinueerd zijn en nog voortduren. Een

van de ideeën en concepten is het geloof. Ongeacht de tijd en plaats waar de mens

zich bevind heeft hij altijd ergens in gelooft: in de Zon, dieren, in zichzelf, etc...

Hierdoor vinden we de thema geloof als behandel punt van essentiële belang,

waardoor we geconfronteerd worden met een aantal fundamentele vragen.

Waarom gelooft men, wat is geloof en hoe gelooft men?

20:55 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Yahyaa Ibn Mu'aadh heeft gezegd:

Yahyaa Ibn Mu'aadh heeft gezegd:

Laat de delen die de gelovige van jou heeft, drie zijn:

- Als je hem niet baat, schaad hem dan niet
- Als je hem niet verblijdt, maak hem dan niet verdrietig
- Als je hem niet prijst, bekritiseer hem dan niet

(Tanbieh al-Ghaafilien)

19:52 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Liefde voor Allaah


door Iemaam Mohammed ibn 'Abd Al-Wahhaab

De Profeet (Moge Allaah's Zegeningen en Vrede met hem zijn) heeft gezegd: "Wie dan ook de volgende drie (kwaliteiten) bezit, zal de zoetheid (verrukking) van het Geloof proeven: (1) Degene bij wie Allaah ‘Azzowe Djellah en Zijn Boodschapper geliefder is dan wat dan ook; (2) Degene die houdt van een persoon, alleen omwille van Allaah; (3) Degene die het haat om terug te keren naar het ongeloof nadat Allaah hem daaruit heeft gered, zoals hij het haat om in het vuur te worden gegooid." [Al-Boechaarie & Moslim]...


De Uitspraak van Allaah, de Meest Verhevene:

En er zijn er onder de mensen die naast Allaah gelijken nemen (van uit de schepping, die zij net zo aanbidden als Allaah). Zij houden van hen zoals het houden van Allaah.... [Soerah Al-Baqarah (2): 165]

En Zijn Uitspraak:

Zeg: "Als jullie vaders en jullie zonen... [Soerah At-Tauwbah (9): 24]

tot aan de Uitspraak van de Meest Verhevene:

...jullie dierbaarder zijn dan Allaah en Zijn Boodschapper... [Soerah At-Tauwbah (9): 24]

Anas (radia Allaahoe ‘anhoe) vertelde dat de Boodschapper van Allaah (Moge Allaah's Zegen en Vrede met hem zijn) heeft gezegd:

"Niemand van jullie gelooft (werkelijk) totdat ik meer geliefd bij hem ben dan zijn vader, zijn kinderen en de gehele mensheid." [Al-Boechaarie & Moslim]

Anas (radia Allaahou ‘anhoe) heeft ook verteld dat de Boodschapper van Allaah (Moge Allaah's Zegen en Vrede met hem zijn) heeft gezegd:

"Wie dan ook de volgende drie (kwaliteiten) bezit, zal de zoetheid (verrukking) van het Geloof proeven: (1) Degene bij wie Allaah ‘Azzowe Djellah en Zijn Boodschapper geliefder is dan wat dan ook; (2) Degene die houdt van een persoon, alleen omwille van Allaah; (3) Degene die het haat om terug te keren naar het ongeloof nadat Allaah hem daaruit heeft gered, zoals hij het haat om in het vuur te worden gegooid." [Al-Boechaarie & Moslim]

In een andere versie:

"Niemand zal de zoetheid van Iemaan (Geloof) proeven totdat...." Tot aan het einde

Ibn Abbaas (radia Allaahoe ‘anhoema) heeft gezegd:

"Wie dan ook houdt omwille van Allaah en haat omwille van Allaah, en bevriendt omwille van Allaah, en vijandschap laat zien omwille van Allaah, zal daarmee de vriendschap krijgen van Allaah. En het niet houden aan dit, dan kan niemand de werkelijke smaak (zoetheid) van Iemaan (Geloof) proeven ondanks het feit dat hij een regelmatige verrichter van het gebed en het vasten zou zijn geweest. Tegenwoordig houden mensen relaties en houden van elkaar alleen om wereldse zaken maar dit zal hen geen enkele profijt voorzien (op de Dag des Oordeels)" [Ibn Djarier rahimahoellaah heeft deze hadieth genoemd.]

En Ibn Abbaas heeft gezegd over de Uitspraak van de Meest Verhevene:

...En (dat) al hun banden met hen verbroken waren. [Soerah Al-Baqarah (2): 166]

Hij zei: "Liefde."

Bron: Kitaab At-Tauwhied van Shaych-oel-Islaam Mohammed bin Abdoel-Wahhaab [Hoofdstuk nr. 31 "Liefde voor Allaah"]

19:10 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-10-07

een tranendua

een tranendua

Allahumma,laat de tranen die langs onze wangen stromen,een sleutel zijn tot de poorten van het paradijs.

Allahumma,schenk ons betraande ogen op de momenten dat wij uw prachtige woorden lezen in de Qor'aan.

Allahumma,laat ons ogen wazig zijn door de tranen die blijven stromen tijdens het gebed.

Allahumma,laat ons snikken uit liefde en vrees voor U,Ya Allah,Ya Rabbal Aalamien.

Allahumma,aanvaard de tranen die wij voelen op het gebedskleed wanneer wij in sudjud zijn.
Allahumma,aanvaard de tranen die neervallen op de edele Qor'aan tijdens het reciteren.

Allahumma,aanvaard de tranen die wij tot in onze hals voelen bij het gedenken van onze Heer.

Allahumma,aanvaard de tranen waarvan wij nog steeds sporen zien de dag erop.

Allahumma,herhaal de tranen die in overvloed langs onze wangen stromen wanneer wij ons herinneren aan de dood.

Allahumma,schenk ons weer de tranen wanneer wij lezen over de kwellingen op YAWMA-AL-QIYAMAH.
Allahumma,laat ons huilen wanneer we onze broeders en zusters zien in armoede en verdriet.

Allahumma,vul onze ogen met tranen wanneer wij Uw kracht voelen.

Allahumma,zorg ervoor dat onze betraande ogen op DUNYA,op YAWMA-AL- QIYAMAH ons zullen vrijwaren van DJAHANNAM,zodat wij AN-NAR niet moeten zien,noch horen,noch voelen.

 

Allahumma,zorg ervoor dat onze wangen,helemaal nat van de stromende tranen,op zullen lichten op

YAWMA-AL- QIYAMAH en RASOULALLAH[S.A.S] ons als moslims en moslimas zal herkennen,

behorende tot zijn Ummah.

Allahumma,laat de tranen die wij op ons mond voelen,ervoor zorgen dat we met een stralende glimlach zullen

rondlopen in Uw tuinen in JANNA-AL-FIRDAWS.

 

Allahumma,laat onze tranen een uiting van onze immense liefde zijn voor onze geweldige HEER,

ALLAH;SUBHANA WA TA' ALA, laat onze tranen een uiting zijn van de vrees die wij voelen voor uw ontevredenheid.

 

Allahumma,laat onze tranen een uiting van schuldgevoelens zijn voor de zonden en fouten die we hebben gemaakt.

Allahumma,laat onze tranen een uiting voor het verlangen om U te aanschouwen in het hiernamaals.

Allahumma,laat onze betraande ogen een teken zijn van de liefde die wij voor onze geliefde RASOULALLAH[S.A.S]

voelen,laat het een teken zijn voor de wilskracht die wij hebben om zijn voorbeeld op te volgen

Allahumma,laat onze betraande ogen een teken zijn voor de liefde die wij voelen voor de vrome metgezellen[r.a].

Allahumma,laat het een teken zijn voor het verlangen om samen met hen het paradijs binnen te treden

hoewel we hen nooit hebben ontmoet.

Allahumma,laat de natheid van onze wangen,een gevolg zijn van de liefde die we in onze harten voelen

voor onze broeders en zusters fie dien,omwille van Allah[swt],laat de natheid van onze wangen,een manier zijn

om de medeleven en compassie met onze lijdende broeders en zusters in die andere landen te verwerken.

 

''EN HET IS HIJ DIE DOET LACHEN EN DOET HUILEN''

 

[SOERAT AN-NADJM 53 AAYAH 43]

22:45 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De Angst van de Engelen, voor Allah.

Het volgende komt uit het boek mukhtasar minhajul qaasideen van Al Imam Ibn Qudamah (Moge Allah Barmhartig met hem zijn), pagina 319-329


De Angst van de Engelen, voor Allah.

Allaah de Verhevene beschrijft hen in zijn Quran, zeggende:

Zij vrezen hun Heer boven hen en doen wat hun bevolen wordt.

[ Surat An-Nahl: 50 ]

1 - De Profeet vrede zij met hem zei: "Waarlijk, Allah heeft Engelen die beven uit angst voor Hem."

[al-Bayhaqi in al-Shu'ab #914, al-Khateeb in Taareekh Baghdad 12/307]


2 - Het is ons overgeleverd dat de dragers van de Troon [engelen] zijn wiens tranen stromen als rivieren. Als een van hen zijn hoofd opheft zegt hij: "Alle Glorie is aan U, U word niet gevreesd zoals U gevreesd zou moeten worden." Allah Zegt dan: "Maar degenen die zweren bij Mijn Naam, zijn leugenaars en weten het niet."


3 - Op gezag van Jaabir dat de Boodschapper van Allah zei: "Op de nacht van de Nachtelijke Reis (al Israa Wal Miraaj), zag ik Jibreel (aleihi salaam). Hij zag eruit als een te vaak gedragen vod, uit angst voor Allah."

[Ahmad in al-Musnad 4/25-26]


4 - Het is overgeleverd dat Jibreel naar de Profeet toe kwam terwijl hij huilde. De Profeet vroeg hem: "Wat doet jou huilen?" Dus zegt hij: "Mijn ogen zijn niet droog geweest sinds Allah Jahannam(de Hel) geschapen heeft, uit angst dat ik Hem ongehoorzaam zal zijn en Hij mij erin gooit."

[al-Bayhaqi in al-Shu'ab #915]


5 - Yazeed al-Ruqaashi zei: "Allah heeft Engelen rondom de Troon, hun ogen huilen [tranen] als rivieren tot de Dag der Opstanding. Zij slingeren alsof de wind hen schudt, uit angst voor Allah Ta'ala. Dus zegt Allah ,de Machtige en Verhevene, tegen hen: 'O Mijn engelen, wat maakt jullie bang als jullie met Mij zijn?' Zij zullen zeggen: 'O Heer, als de mensen van aarde wisten van U Eer en Glorie zoals wij dat weten, dan zouden zij geen eten of drinken kunnen doorslikken, noch zullen zij in hun bedden kunnen liggen."


6 - Muhammad bin al-Munkadir zei: "Toen het Vuur geschapen was, vlogen de harten van de engelen weg van hun plek, toen Adam geschapen was keerden ze terug."

Vertaald door Abu Baseer

11:49 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-10-07

Het verschil tussen tawbah en istighfaar



Wanneer tawbah en istighfaar individueel vernoemt worden, omvatten zij elkander in betekenis, en staat tawbah voor istighfaar en istighfaar voor tawbah!

Wanneer zij echter samen vernoemt worden dragen zij elk een andere betekenis:

Ibnoel Qayyim (rahimahoeallah) zegt:

"…Maar wanneer zij echter samen vernoemd worden, dan betekent:

1- Istighfaar:

Dat men Allah vraagt om niet meer in de voorbije zonden terecht te komen!

2- Tawbah:

Dat men terugkeert naar Allah, en hoopt dat Hij je zal beschermen tegen de slechte gevolgen van de zonden die je voorheen verricht hebt!

Op deze manier kan men de zonden in twee delen onderverdelen:

1- De voorbije zonden, en daar doet men istighfaar voor.
2- Zonden die men alreeds verricht heeft, en dat men angst heeft hier terug in te vallen en door deze tawbah probeert men zich hier tegen te beschermen!

En zo kan men ook zeggen dat terugkeren tot Allah uit twee soorten bestaat:

1- Terugkeren tot Allah om jezelf te beschermen tegen de slechte gevolgen van je voorbije zonden!
2- Terugkeren tot Allah, om jezelf zodoende te beschermen tegen het hervallen in dezelfde zonde in de toekomst!"

(Madaaridjoes-Saalikien van Ibnoel Qayyim: 1/308-309 ingekort)

Bron: islam.be

07:54 Gepost door Assalamu aleykum warahmatullahi wabarakatuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |